Categorie archief: postzegels

groene Victoria [ 2 ]

Koningin Victoria op 1 Shilling uit Nieuw Zeeland (1855)

Zaterdag liet ik hier een postzegel zien van Nova Scotia uit 1860 met het portret van Victoria. Maar een andere Britse kolonie was nog eerder met een groene koningin Victoria. In 1855 konden de kolonisten in Nieuw-Zeeland met onderstaande postzegel een brief naar het moederland sturen.

postzegel Nieuw Zeeland 1855
Victoria uit 1855 met het ‘Chalon’ portret

Het portret is een gravure naar een schilderij van Alfred Edward Chalon dat hij in 1838 van de 19-jarige Victoria had gemaakt. Dit portret werd ook voor frankeerzegels van andere overzeese gebieden van het Brits imperium gebruikt, zoals Queensland, Tasmania, Natal en de Bahamas.

The Chalon portrait of Queen Victoria was by Alfred Edward Chalon, R.A. (1780-1860) painted in 1838, the year after she acceded to the throne. Chalon sketched the Queen on her first visit to the House of Lords in 1837 and derived the painting from that. In fact he produced three different paintings and it was much copied by other painters for official portraits. These, engravings and mezzotint copies of the portrait made it a well known image in early Victorian times.
 
Bron: 100megsfree3.com
postzegel Canada 1851
Canada 1851

De oudste zegel met het ‘Chalon’ portret die ik op het web kon vinden, is er een van Canada uit 1851. Nederland had op dat moment nog steeds geen postzegels, maar zou een jaar later pas beginnen met emissies. Daarmee was ons land vrij laat met de invoering van de frankeerzegel. Engeland (1840) , de Verenigde Staten (1847), Denemarken (1848), Frankrijk (1848), België(1849) en Beieren (1849) waren ons o.a. al vooraf gegaan.

postzegels tussen 1840 – 1850

groene Victoria [ 1 ]

wat kunnen sommige postzegels toch mooi zijn

Struinend door de plaatjeszoeker van Google naar gegravuurde cartouches op oude postzegels, kwam ik onderstaand juweeltje tegen: een postzegel uit Nova Scotia. Nu heb daar op weg naar Toronto toevallig een keer een tussenlanding gemaakt, dus ik weet nu waar het ligt. Maar verder weet ik van Nova Scotia weinig meer dan dat het een langgerekt eiland is voor de kust van Canada met een hoofdstad die de naam heeft van een anti-depressivum: Halifax. Er is blijkbaar een tijd geweest dat Nova Scotia haar eigen postzegels had. Dat moet ergens in de vorige vorige eeuw geweest zijn. De dame in het medaillon is dezelfde als die op de allereerste postzegel uit de geschiedenis, de Penny Black uit 1840, alleen ziet deze groene Victoria er veel toegankelijker en vriendelijker uit.

Nova Scotia
de 8 1/2 Mint Victoria uit 1860

Bij nader onderzoek blijkt het te gaan om een postzegel uit 1860. We zien hier een jonge Victoria, ook al kon ze in dat jaar al terugzien op een regeerperiode van 23 jaar. Koningin Victoria overleed aan het begin van de vorige eeuw na 63 jaar en zeven maanden geregeerd te hebben. In tegenstelling tot de Penny Black is de Mint Victoria zeer betaalbaar en online te koop.

tragische postzegel

Het oude Ieper op een Belgische postzegel uit 1915

Toen onderstaande postzegel op 15 oktober 1915 werd uitgegeven, was het middeleeuwse vestingstadje Ieper na twee verschrikkelijke veldslagen verwoest en stak de toen 600 jaar oude lakenhal als een ‘oude kies’ boven de ruïnes uit.

Ieper 1915
postzegel met markt van Ieper
de andere zegels uit deze serie
De eerste vermelding van een lakenhal te Ieper stamt uit 1173, dit gebouw was waarschijnlijk van hout. Rond 1260 werd begonnen met de bouw van de huidige lakenhal, die pas in 1304 afgerond werd. Maar toen stond er dan ook een gebouw dat zijn weerga in de Lage Landen en ver daarbuiten niet had. De Ieperse lakenhal heeft een lengte van 133 meter(!), 48 deuren gaven toegang tot een verkoopruimte van ca. 2500 m2… Met deze enorme afmetingen vormt deze lakenhal het grootste burgerlijke complex van West-Europa. het zal u dan ook niet verbazen dat de andere lakenhallen van Vlaanderen, die op zich toch vaak van ruime afmetingen zijn- Brugge, Gent, nogal schril afsteken bij dit meesterwerk van de vroege gotiek.In het midden van de voorgevel torent het 70 meter hoge belfort trots boven de stad uit, op de spits bevindt zich een draak, de trotse bewaker van Ieper. In de Eerste wereldoorlog werd de lakenhalle, net als de rest van de stad, door de Duitse strijdkrachten grotendeels vernietigd. Na de oorlog werd het gebouw met Duitse financiële steun herbouwd, pas in 1959 was men klaar. Doch toen was de feniks uit zijn as herrezen en tegenwoordig ligt het er weer prachtig bij.
 
Bron: denederlanden.web-log.nl
Ieper voor 1914
Ieper aan het einde van de Eerste Wereldoorlog
Ieper 2007
Ieper zoals ik het vorige week vrijdag zag