gelezen: Rothko uit De Kracht van Kunst van Simon Schama
Simon Schama schrijft heerlijke boeken over cultuurgeschiedenis. Overvloed en onbehagen (The Embarrassment of Riches, 1987) en Landschap en herinnering (Landscape and Memory, 1995) hebben we al in huis en afgelopen zaterdag voegde Michaela daar De kracht van kunst (The Power of Art, 2006) aan toe. Vier jaar geleden maakte Schama voor de BBC de televisieserie Simon Schama’s Power of Art waaruit dit boek is voortgekomen. Hij behandelt in deze serie acht kunstenaars: Caravaggio, Bernini, Rembrandt, David, Turner, Van Gogh, Picasso en Rothko waarbij hij telkens probeert het moment te vinden waarop het leven van de kunstenaar in zijn werk terecht komt. Volgens Schama openbaart zich dáár de kracht van kunst. Ik ben via de achterdeur in het boek naar binnengestapt, bij Marc Rothko. Hieronder een proeve van Schama’s rake en vaak humoristische beschrijvingen:
De schilders die de criticus Harold Rosenberg action painters had gedoopt, richtten hun pijlen op de laffe fletsheid van het naoorlogse Amerika, waar het leven volgens hen niet langer echt was, maar virtueel. Wat voor wereld zagen ze om zich heen? De Koude Oorlog en de oorlog in Korea, twee supermachten die elkaar in een dodelijke greep hielden; en in het eigen land paranoia en angst, communisten onder het bed, paddenstoelwolken met één druk op de knop. Dat was alleen te verdragen door struisvogelgedrag te verheffen tot een manier: de ideaalwereld van de suburb, geruite spencers en enkelsokjes; een Buick op de oprit en een vrouwen in de keuken die koekjes bakt en pleisters plakt; kleine Billy op de slagplaat en Susie met sproeten die hem op haar gele puntschoenen staat toe te juichen; vader gaat ‘s ochtends naar het werk met een messcherp gestreken vouw in zijn broek en schuift ‘s avonds zijn pantoffels aan voor een martini; het hele gezin zo monter als Rex de blije labrador, tong uit de bek en overal voor in, en altijd, altijd op de achtergrond het blauwe flikkerlicht en de ingeblikte lach van de tv. Wat moest je anders, als grootmacht? Het was kiezen tussen zelfmedicatie of zelfmoord.
uit: The Power of Art (Rothko) van Simon Schama
de geïdealiseerde suburbia uit de Koude Oorlog (image credits:
plan59.com )
het hele gezin zo monter als Rex de blije labrador, tong uit de bek en overal voor in (…) Wat moest je anders, als grootmacht? Het was kiezen tussen zelfmedicatie of zelfmoord
Simon Schama in The Power of Art
the golden age of advertising [ weburbanist.com ] | plan59.com
In grafische, dus digitale vormgeving, spreken we niet meer over karmijn, vermiljoen of indigo. Kleuren hebben voortaan een nummer gekregen. Een computerscherm maakt gebruik van RGB-kleuren en deze worden vaak genoteerd in een hexadecimale code. Daarmee kunnen 17,6 miljoen verschillende combinaties (lees: additieve kleurmengingen) worden gemaakt. Dat zijn meer nuances dan het menselijk oog kan onderscheiden. Maar in de praktijk wordt hier maar een fractie van gebruikt. In de grafische vormgeving is de signaalkleur #FF33CC een van de meest gangbare kleuren geworden. Zoals de visboer vanaf zijn marktkraam schreeuwt, zo schreeuwt #FF33CC vanaf het drukwerk. Geen subtiele psychologie maar keiharde fysiologie. #FF33CC sells! #FF33CC rules!
