Károly Kerényi saw the theory of religion as a human and humanistic topic which coined his reputation as humanist further. So for him every view of mythology had to be a view of man – and hence theology always had to be at the same time anthropology. In this humanist spirit Kerényi defined himself as philological-historical as well as psychological scholar. In later years Kerényi evolved his psychological interpretation further and replaced the concept of archetypes with one that he labeled „Urbild„. This became particularly clear in some of his most important publications: Prometheus as well as especially in Dionysos, likely Kerényi’s most crucial work, which he had started as idea in 1931 and finished writing in 1969. Kerényi hence looked at the appearances in Greek religion not as curiosities, but as expressions of real human experience.
 
Bron: en.wikipedia.org

Dat verwijt van moralisme gaat impliciet alweer uit van een bepaalde moraal, een echter die vaak impliciet blijft of valselijk als neutraal gepresenteerd wordt. Zodra we het over recht, politiek, economie of welke maatschappelijke institutie dan ook hebben, is er noodzakelijkerwijs altijd al een bepaald moraal verondersteld. Zonder een gemeenschappelijk idee van goed en slecht is er überhaupt geen samenleving mogelijk en verliest ons eigen leven zijn richting en betekenis.
 
Bron: Filosofie Magazine, juni 2011, blz. 17