Categorie archief: Orthodoxie

How I became orthodox

Jonathan Jackson How I became orthodox

Na het zien van de documentaire Going Clear vorige week dinsdagavond bij de VPRO, waarin Tom Cruise te horen was als ambassadeur van de Scientology Church, hoorde ik een andere Hollywood acteur, Jonathan Jackson, die het geestelijke onderscheidingsvermogen gekregen heeft om het verschil tussen een sekte en het ware geloof te maken.

In 2012, Jackson and his family were baptized into the Orthodox Church. Jackson cited a trip to Romania and Rome that first brought his attention to learning more about the religion. In his acceptance speech for his 2012 Daytime Emmy Award, he thanked the Holy Trinity as well as the monks on Orthodox monastic enclave Mount Athos. Jackson later explained in an interview, “These people (are) dedicating their lives to prayer, and not just praying for themselves, but truly praying for all of us. And then the thought kind of crossed my mind: with all the destruction, chaos and insanity that goes on in this world, if their prayers weren’t happening, what would this world be like? I felt personally like I just wanted to thank them because I really believe that their prayers mean a lot.”
 
Bron: en.wikipedia.org
How I became orthodox
In his acceptance speech for his 2012 Daytime Emmy Award, he thanked the Holy Trinity as well as the monks on Orthodox monastic enclave Mount Athos.

Christus is opgestaan !

vandaag viert de Orthodoxe Kerk de Opstanding van Christus
ikoon van de opstanding
anastatis = opstanding
Christus is opgestaan uit de doden
door Zijn dood
vertreedt Hij de dood
en schenkt het Leven
aan hen in het graf!
Christus ist auferstanden von den Toten
hat den Tod durch den Tod zertreten
und denen in den Gräbern das Leben geschenkt!
 
Христос воскресe из мертвых,
смертию смерть поправ,
и сущим во гробех,
живот даровав!
 
Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν,
θανάτῳ θάνατον πατήσας,
καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι,
ζωὴν χαρισάμενος!

Paas Tropaar in verschillende talen

het verloren Paradijs

Jozef van den Berg met kerst in De Telegraaf
Jozef van den Berg
Jozef van den Berg: “We zijn het Paradijs kwijt. Er is maar één manier waarop het goed kan komen, dat is met Gods Liefde”
Jozef van den Berg“Het is als de groep mensen die door de woestijn dwaalt en jij vindt als bij een wonder water. Je steekt je hand erin, drinkt ervan, voelt je in je hele wezen verfrist en verkwikt. Dan begin je te roepen: water, water! En je rent door de woestijn om de anderen te roepen. Maar die zeggen: nee, Jozef, je bent in de war, je ziet dingen die er niet zijn, het is een fata morgana. Maar je kan het water niet in een karaf krijgen, mensen moeten zelf naar de bron gaan. Dat is geloof.” En dat is Jozef, de roepende in de woestijn. Hij lacht bij de stelling dat hij met zijn gelukkige hoofd misschien wel de beste reclame is voor het geloof. “Het geluk dat God me geeft, kan elk mens krijgen. Kijk, daar is de dageraad, daar is tenminste een vermoeden van zon.”
Hij lacht bij de stelling dat hij met zijn gelukkige hoofd misschien wel de beste reclame is voor het geloof.

telegraaf.nl

het wonder van Kevelaer

vanmiddag met Patrick, Gabriël en Michaela Kevelaer bezocht

De kunstenaar, historicus en psycholoog in mij vinden het boeiend, maar de protestant in mij heeft nog steeds moeite met volksdevotie. Toch geloof ik dat wonderen bestaan. Maar we moeten er ook voorzichtig mee zijn. Geloof ik. Waar eindigt geloof en begint bijgeloof? Nog altijd een lastige en heel persoonlijke vraag.

Kevelaer
basiliek, genadekapel en fontein in Kevelaer
In Nederland en België is Kevelaer vooral bekend als Maria-bedevaartsoord. Sinds 1642 wordt er in het plaatsje een als wonderbaarlijk beschouwde afbeelding van de Maagd Maria vereerd. Veel katholieken pelgrimeren jaarlijks naar dit genadebeeld, dat in Latijn bekendstaat als de Consolatrix Afflictorum, ofwel de “Troosteres der Bedroefden”.
 
De marskramer Hendrick Busman (1607-1649) zou van de Maagd zelf tot drie maal toe de opdracht hebben gekregen een kapelletje voor haar te bouwen. Hij gaf hieraan gehoor op 1 juni 1642 toen hij op het kruispunt van de weg Geldern/Kleve in de Kevelaerer Heide bij het hagelkruis stond, waar hij bij herhaling de opdracht kreeg. Al gauw kwamen er pelgrims en werden er genezingen gemeld. In 1647 erkende de Kerk acht van deze genezingen als wonderbaarlijk, tijdens een synode in Venlo, gehouden in het klooster ter Weide. In 1645-47 werd een bedevaartskerk gebouwd, de huidige Kaarsenkapel. In 1654 werd om de bidzuil een barokke koepelkapel gebouwd, de genadekapel. De grote Mariabasiliek verrees in de 19e eeuw en werd in 1923 tot basiliek verheven.
 
Bron: nl.wikipedia.org
Kevelaer
Orthodox Kevelaer
Kevelaer speelde een bijzondere rol voor de Nederlandse katholieken in het protestantse noorden waar alle katholieke geloofsuitingen verboden waren. Zij konden in Kevelaer in het openbaar hun geloof uitoefenen, want in het koninkrijk Pruisen bestond wel godsdienstvrijheid. Naast Heiloo, Maastricht en ‘s-Hertogenbosch is Kevelaer nog steeds één van de belangrijkste pelgrimsoorden voor Nederlandse katholieken.
 
Bron: nl.wikipedia.org

wallfahrt-kevelaer.de

hopeloos achterhaald

gelezen in Letter & Geest: Het magische drieletterwoord
door de Vlaamse filosoof Maarten Boudry

In 1996 haalde een hoogleraar natuurkunde aan de universiteit van New York een grap uit die bekend geworden is als de Sokal affaire. Hij wist een onzinartikel geplaatst te krijgen in het postmoderne tijdschrift Social Text. Sokal bracht het academische postmodernisme in verlegenheid. Twee jaar geleden zette de Vlaamse filosoof Maarten Boudry met een soortgelijke hoax de Vrij Universiteit voor schut. Hij schreef een zogenaamd theologisch artikel in grammaticaal correcte onzin, doorspekt met holle frasen en theologisch jargon en bood dat aan bij de redactie van een programmaboek van een wetenschappelijk congres over de scheppingsorde. Het stuk werd geplaatst. Met deze satirische schelmenstreek bewees hij dat doelbewuste onzin moeilijk van postmoderne theologie valt te onderscheiden.

Postmoderne theologie is net als de hedendaagse kunst bijzonder vatbaar voor “gebakken lucht”. Dat komt waarschijnlijk omdat de sleutelwoorden uit de theologie (theos=God) en de hedendaagse kunst (kunst) alles en niets kunnen betekenen. Het zijn a.h.w. fantomen geworden die door onze taal en ons denken spoken. In navolging van Wittgenstein zet Boudry de filosofie in om de beheksing van het denken door de taal te bestrijden.

God
God buiten de Bijbel, in het woordenboek

Boudry schrijft in een superieure stijl en kiest zijn voorbeelden goed. Toch weet zijn artikel mij niet te overtuigen. Een van de boeken waarnaar hij verwijst is The Experience of God van de oosters-orthodoxe theoloog David Bentley Hart. Deze noemt God “de Grond van alle Zijn” en “de Fontein van het Actuele”. Alle beelden die we van God kunnen maken, lijken hiermee overstegen. Toch, constateert Boudry dat de auteur van The Experience of God niet helemaal losgeweekt is van oude godsbeelden. Want hij blijft de Grond van alle Zijn aanspreken als “een Hij”. Zou Bentley Hart, zo vraagt Boudry zich af, in de opstanding van Christus geloven? En in de menswording van de Grond van alle Zijn? Vreemd dat Boudry naar de bekende weg vraagt. Natuurlijk gelooft een oosters-orthodox theoloog dat.

Zijn ene gelaat is intellectueel en verfijnd maar weinig aanlokkelijk: dat zijn de ijle abstracties waarmee theologen zich vermeien.

Maarten Boudry

Iets verderop schrijft hij: “De theïstische God lijkt soms op de Romeinse godheid Janus. Zijn ene gelaat is intellectueel en verfijnd maar weinig aanlokkelijk: dat zijn de ijle abstracties waarmee theologen zich vermeien. Zijn andere gezicht is vertrouwd en menselijk, maar hopeloos achterhaald.” Boudry spreekt hier over Christus, want binnen de twee andere monotheïstische religies, jodendom en islam, is God volledig transcendent. Alleen in het christendom is God mens geworden in Christus en heeft Hij een menselijk gezicht gekregen dat ons naderbij komt in de icoon. Maar dat is volgens de filosoof achterhaald. Hopeloos achterhaald. Punt. Er komt geen onderbouwing. Blijkbaar verwacht Boudry hier de onmiddellijke bijval van zijn lezer en draagt hij daarom geen enkel argument aan.

Hoe zou zijn constatering overkomen op de oosters-orthodoxe theoloog David Bentley Hart? Als je de christelijke God hopeloos achterhaald noemt, noem je impliciet degenen die in Hem geloven ook hopeloos achterhaald. Is dat niet hopeloos arrogant?

VU voor schut met namaakartikel [ filosofie.nl ]

levend water

gisteren was in De Singel in Antwerpen de presentatie van het boek
Jozef van den Berg – van poppenspeler tot acteur van Christus
Jozef van den BergOp 14 september 1989 speelt Jozef van den Berg in de Singel in Antwerpen. Bij aanvang van zijn stuk Genoeg Gewacht zegt hij tegen zijn publiek: ‘Ik ben een werkelijkheid genaderd die niet meer te spelen is. De zoeker zoekt, maar hij wordt gevonden. Daarom sta ik vanavond voor het laatst op de planken.’Auteur Francis Jonckheere probeert een reconstructie te maken van de voorbije 25 jaar van het leven van de legendarische theatermaker Jozef van de Berg. Een teder, verhelderend en respectvol boek dat het mysterie ontsluit van de poppenspeler die 25 jaar geleden in een fietsenstalling ging wonen.
Antwerpen
tijdens de presentatie van het boek Jozef van den Berg – van poppenspeler tot acteur van Christus in de Singel werden enkele fragmenten vertoond van voorstellingen.
Je dwaalt met een groep mensen door de woestijn
en je vindt bij wonder water.
Helemaal niet omdat je het verdient,
om wie je bent of was, om wat je doet of deed,
maar je vindt het bij wonder.
Dat dit jou overkomt: je vindt bij wonder water!
Je rent er natuurlijk heen,
terwijl je denkt: het is niet waar! ik vergis me!
Maar je steekt je hand uit en je voelt water,
je neemt het en je hebt water.
Je drinkt het en je voelt
hoe het je hele wezen doordringt,
dat het je verfrist en voedt.
Dan begin je te roepen: “water! water!”
Je rent door de woestijn om
de anderen te roepen ook te komen drinken.
Maar – en dat is tegelijkertijd het verschrikkelijke -
de ander kan zeggen:
“Het is niet waar.
Ik geloof je niet, het is een fata morgana!
Je bent in de war, je ziet dingen die er niet zijn”.
Dat is in de eerste instantie een klap,
want het is wel waar, het is echt waar.
Vanaf dat moment heb je innerlijk
nog maar één verlangen:
hoe kan ik dan toch die ander,
die zegt dat het niet waar is,
zover krijgen dat hij ook gaat?
Want als je probeert
om dat water, dat je hebt gevonden,
in een karaf te gieten
en het vervolgens naar hem toe te brengen,
dan merk je dat dat niet kan,
dat dat water zich niet in een karaf laat gieten.
Elke mens die van dit water wil drinken,
die moet er zelf heen gaan,
want ik spreek over Christus.
 
Jozef van den Berg
Antwerpen
Jozef van den Berg in gesprek met Wim Vanseveren (Uitgeverij Lannoo) en auteur Francis Jonckheere
Dan begin je te roepen:
“water! water!”
Je rent door de woestijn
om de anderen te roepen
ook te komen drinken.
Antwerpen
vrnl Jozef van den Berg na de presentatie met Wim Vanseveren (Uitgeverij Lannoo) en auteur Francis Jonckheere

25 jaar na zijn abrupt afscheid, is Jozef Van den Berg even terug [ deredactie.be ]
Jozef kwam nog eens afscheid nemen [ standaard.be ]
gesprek met Jozef van den Berg op Kunststof Radio [ radio1.nl ]
desingel.be | lannoo.be | bestel het boek bij bol.com

acteur van Christus

zondag geluisterd naar VRT 1 Touché:
Friedl’ Lesage in gesprek met Jozef van den Berg
Jozef van den Berg
In het najaar verschijnt het boek Jozef Van den Berg – Van poppenspeler tot acteur van Christus bij uitgeverij Lannoo
Jozef Van den Berg was in jaren 70 en 80 een internationaal vermaard theatermaker. Tot God hem een roeping gaf en Jozef alles opgaf omwille van die roeping. In 2006 interviewde Friedl’ Lesage Jozef Van den Berg onder zijn kweeperenboom in het Nederlandse Neerijnen. Op 14 september 1989 verkondigde hij, op het podium van deSingel in Antwerpen dat hij door God werd geroepen. Vijf minuten voor de voorstelling ‘Genoeg gewacht’ zou beginnen, vertelde hij het publiek dat hij er mee ophield. De mensen geloofden hem niet, ze dachten dat het theater was. Na een zware innerlijke strijd verliet hij zijn gezin en sindsdien leeft hij het échte leven, als acteur van Christus en als volgeling van de Grieks-Orthodoxe kerk. Dit jaar is het 25 jaar geleden dat Jozef Van den Berg de planken vaarwel zei. Friedl’ Lesage zoekt hem opnieuw op in diezelfde hut in Neerijnen.
 
Bron: radio1.be

Jozef van den Berg – van poppenspeler tot acteur van Christus