Categorie archief: Orthodoxie

wounded by love [ 1 ]

gelezen: wounded by love; the Life and Wisdom of Elder Porphyrios [ 1 ]
This is the way we should see Christ. He is our friend, our brother; He is whatever is good and beautiful. He is everything. Yet, He is still a friend and He shouts it out, “You’re my friends, don’t you understand that? We’re brothers. I’m not…I don’t hold hell in my hands. I am not threatening you. I love you. I want you to enjoy life together with me.”
 
Christ is Everything. He is joy, He is life, He is light. He is the true light who makes man joyful, makes him soar with happiness; makes him see everything, everybody; makes him feel for everyone, to want everyone with him, everyone with Christ.
 
Love Christ and put nothing before His Love. Christ is Everything. He is the source of life, the ultimate desire. He is everything. Everything beautiful is in Christ.
 
Bron: balamandmonastery.org.lb
graf vader Porphyrios
het graf van vader Porphyrios in Kavsokalivia (Athos) dat ik in 1997 bezocht

a short biography of father Porphyrios

god of mens ?

Eugen Graas (Opus Dei) en Esther de Boer (Maria Magdalena expert)
over de verfilming van De Da Vinci Code
Volgens het Da Vinci-complot zagen de mensen Jezus eerst als een gewone sterveling, totdat de heidense keizer Constantijn in het jaar 325 de goddelijke natuur van de Messias voor altijd vastlegde, tijdens het concilie van Nicea.
 
De Boer en Graas zeggen haast in koor dat Jezus zelfs in de alleroudste geschriften al goddelijkheid werd toegeschreven, en dat er eigenlijk alleen onenigheid bestond over de wijze waarop zijn goddelijke en menselijke natuur zich tot elkaar verhielden. Dáárover werden tijdens „Nicea„ knopen door gehakt.
 
„Maar ja, tamelijk ridicuul hoe dat er in die film uitziet, met schreeuwende bisschoppen die elkaar aanvliegen“, zegt Graas.
 
„Dat vond ik juist wel realistisch“, zegt De Boer. „Uit de conciliegeschriften blijkt dat het er bepaald niet zachtzinnig aan toeging hoor.“
 
Bron: trouw.nl/deverdieping
concilie van Nicea
de vaders van het eerste oecumenische concilie van Nicea in 325 door keizer Constantijn bijeengeroepen.
Zij tonen ons de geloofsbelijdenis
De geloofsbelijdenis van Nicea
 
Ik geloof in één God, de almachtige Vader,
Schepper van hemel en aarde,
van alle zichtbare en onzichtbare dingen.
In één Heer Jezus Christus, de eengeboren Zoon van God,
Die uit de Vader geboren is voor alle eeuwen.
Licht uit Licht, waarachtige God uit een waarachtige God.
Geboren, niet geschapen,
één in wezen met de Vader, door Wie alles gemaakt is.
Die om ons mensen en om onze verlossing uit de hemel is nedergedaald
en vlees heeft aangenomen door de Heilige Geest en de maagd Maria
en mens geworden is.
Die voor ons onder Pontius Pilatus geleden, gekruisigd en begraven is,
Die de derde dag verrezen is volgens de Schriften,
Die opgevaren is ten Hemel, gezeten aan de rechterhand van de Vader
en zal wederkomen om te oordelen de levenden en de doden,
aan Wiens Rijk geen einde zal zijn.
en in de Heilige Geest, de Heer, de Levendmakende,
Die uitgaat van de Vader,
Die aanbeden en verheerlijkt wordt tezamen met de Vader en de Zoon,
Die door de profeten gesproken heeft in één heilige, katholieke en apostolische Kerk.
Ik belijd een doop tot vergeving der zonden,
Ik verwacht de opstanding van de doden
en het leven der toekomstige eeuwigheid.
Amen.

geloofsbelijdenis van Nicea
an orthodox answer to the Da Vinci Code

succesvol gaten dichten

vandaag gaat wereldwijd de film De Da Vinci Code in premiére

Gnosis is in. Na de hype rond het Judas Evangelie gaat vandaag de langverwachte verfilming van Dan Brown’s bestseller in premiére. Vijftig miljoen mensen hebben De Da Vinci Code inmiddels gelezen en zijn vaak niet alleen enthousiast over de fictie maar ook over de feiten waarop Dan Brown zijn spannende reli-detective heeft gebaseerd.
gnostische tekst Misschien is het megasucces juist te danken aan deze verweving tussen feiten en fictie. Je zou het ook inlegkunde kunnen noemen. De historische bronnen , meestal gnostische geschriften uit de eerste eeuwen na Christus, zitten vaak net als het Judas Evangelie boordevol gaten. Met een beetje fantasie kun je deze opvullen zodat er een spectaculair verhaal ontstaat, dat plotseling ‘nieuw licht werpt’ of een ‘ander verhaal’ vertelt. Opzienbarend! spectaculair! dit moet je lezen!

Intussen blijft het allemaal verzinsel , hoe handig er ook van de historische bronnen gebruik gemaakt wordt om de fictie aannemelijk te maken.

De journalist Henk Schutten heeft boek geschreven over het Judas Evangelie en op zijn website een forum geopend waar al weken intensief van gedachten wordt gewisseld over historische bronnen, waar gnostici universele kennis in bevestigd zien en christenen hun geloof op baseren. Enkele weken geleden startte ik een forumdraad met als onderwerp: een nieuwe gnostische aanval op de orthodoxie?

Orthodoxie en gnosis hebben altijd tegenover elkaar gestaan, ook al beweren sommigen dat beiden goed te verenigen zijn en spreken zij over een “gnostisch christendom”.

Veel nieuwetijdse spiritualiteit wordt gekenmerkt door het zoeken naar authentieke, persoonlijke ervaringen. De zoeker gaat een weg die niet door leerstellingen is geplaveid, maar onderzoekt wel allerlei geestelijke tradities. Een veel gehoord motto is: “eenheid in verscheidenheid”. Polarisatie hoort daar niet bij. Er is juist een neiging om alle geestelijke tradities te assimileren in één universele mystieke ‘leer’. Gnosis (maar bijv. ook Vedanta) komen dicht in de buurt van die ‘Universele Leer’.

Gnosis lijkt voor velen de oorspronkelijke boodschap van de historische Jezus van Nazareth (in de nieuwetijdse spiritualiteit liever opgevat als historische figuur dan als de Zoon van God, laat staan de Eéngeboren Zoon van God) Veel gnostische geschriften, waaronder nu ook het zgn ‘evangelie’ van Judas, proberen gnosis en christendom met elkaar te verenigen. Christelijk geloof en gnosis zouden niet tegenover elkaar staan.

Maar is dit wel zo? Als we ons in het gnosticisme gaan verdiepen, zien we al snel een zeer dualistisch wereldbeeld en een bizarre mythologie, die helemaal niet met het christelijk geloof te verenigen zijn.

In de eerste eeuwen van het jonge christendom probeerde het gnosticisme christenen ervan te overtuigen dat Jezus geen werkelijk lichaam bezat en loochenden zij daarmee Zijn menswording. Terecht werd deze leer (docetisme) als dwaalleer verworpen.

Nu, bijna 20 eeuwen later, lijkt het erop dat de gnosis opnieuw zijn pijlen richt op een (o.a. door ‘de Verlichting’) uitgehold christendom. Ons geestelijk onderscheidingsvermogen is afgestompt geraakt in deze verwarrende tijd die rijp is voor het Judas ‘evangelie’. Dat duikt ‘plotseling’ weer op met de conclusie: Jezus van Nazareth was een gnosticus en de Kerk heeft het allemaal verdraaid en van Jezus de Zoon van God gemaakt.

Het is het een of het ander. Aan ons de keuze.