cafedeoudesluis.nl

Het is dertig jaar geleden dat ik voor het laatst naar de klas ging op het VWO. Eind maart 1983 begonnen de voorbereidingen op de mondelinge tentamens in april en waren er geen lessen meer. Ik was mij bewust dat er een tijdperk werd afgesloten. Mijn periode op de middelbare school van mijn twaalfde tot negentiende was toch een belangrijk deel van mijn jeugd. Het was tijdens de Franse of Nederlandse les dat ik voor het eerst hoorde over de roman van Marcel Proust. De leraar sprak over iets vreemds en verwarrends. Op zoek naar de verloren tijd? We waren toch op school om ons voor te bereiden op de toekomst en het verleden was toch vooral iets om achter ons te laten?

Maar naarmate we ouder worden, krijgt het verleden steeds meer de eigenschappen van een fossiel: een afdruk waar geen beweging meer in te krijgen is. Versteend ligt het in ons. De psalmist is zowel luchtiger als dramatischer: “wind waait erover en het is er niet meer, zelfs zijn plaats is niet meer te vinden.” Dat er toch veel behoefte is om die plaats weer te vinden, blijkt uit het succes van schoolbank.nl. Honderdduizenden hebben zich inmiddels aangemeld bij deze databank om oude klasgenoten en leraren terug te vinden. In navolging van Marcel Proust volgde ik sporen uit het verleden, in mijn geval op de pagina’s van mijn oude middelbare school op schoolbank.nl. Ik vond o.a. een foto uit 1980 met negentig leraren, decanen, conciërges, amanuenses en administratief personeel.

Ruim zeventig ken ik er nog bij naam. Ook de namen van de vijftig leraren waar ik les van had, kan ik mij nog herinneren. Verloren tijd? Met een geheugen als een pot lijkt het prima geconserveerd. Toch zit er één gaatje in. Ik heb slechts 1 jaar scheikunde gehad in 1978-1979 van een leraar… ja, hoe heette die ene leraar nou? Het is uit mijn geheugen gesijpeld in de oceaan van de verloren tijd.

mijn leraren op het CLV (1975-1983)
Nederlands: Van Maanen, Roorda, Uyterlinden, Van der Heyden, Benschop, Van Dijk. Engels: Beekman (Van Stempvoort), Van Waveren (Smit), Wijnbergen, Koelewijn. Frans: Maquart, Pikaart, Punt, Hartz. Duits: Breekveld, Gottlieb, Kloosterman, Van de Ham. Wiskunde: Bolt, Van Baaren, Da Costa, Niks, Nagel. Biologie: Griethuizen, Van Hees, Brinkhuis. Natuurkunde: Reijntjes, Wiersma. Geschiedenis: Koster, Van der Woerd, Van de Meulen, Hörchner, Hiensch, Pilon. Aardrijkskunde: Van Keulen, Salman, Rogge, Andel. Economie I: Korteweg, Timmer. Economie II: Hamers. Tekenen: De Geus, Maas. Muziek: Van Dijk. Gymnastiek: Stuivenberg, Van Doorn, Munnike, Van der Zee. Godsdienst: Van Heerden, Tigchelaar, Bakker, Engel.

schoolbank.nl

Ik hoorde het woord zoals het bij Adam op de scheppingsmorgen over de lippen moet zijn gekomen. Uitgesproken met een dictie die een afdruk van de indruk was. On-ge-kend! Er was een nieuwe ervaring, een ontmoeting met een nieuw fenomeen.

Vandalisme kennen ze toch bij de Mobiele Eenheid? Maar wanneer de Vandalen, een ongekend volk dat spreekwoordelijk is geworden, onder de feestboekkinderen blijken te zijn, dan rolt het O-woord door Nederland. On-ge-kend wat er vannacht in Haren gebeurd is. “We hebben te maken met een nieuw fenomeen”, hoorde ik de hoofdcommissaris zeggen. Hij wist het ook te benoemen: “De mobiliserende kracht van de social media.”

Het dionysische is onder ons en iedereen met een Facebook-account kan deze duistere kracht met een muisklik helpen ontketenen. Zoals je in de koude oorlog de rode knop had waarmee je de wereld kon vernietigen, zo heeft de feestboekjeugd van tegenwoordig een knopje om een rustig dorpje op stelten te zetten en erger nog: te plunderen.

Feestje? Duimpje omhoog. Duizenden nieuwsgierige kinderen deporteren zichzelf naar Haren waar een feestje zou zijn. Maar als het feestje is afgeblazen, nodigen de kinderen zichzelf toch uit. Weten ze dan nog niet dat er beroepsvandalen mee komen klieken? Tuig dat komt om te plunderen en zich op een straatoorlog heeft voorbereid. Zijn die kinderen echt zo onnozel?

De hoofdcommissaris roept iedereen op tot zelfreflectie. Na mijn jeugdzonden ernstig te hebben overwogen, kan ik mij met de nieuwsgierigheid en “onwetendheid” van de feestboekkinderen verzoenen. Maar vanaf vandaag gaan we verstandig worden, ongekend verstandig!

De vandalen van Haren gaan betalen [ trouw.nl ]