Categorie archief: boeken

Hoe de stof de geest kreeg

gelezen in Beweging: IK is de directeur van mijn bewustzijn
een e-mail interview met Arie Bos
Arie Bos, Hoe de stof de geest kreegHoe de stof de geest kreeg
De evolutie van het ik door Arie Bos
Dit boek gaat over de samenhang tussen stof en geest. Het is in de wetenschap gebruikelijk de mens geheel te verklaren vanuit de stof. Anderen, de „spirituelen„, zijn vaak alleen geïnteresseerd in de geest, die de stof naar zijn hand zou kunnen zetten. Beide benaderingen zijn eenzijdig en leiden elk uiteindelijk naar een extreme kijk op het menselijke leven en de cultuur. Maar we leven nu eenmaal in een wereld die wij graag als samenhangend willen verklaren. Op de zoektocht naar die verklaring komen we vragen tegen als: wat is het verschil tussen dieren, de vroegste mensachtigen, de Neanderthaler en de moderne mens ? Wat is leven? Bepaalt DNA wie wij zijn? Is seks nodig voor het voortbestaan van het leven? Heeft de dood altijd bestaan? Waar zit het „ik„ eigenlijk? Is er bewustzijn mogelijk zonder hersenen? Zijn wij alleen maar natuur? Zouden wij vrij kunnen handelen als we alleen maar natuur zouden zijn? Of zijn we ook geest? Zo ja, wat hebben beide met elkaar te maken en wat is de geest dan eigenlijk? De auteur probeert samenhangen aan te tonen en te verklaren. Deze zoektocht kan onze opvattingen over de menselijke natuur ten goede komen.
 
Bron: christofoor.nl

e-mail interview met Arie Bos [ bewegingonline.nl ]

hogere esthetica

Kritik der Urteilskraft van Immanuel Kant na 200 jaar vertaald

Immanuel Kant - Kritik der UrteilskraftVijfentwintig jaar geleden moest ik het als kunststudent nog met een uitreksel doen, dat bij Uitgeverij Boom onder de naam Over Schoonheid is verschenen. Ruim tweehonderd jaar na Kants dood is er bij dezelfde uitgever nu eindelijk een integrale Nederlandse vertaling van de Kritik der Urteilskraft.

Deze derde Kritiek is het sluitstuk van Kants Magnum Opus, die de Kritik der Reinen Vernunft en de Kritik der Praktischen Vernunft compleet maakt. De vertaling is van Jabik Veenbaas en Willem Visser. Ze vertaalden ook de voorgaande kritieken, waarvan de laatste, Kritiek van de praktische rede, drie jaar geleden verscheen. Vandaag staat er in Trouw een artikel van Sebastian Valkenberg over Kritiek van het oordeelsvermogen waarin hij in gesprek is met Bart Vandenabeele, hoogleraar esthetica aan de Universiteit Gent.

Het boek is niet gemakkelijk, geeft Vandenabeele toe. Wat heet? De anekdotes die de moeilijkheidsgraad van Kants werk moeten illustreren zijn talrijk. Zo laat de schrijver Robert Musil één van zijn personages een aantal pagina’s lezen. Musil: „Als hij werkelijk consciëntieus de zinnen met zijn ogen volgde, had hij het gevoel dat een oude knokige hand met een draaiende beweging zijn hersenen uit zijn hoofd schroefde.“
 
Bron: Immanuel Kant blijft origineel – Trouw, 19 november 2009
Als hij werkelijk consciëntieus
de zinnen met zijn ogen volgde,
had hij het gevoel dat een oude
knokige hand met een draaiende beweging zijn hersenen
uit zijn hoofd schroefde

Robert Musil

Weinig boeken hebben zo„n stempel op de moderne cultuur gedrukt als Kants drie Kritieken. Na het succes van de Kritiek van de zuivere rede en de Kritiek van de praktische rede volgt nu Kants hoofdwerk over esthetiek, de Kritiek van het oordeelsvermogen. Opnieuw een primeur. De Kritiek van het oordeelsvermogen is de vervolmaking en voltooiing van Kants kritische filosofie. In deze derde Kritiek probeert Kant het theoretisch kennen en het praktisch handelen met elkaar te verbinden. In de laatste decennia heeft de belangstelling voor dit boek een enorme revival doorgemaakt.
 
uitgeverijboom.nl

de vergeten oorlog van Kieft

… begon met de moord op Claes Swits in 1641

indianenverhalenTerwijl Duitsland door de Dertigjarige Oorlog (1618-1648) verscheurd werd, beleefde de Republiek der Verenigde Nederlanden een bloeiperiode. De Gouden Eeuw had echter wel een zwart randje. In ons nationale bewustzijn hebben we de oorlog van Kieft (1643 tot 1645) keurig verdrongen. Maar in het Hudsonjaar komen ook de zwarte bladzijden uit onze koloniale geschiedenis naar boven. Drie Nieuw-Nederland deskundigen, Kees-Jan Waterman, Jaap Jacobs en Charles T. Gehring schreven in het kader van het Hudsonjaar het boek Indianenverhalen – De vroegste beschrijvingen van Indianen langs de Hudsonrivier (1609-1690) en daarin wordt de wrede oorlog tussen de Hollandse kolonisten en de Wickquasgeek indianen niet vergeten.

De kolonisten wilden liever
geen oorlog omdat de indianen
hen waardevolle handelswaar
gaven als pelzen. De gouverneur
Kieft ging tegen wil en dank
toch door met zijn plan.
In augustus 1641 werd de kolonist Claes Swits in Nieuw-Amsterdam door een Wickquasgeek-Indiaan vermoord. Het motief was wraak voor een eerdere overval en moord vijftien jaar daarvoor door Europeanen op een Indiaanse familie. De toenmalige bestuurder van de kolonie, Willem Kieft, greep deze moord aan om af te rekenen met de indianen in de buurt. De kringen rond Kieft zagen de indianen als een hindernis om de kolonie verder te laten doorgroeien. Om steun te verwerven onder de Europese bevolking voor een aanval op de Indianen richtte Kieft een raad van twaalf op, bestaande uit twaalf prominenten van de kolonie, die hem moest adviseren. De raad ging akkoord dat de daders voor de moord moesten worden gestraft, maar vonden het toch raadzaam om eerst te zoeken naar een diplomatieke oplossing. De gouverneur moest volgens de raad de Indianen herhaaldelijk vriendelijk vragen de dader uit te leveren. Kieft weigerde dit advies te volgen en verbood ook nog enige verdere samenkomst van de raad, toen deze daadwerkelijk inspraak wilde. De kolonisten wilden liever geen oorlog omdat de indianen hen waardevolle handelswaar gaven als pelzen. De gouverneur Kieft ging tegen wil en dank toch door met zijn plan.
 
Bron: nl.wikipedia.org

detail kaart van Nicolaes Visscher

detail van een kaart van Nicolaes Visscher van Nieuw-Nederland uit 1656. Dit is een latere druk uit 1685 toen de Engelsen Nieuw-Amsterdam hadden omgedoopt tot New York
Indianenverhalen
Op zoek naar een doorgang naar Aziëvoer Henry Hudson in 1609 de rivier op die later zijn naam zou dragen. Daarmee legde hij de grondslag voor de kolonie Nieuw-Nederland, met als hoofdstad Nieuw-Amsterdam, het latere New York. Hudsons tocht en de inbezitname van het gebied rond het eiland Manhattan bracht Nederlandse handelaars en kolonisten in direct contact met Indianen. Nederlandse predikanten, bestuurders en reizigers deden verslag aan het thuisfront over hun ontmoetingen met „wilden„, zoals zij bijna consequent werden aangeduid. Verwondering, fascinatie, afschuw en soms bijna etnografische afstandelijkheid strijden om voorrang in de beschrijvingen. In reisverslagen, brieven en journalen berichtten de nieuwkomers over het uiterlijk en de gebruiken van de inheemse bevolking. Boeiend zijn ook hun observaties van hoe de Indiaanse samenleving omging met zaken als bijvoorbeeld bezit of macht.
 
In Indianenverhalen zijn de vroegste beschrijvingen van deze Indianen samengebracht, ingeleid en verklaard door drie Nieuw-Nederlanddeskundigen. Ondanks het ontbreken van Indiaanse geschreven bronnen beschikken we met deze overleveringen toch over kennis van de levenswijze van de oorspronkelijke Amerikanen. Bovendien kunnen we door deze geschriften ook meer over de 17de-eeuwse Nederlanders zelf te weten komen. Wat zeggen hun beschouwingen en interpretaties van de Indiaanse culturen over hén?
 
Indianenverhalen: De vroegste beschrijvingen van Indianen langs de Hudsonrivier (1609-1690) – Kees-Jan Waterman, Jaap Jacobs en Charles T. Gehring – Walburg Pers – ISBN: 9057306263 – 22,50
 
Bron: walburgpers.nl
indianen

Nederlandse indianenverhalen [ nos.nl ]