In één klap negen films noir uit de jaren veertig rijker geworden: This Gun for Hire (1942), The Glass Key (1942), Double Indemnity (1944), Murder My Sweet (1944), The Blue Dahlia (1946), The Killers (1946), Crossfire (1947), Out of the Past (1947) en The Big Steal (1949).

Het is een fijne aanvulling op de films noir uit de klassieke periode die ik al gezien heb: The Maltese Falcon (1941), Casablanca (1942), Notorious (1944), The Woman in the Window (1944) The Big Sleep (1946), Gilda (1946), Lady in the Lake (1947), The Third Man (1949), In a Lonely Place (1950), Sunset Boulevard (1950), Sweet Smell of Success (1957) en Touch of Evil (1958).

Voor de liefhebbers zijn er op internet een paar informatieve blogs met veel lekkere eye candy uit de jaren veertig en vijftig : classicnoirmovies, filmnoirphotos, noiroftheweek en wheredangerlives.

my other favourite things | 217 essential films noir [ filmsnoir.net ]

Fijne film noir met het debuut van Burt Lancaster (32) en Ava Gardner (23). The Killers is gebaseerd op het gelijknamige korte verhaal van Ernest Hemmingway uit 1927. In een reeks flash backs die door elkaar gehusseld zijn, wordt het verhaal van “Swede” Anderson verteld die in het begin van de film door huurmoordenaars uit de weg wordt geruimd. Het is duidelijk te zien dat de van oorsprong Duitse regisseur Robert Siodmak uit de Duitse expressionistische school komt. De cinematografie van Woody Bredell is oogstrelend, met veel licht-donker contrasten en diagonalen. Overal zijn er schaduwen, ook in de buitenopnamen die in de filmstudio zijn opgenomen. De ene keer zijn de schaduwen messcherp, de andere keer fluweelzacht, zoals de subtiele slagschaduw op het gezicht van Ava Gardner die haar mysterieuze kant versterkt. Als een roofdier lijkt ze zich gedeeltelijk verborgen te houden in het donker om op het juiste moment toe te kunnen slaan.

Op de blog cultandexploitation.blogspot.com is een serie filmstills uit The Killers te zien.

scorethefilm.blogspot.com | lovethoseclassicmovies.blogspot.com
wheredangerlives.blogspot.com

The Young Victoria is een historisch kostuumdrama met adembenemend mooie fotografie. Het kostuumontwerp is van Sandy Powell die voor haar kostuums de BAFTA voor het beste kostuumontwerp won. Powell is geen onbekende in de filmwereld. Ze won eerder een oscar voor het beste kostuumontwerp in Shakespeare in Love (1998) en ze werkte al eens samen met Martin Scorcese, een van de producenten van The Young Victoria. De film kostte 35 miljoen dollar, ongeveer evenveel als The Age of Innocence in 1993 kostte. Ook hier werd het enorme budget voor een groot deel besteed aan de kostuums en terecht werd de kostuumontwerper (Gabriella Pescucci) beloond met een oscar voor het beste kostuumontwerp. The Young Victoria werkt als een tijdmachine waarmee je terugreist naar de jaren dertig van de negentiende eeuw. Alles lijkt tot in de details te kloppen: de mode, de attributen, de decors, de etiquette. Toch zijn er door oplettende kijkers een aantal anachronismen gevonden.

Ook de gelauwerde kostuumontwerper heeft een steek laten vallen: In bepaalde close ups kun je aan de achterkant van sommige jurken, ook bij een jurk van Victoria, de naad van een rits zien. Maar de rits werd in 1851 in de Verenigde Staten uitgevonden en bestond dus nog niet in de jaren dertig. Er zijn nog meer historische onjuistheden. Maar soms zijn die fouten bewust gemaakt. Victoria en haar moeder spraken in werkelijkheid bijvoorbeeld Duits onder elkaar en geen Engels. Maar dan waren er telkens ondertitels nodig geweest.

The Young Victoria [ imdb.com ] | The Young Victoria [ rottentomatoes.com ]