Categorie archief: zomaar…

verwondering

Ik kreeg vannacht om vijf uur de volgende email van iemand die het nog niet verleerd is. Het geniale is gratis. Soli Deo Gloria.

Ik verwonder me op dit moment sterk.
Vele zaken zijn als geprogrammeerd.
Het dagelijkse leven.
De sleur zogezegd.
 
Maar telkens ontstaan onverwachte dingen.
De meeste zijn misschien mooi.
Maar soms zijn er dingen
die echt onvoorspelbaar mooi zijn.
zelfs na lange tijd blijft er verwondering ontstaan
over zulke zaken.
 
Neem nu beroemde kunstenaars.
Jij zult ongetwijfeld weten wat ik bedoel.
Dingen die gemaakt worden en iets in zich hebben
dat ze boven de alledaagsheid uitgaan.
 
Ik vraag me af waar dat vandaan komt.
Neem nu de song van Jethro Tull die ik je toestuurde.
Daarin zit iets heel eigens.
 
Maar verder is er ook nog iets heel bijzonders.
Iets dat lijkt te komen uit het niets.
Ik bedoel: bijvoorbeeld de ideeen
van Bohr, Einstein en Heisenberg.
Opeens was er een nieuw inzicht in de natuur.
Is dat niet verwonderlijk.
 
Of is het misschien niet de natuur zelf
die op het moment dat wij
eenvoudigen van geest zich openbaart
en al haar onbegrijpelijkheid in kleine stukjes
als steentjes inbedt in onze geest.
Iedere groei van ons begrip lijkt door de natuur beloond te worden met een bonus.
 
Iedere groei van ons begrip wordt beloond
met een inzicht in de natuur dat werkelijk ver en ver
en onmetelijk ver uitgaat boven ons kleine wereldje.
 
(Afzender bekend bij Johannes)

het papieren theater

Vorige week ben ik begonnen met het maken van een gipsen minitheater voor kleianimaties. Via Google Afbeeldingen kwam ik terecht op een paar websites van liefhebbers, bijvoorbeeld die van Harry Oudekerk en Ab Vissers. Maar zeker ook in het buitenland zijn er mensen die hun liefde voor het papieren theater niet verbergen. Zo vond ik ook de site van Trish Lewis Fargo met waarschijnlijk de enige weblog ter wereld die alleen maar over het papieren theater gaat.

Toy_Theatre
Het Papieren theater is een van de huiselijke genoegens van de kinderen in het 19e eeuwse burgelijke gezin, naast de stereoscoop, de toverlantaarn en de poppenkast.
 
In tegenstelling tot deze laatste is het papieren- of miniatuurtheater in Nederland nauwelijks populair geweest en daardoor bijna onbekend. Als theatervorm wordt het naast schimmen, marionetten en handpoppen tot het poppenspel gerekend. Maar een miniatuur-poppenkast is het niet.
 
Het papieren theater imiteert in theaterbouw en effecten, in decors en figuren en in de gespeelde stukken rechtstreeks zijn grote voorbeeld; het echte theater. Het repertoire bestond uit de klassieke sprookjes en uit speciaal gekuiste en sterk verkorte stukken en opera’s uit het grote theater.
 
Bron: Ab Vissers Phoenix Papierentheater