Maandelijks archief: oktober 2015

Goyaesque sprookje

maandagavond gezien op Arte: Blancanieves (2012)

BlancanievesAls het publiek het in 1930 al liet afweten, waarom zou je dan in het tijdperk van HD TV, widescreen en CGI nog een zwijgende zwart-wit film schieten op 3:4 formaat? Toch waagt een enkele filmmaker zich nog aan een zwijgende film. De Argentijn Esteban Sapir bijvoorbeeld met La Antena (2007), of de Fransman Michel Hazanavicius met The Artist (2011). De laatste won er zelfs een oscar mee.

In 2012 volgde de Spaanse regisseur Pablo Berger net Blancanieves. Hoewel de naam anders doet vermoeden (Blancanieves = Sneeuwwitje) is de film een zwart sprookje dat in de buurt komt van de pinturas negras van Goya. In geest en muziek is het verhaal door en door Spaans (lees: Sevillaans) en de fraaie zwart-witbeelden roepen de surrealistische sfeer op van Un chien Andalou van Louis Buñuel. Berger heeft net als Sapir in La Antenne filmcitaten door zijn film gehusseld. We zien ook verouderde filmtrucages uit de jaren twintig voorbij komen, die het qua effectiviteit nog altijd prima doen. Ondanks het donkere einde is Blancanieves een bloedmooie film die door de klassieke soundtrack van Alfonso de Villalonga alleen nog maar versterkt wordt.

Blancanieves
de boze stiefmoeder in Blancanieves
In de jaren ’20 groeit Carmen op bij haar boze stiefmoeder Encarna op een landgoed in Andalusië. Haar vader was vroeger een beroemde stierenvechter, maar hij raakte in de arena verlamd aan armen en benen. Na de moord op haar man wil Encarna ook haar stiefdochter uit de weg ruimen. Ze wordt echter gered door zeven rondreizende dwergen.
 
Bron: nl.wikipedia.org

Blancanieves [imdb.com ]

Le fabuleux destin d’Elisabeth

zaterdag gezien op Arte: Aufstieg und Fall der Elisabeth Vigée Le Brun

grand palais posterDit najaar loopt er in het Grand Palais in Parijs een grote tentoonstelling over de bekendste vrouwelijke schilder uit de achttiende eeuw: Elisabeth Vigée Le Brun (1755-1842). De begeleidende documentaire Le fabuleux destin d’Elisabeth Vigée Le Brun werd zaterdag door het Frans-Duitse Arte voor het eerst uitgezonden.

Haar leven was avontuurlijk genoeg voor een biopic maar die is er bij mijn weten nog niet gemaakt. Wel zag ik haar in een film over Marie-Antoinette voorbij komen, want Vigée Le Brun is vooral beroemd geworden omdat ze de laatste koningin van Frankrijk portretteerde. Maar dat bleek ook haar ongeluk toen in 1789 de Franse Revolutie begon. Hals over kop vluchtte ze met haar dochter naar Italië. Ze was toen nog maar 34 jaar. Daarna volgden er omzwervingen door Rusland, Oostenrijk, Engeland en Zwitserland. Na een ballingschap van twaalf jaar zou Elisabeth in 1802 weer in Parijs terugkeren.

„Zwischen zwei Jahrhunderten wie am Zusammenfluss zweier Ströme“ – diese Worte von Chateaubriand könnten für Elisabeth Louise Vigée Le Brun geschrieben worden sein. Sie wird im April 1755 geboren, einige Monate vor Marie Antoinette, der letzten französischen Königin. Sie wird deren Lieblingsmalerin und führt ein äußerst abwechslungsreiches Leben. Als Folge der Französischen Revolution reiste sie quer durch Europa, erlebte acht verschiedene Regimes, malte mehr als 660 Porträts und empfing in ihrem Salon die politische und künstlerische Elite ihrer Zeit.
 
Bron: arte.tv
Elisabeth Vigée Le Brun
Elisabeth Vigée Le Brun
zelfportret uit 1782 (27 jaar) gekleed als een natuurlijke, ontspannen vrouw volgens de visie van Jean-Jacques Rousseau.

De tentoonstelling in het Grande Palais reist volgend jaar door naar New York (9 februari tot 15 mei 2016) en is daarna nog te zien in Ottawa (10 juni tot 12 september 2016). De documentaire Le fabuleux destin d’Elisabeth Vigée Le Brun wordt volgende week dinsdagavond herhaald op Arte.

Élisabeth Vigée-Le Brun [ nl.wikipedia.org ]

verdwijnen in het detail

gisteren gezien in het Noord-Brabants Museum in Den Bosch:
Botanische Kunst t/m 13 december 2015
Erik Andriesse
werk van Erik Andriesse
Bloemen en planten – op een moment van grote schoonheid – stilgezet in de tijd. De tentoonstelling Botanische Kunst – Een bloemrijke wetenschap brengt circa 120 aquarellen, gravures, foto’s en een film bijeen met amaryllissen, mispels, rozen, rabarber en andere natuurpracht. De expositie toont kleurrijke tekeningen en schilderingen van de Vereniging Botanisch Kunstenaars Nederland, van onder meer Anita Walsmit Sachs en Janneke Brinkman-Salentijn. Dit wordt gecombineerd met kunst uit de eigen museumcollectie, waaronder eind 18e-eeuwse tekeningen van Gerard van Spaendonck en modern werk van Erik Andriesse en Jan Cremer. Veel hiervan is lange tijd niet te zien geweest.
 
Bron: hetnoordbrabantsmuseum.nl

hetnoordbrabantsmuseum.nl