Vandaag vieren we in de Russisch-orthodoxe Kerk Allerheiligen
gezien op Holland Doc: The Monastery, Mr Vig and the Nun (2006)
De 82-jarige Jørgen Laursen Vig is eigenaar van een bouwvallig kasteeltje uit 1880 op het Deense eiland Fyn. Al veertig jaar loopt hij met het plan om van kasteel Hesjberg een Russisch-orthodox klooster te maken. De Deense documentairemaakster Pernille Rose Grønkjaer volgt hem vanaf het moment dat hij naar Moskou reist om daar met het Russische patriarchaat in Rusland te onderhandelen over de toekomst van het kasteeltje als Russisch-orthodox klooster. Enige tijd later ontvangt Mr.Vig op Hesjberg een delegatie nonnen uit Rusland onder leiding van zuster Amvrosija. Ze komen beoordelen of kasteel Hesjberg geschikt is om als klooster te dienen. De nonnen geven hun goedkeuring maar eisen ook ingrijpende reparaties.
Mr. Vig is een in zichzelf gekeerde norse heer met een markant uiterlijk. Zijn witte baard ziet eruit alsof hij is afgezakt en nu aan een touwtje onder zijn kin bungelt. Met zijn rare mutsen lijkt hij wel een stripfiguur maar van zijn theatrale verschijning is hij zichzelf niet bewust. De doorgewinterde vrijgezel wordt gevolgd tijdens het klussen in huis, de landarbeid en de gesprekken met zuster Amvrosija in moeizaam Engels. Er ontstaat een conflict wanneer er een definitief besluit moet worden genomen. Wordt zijn kasteeltje eigendom van de Russische Kerk of zal hij er zijn laatste jaren alleen doorbrengen?
stills uit de documentaire
De wil om zijn droom uit te laten komen, is groter dan zijn weerstand om alles voor zichzelf te houden. De stugge vrijgezel en de praktische zuster Amvrosija verschillen veel van karakter en botsen regelmatig. Toch gaan ze door met de uitvoering van het plan en we zien het kasteeltje langzaam veranderen in een Russisch-orthodoxe klooster waar dagelijks diensten worden gehouden.
Wanneer de zusters voor overleg met het patriarchaat even in Moskou zijn, spreekt Mr. Vig vrijuit: “Russen hebben geen geweten. Ze kennen ook geen schuldgevoel. Ik ben nog nooit een Rus met een slecht geweten tegengekomen.” Toch kiest hij vrijwillig en bewust de Russisch-orthodoxe Kerk uit als de nieuwe eigenaar van zijn kasteel Hesjberg.
stills uit de documentaire
De documentaire eindigt met de begrafenis van Mr.Vig in de kloosterkerk. Een priester loopt om de opgebaarde weldoener en bewierookt hem volgens orthodox gebruik. De voice over van zuster Amvrosija spreekt een dankwoord uit voor de man die zijn droom verwezenlijkte en in Gods plan werd opgenomen. “Beste meneer Vig. We waren bijna vijf jaar samen. We verschilden enorm maar we deden hetzelfde. We waren het vaak niet met elkaar eens. Maar God leidt alles in Zijn wijsheid. Onze Heer dit geschenk in uw handen gelegd. Een gift die volgens mij voor u de poorten van het paradijs opent. Ik wens voor het Koninkrijk der Hemelen en eeuwige vrede, beste meneer Vig, dienaar van onze Heer.”
Мг. Vig found it necessary to study all world religions, but he was orthodox himself. In 2002 in Russia he converted into Orthodoxy. Мг. Vig had been interested in the Russian Orthodox Church from the time, he studied in
Copenhagen. Не was а student during the War (1940-45). His first university-degree was that in theology, and very often he attended the Russian Orthodox Church in
Bredgade. Is was before 1945. From that time Мг. Vig was studying Russian for 60 years. Не didn’t think himself to be very good in Russian. For а long time he couldn’t understand what Russians were saying, but hе read Russian easily.
Bron:
hesbjerg.ruTegenwoordig is zuster Amvrosija de hegoumena van het klooster van de heilige nieuwe martelaren van Rusland in Hesjberg. De Russisch-orthodoxe priester Theofan, decaan van de heilige Alexander Nevski parochie in Kopenhagen komt regelmatig langs voor het celebreren van de diensten.
Bekijk de documentaire [ youtube.com ]
The Monastery, Mr Vig and the Nun [ imdb.com ]
Na het zien van de psychedelische film The Trip (1967) surfte ik nog wat op het web door de tweede helft van de jaren zestig. Ik kwam o.a. de blog A dandy in Aspic tegen. Deze begint met een citaat van Peter Fonda uit de film The Limey (1999) van Steven Soderbergh:
Toen The Beatles op 1 juni 1967 (it was was 45 years ago …) Sergeant Peppers Lonely Hearts Club Band uitbrachten, waren volgens veteraan Peter Fonda de échte jaren zestig dus alweer voorbij. Na het voorjaar van 1967 begon de commerciële exploitatie van de psychedelische revolutie. Eerst in de Verenigde Staten maar het waaide snel over naar Europa. Het jaar van de studentenopstand was ook het jaar van drie Europese psychedelische films: De Frans-Italiaanse film Barbarella en de Beatlesfilm Yellow Submarine zijn de bekendste. Maar er is nog een minder bekende Engelse film waarvoor George Harrison de muziek schreef en waarin Jane Birkin de hoofdrol speelde. Het nummer Wonderwall van Oasis werd naar deze film genoemd.
De psychedelische revolutie van 1966 leverde een aantal hippiefilms op waarvan Easy Rider uit 1969 het bekendst is. Maar er zijn ook een paar minder bekende en over het algemeen lager gewaardeerde films over de hippietijd. Een paar jaar geleden schreef ik 
