De parochie is opgedragen aan de in 1989 heiligverklaarde Patriarch Tichon van Moskou en heel Rusland, die leefde van 1865 tot 1925. De Hl. Tychon werd geboren nabij Pskov. Na zijn studies voltooid te hebben in Sint Petersburg keerde hij terug naar Pskov en werd hij leraar aan het seminarie aldaar. Aan de vooravond van de 20e eeuw bevond hij zich in Noord-Amerika als bisschop van het Aleoetisch-Alaskaanse diocees, waar hij de Russische Orthodoxie in het Westen leerde kennen en zich toen al beijverde voor de zelfstandigheid van de Orthodoxe Kerk in Amerika. Met zijn zegen werd een groot deel van het officie in het Engels vertaald. Zeven jaar later werd hij teruggeroepen naar Rusland en al aartsbisschop aangesteld in het diocees Jaroslavl. Toen de revolutie uitbrak in 1917 werd hij, inmiddels Metropoliet, tot voorzitter gekozen van het eerste vrije Lokale Concilie sinds Peter de Grote en tijdens ditzelfde Concilie gekozen tot de eerste Patriarch van de Russische Kerk sinds de afschaffing van het Patriarchaat door dezelfde Peter de Grote. Maar amper verkozen tot het hoogste ambt in de Russische Kerk tekende zich zijn ware roeping af: het martelaarschap van een kerkelijk leider tijdens een van de gruwelijkste en omvangrijkste christenvervolgingen sinds de dagen van Nero, die de Russische Kerk binnen twee decennia bijna volledig zou vernietigen. Hoewel de Hl.Tychon niet letterlijk de marteldood is gestorven, is hij als gevolg van diverse zware gevangenschappen en een niet aflatende geestelijke terreur op zijn 60e als een lichamelijk gebroken mens voor de eeuwigheid geboren. Door het behouden van zijn kerkelijke en geestelijke waardigheid temidden van een duivels inferno heeft hij de eenheid binnen de Kerk en haar integriteit weten te bewaren en is hij tot symbool geworden van de miljoenen Russische gelovigen, martelaren en belijders die in de 20e eeuw hun leven om Christus wil hebben gegeven. De Kerk van Christus is gebouwd op het bloed der martelaren en zo is de Heilige Patriarch Tychon een van de lichtende spirituele pijlers waarop de herrijzende Russische Kerk, zowel in het Moederland als in de diaspora, kan steunen. Ook wij hopen op de geestelijke steun en hemelse voorspraak van onze patroonheilige bij het bewaren van onze eenheid en kerkelijke waardigheid.

Er is geen officiële instellingsakte voor het Kerstfeest bekend. Wel zijn er sporen in zowel de civiele als de martelarenkalender (de data van de martelaren) gevonden die aantonen dat dit feest in Rome al vroeg op 25 december werd gevierd. Ten aanzien van de oorsprong van het feest zijn er een tweetal wegen die een antwoord kunnen bieden: een godsdiensthistorische en een chronografische verklaring.
 
Volgens deze benadering heeft het Kerstfeest haar oorsprong in het voor-christelijke feest van de zonnewende, in 275 n.Chr. op 25 december ingesteld door keizer Aurelianus. Het stelde de afwisseling van het duister door het licht centraal en het was een cultisch feest rond de zogenaamde Sol Invictus (de onoverwinnelijke Zon). Het feest zou zijn gekerstend door de Christenen van Rome: Christus is de Zon der Gerechtigheid, het Licht van de wereld.
 
De tweede verklaring voor het ontstaan van Kerstfeest is te vinden in het feit dat men op zoek ging naar een beginpunt van de Christelijke Tijden, wanneer kwam Jezus Christus naar deze wereld. Men kwam daarbij allereerst uit op april, later – in 243 n.Chr. –werd 25 maart de dag van de zogenaamde ontvangenis. In Rome leidde dit tot 25 december (25 maart + 9 maanden) voor de geboorte van Jezus Christus.
 
Bron: vroegekerk.nl