Op 9 april 2013 gaat in de Verenigde Staten het zesde seizoen van Mad Men de lucht in. De nieuwe dertien afleveringen zullen zich afspelen in 1967 en misschien ook in 1968. Zesenveertig jaar terug in de tijd. De reclamewereld maakte in de jaren zestig grote veranderingen mee, met name doordat ze zich voor de counter culture van de jeugd ging openstellen. Maar ook de werkwijze van het reclamebureau veranderde. Zo was er in de eerste seizoenen van Mad Men die zich in de eerste helft van de jaren zestig afspeelden, nog full time een kunstenaar op de zaak aanwezig. Maar in de tweede helft van de jaren zestig verdwijnt het handmatige uit de reclame. Fotografie is veel sneller en goedkoper. Sommige merken gaan nog een aantal jaren door met geschilderde advertenties. Illustratoren die in de reclamewereld naam hebben gemaakt, zoals Art Fitzpatrick en Van Kaufman (voor Pontiac) en Bob Peak (voor Trans World Airlines) weten met hun werk te overleven.

Als reactie op de dominante fotografie, gaan de reclametekenaars in de jaren zestig extreem los uit de hand werken. De tekeningen zijn schetsmatig en vaak op een ondergrond van vegen acrylverf. Deze stijl staat bekend als Bubble and Streak. Matthew Weiner, de bedenker van Mad Men had precies dit op het oog voor de poster van het seizoen dat zich afspeelt in 1967-68. De opdracht ging naar een veteraan. De 75-jarige Engelse illustrator Brian Sanders heeft de gouden tijd van de illustratie nog meegemaakt. In de New York Times staat een leuk artikel waarin hij commentaar geeft bij de nieuwe poster van Mad Men.

Mad Men [ amctv.com ] | The Art of Brian Sanders | Brian Sanders on flickr
The evolution of Mad Men as seen through the show’s promotional posters

De jaren vijftig en zestig waren natuurlijk de gouden tijd van de western. Rond 1970 leek het genre volledig uitgemolken. Peter Fonda probeerde het in 1971 nog met een softe “psychedelische western” (The Hired Hand) en in 1973 verscheen een modieuze “science fiction western” (West World). Maar in de jaren zeventig en tachtig waren er eigenlijk geen cowboys meer op het witte doek te zien. Het publiek was western-moe. Totdat Clint Eastwood in 1992 iedereen verraste met Unforgiven. Het zorgde voor een opleving van het genre. De laatste twintig jaar worden er weer westerns gemaakt, al is de frequentie veel lager dan in de jaren vijftig en zestig.

Dat de gebroeders Coen in 2010 uiteindelijk ook een western zouden maken, was enigszins te verwachten met hun obsessie voor de midwest. No country for old men (2007) was in feite een eigentijdse western. O Brother, Where Art Thou? (2000) speelde zich af in de jaren dertig. Voor een klassieke western hoefden ze nog maar zestig jaar terug te gaan in de tijd en konden ze gewoon op hun plek blijven: de midwest.

True Grit is een remake van de gelijknamige western uit 1969. John Wayne won er toen een oscar mee. Naast hem speelden Glen “Rhinestone Cowboy” Campbell, Robert Duvall en Dennis Hopper. De versie van de gebroeders Coen heeft ook een ijzersterke bezetting: Jeff Bridges speelt Rooster Cogburn en Matt Damon speelt La Boeuf. Maar de echte ster is de 13-jarige Hailee Steinfeld die voor haar rol als de 14-jarige Mattie Ross 13 awards won.

Zaterdagmiddag werd op BBC 2 een klassieke western uitgezonden. The Man from Laramie is de vijfde en laatste western die Anthony Man maakte met James Stewart in de hoofdrol. Stewart is waarschijnlijk een van de zachtaardigste cowboys uit de geschiedenis van de western. Daarbij moet wel gezegd worden dat hij in een tijd speelde waarin het genre zélf nog “zachtaardig” was, vergeleken bij de tweede generatie westerns in de jaren zestig.