Michaela en ik houden allebei van de natuur en van kunst, dus het is logisch dat we ook allebei van Art Nouveau houden. Inmiddels is ons rijtje Jugendstilboeken een rij geworden en kunnen we gewapend met enige voorkennis op Jugendstilbedevaart gaan naar Brussel, Nancy of Praag. In de laatste stad was ik vijftien jaar geleden met een toenmalige vriendin. We bezochten daar o.a. het schitterende U Obecni dum (gemeentehuis) van de achitecten Antonin Balsanek en Osvald Polivka dat in de jaren 1903-1905 gebouwd werd en waaraan veel kunstenaars hebben bijgedragen, waaronder ook Alphonse Mucha. In het boek Art Nouveau Praag staat dit pareltje van Gesammtkunst uiteraard ook vermeld. Op de website Art Nouveau Worldwide, een soort reisgids voor Jugendstil ontbreekt Praag ook niet. Liefhebber Frank Derville die deze site beheert, geeft zijn Top 5 voor Praag met Hotel Central (1902 – Hybernska ulice 10), Hotel Europa (1906 – Vaclavske namesti 25), U Novaku ( 1904 – Vodickova ulice 30), St Vitus cathedral (Hrad, III nadvori), U Obecni dum (1905 – namesti Republiky 5), Central Station (1909 – Wilsanova trida).

The Municipal House (U Obecni Dum) is one of the most remarkable constructions of Prague Art Nouveau. At the time of its creation it was critisized by some architects as its style was considered to be formally outdated. The lapse of almost a century since then allows us to forget about the emotions and controversy of those times and to appreciate this building as a unique harmony of architectural and painting styles of the turn of the 19th and 20th centuries. Neo-Baroque, Neo-­Renaissance, and both Western and Oriental influences fuse together with Czech Art Nouveau. The impression this building gives is enhanced by a wide range of decorative styles and materials, as well as by the high quality of craftmanship. The monumental appearance of the building is crowned by the outstanding decor created by most of the prominent Czech artists of the day, namely the painters Mikolas Ales, Vaclav Jansa, Alfons Mucha, Jakub Obrovske, Jan Preisler, Josef Wenig, Karel Spillar, Max Svabinske, Josef Ullman, Frantisek Zení­sek, and the sculptors Josef Maratka, Josef Vaclav Myslbek, Karel Novak, Ladislav Saloun, Frantisek Uprka, Bohumil Kafka and Cenek Vosmí­k.

Bron: obecnidum.cz

Art Nouveau World Wide | The Municipal house – U Obecni Dum [obecnidum.cz]
Art Nouveau [ metmuseum.org ]

Prima lectuur voor een luie strandvakantie. Cocagne is het land waar niet gewerkt mag worden, waar beekjes van bier en wijn stromen en worstjes aan de bomen hangen. Cocagne is het luilekkerland uit de middeleeuwen dat inmiddels eigentijdse varianten heeft gekregen in de reis- en filmindustrie.

Hoe lijvig zijn studie ‘Dromen van Cocagne‘ ook is, bijna vijfhonderd bladzijden, men hoeft zich geen ogenblik te vervelen, want er blijken telkens nieuwe, onverwachte kanten te zitten aan Cocagne. De voorstelling van een droomland, een paradijs waar niemand zelfs ook maar iets mag uitvoeren en waar de gebraden duifjes de bewoners vanzelf de geopende mond in vliegen, waar de muren gemaakt zijn van worsten, de huizen bedekt zijn met vlaaien, de rivier van heerlijke wijn is en waar men in een verjongingsbron drieëndertig jaar kan worden – zo’n voorstelling is al oud en heeft een lange orale geschiedenis. Ook in andere landen, zoals Frankrijk, Duitsland, Ierland. Zelfs de antieken hadden vergelijkbare voorstellingen.
 
Eten, of liever gezegd vreten, en luieren, dat zijn de belangrijkste aspecten van Cocagne. Pleij legt overtuigend het verband met de angst van de middeleeuwse boer, want de Cocagne-droom moet in het plattelandsmilieu zijn ontstaan, voor hongersnoden, de vrees voor gebrek aan voedsel. Het zal een ware obsessie in die tijd geweest zijn. De Cocagne-droom heeft aanvankelijk als een soort uitlaatklep gewerkt, waardoor men zich van die angst kon bevrijden. De dagelijkse, harde strijd om het bestaan, het werken om te kunnen eten, de voedselschaarste, dit alles werd opgeheven in de paradijselijke tegenwereld van Cocagne, die een wensdroom is, een compensatie voor het aardse ongemak.
 
Ton van Deel in Trouw

De Italiaanse fotograaf Ghigo Roli werkte in 1997 aan een complete inventarisering van de wereldberoemde fresco’s van Giotto in de dertiende eeuwse basiliek van de heilige Francisus in Assisi. Maandenlang was hij bezig geweest met detailopnamen die hij o.a. voor een boek zou gaan gebruiken. In de nacht van 26 september 1997 maakte hij de laatste opnamen. Toen hij even naar buiten was gegaan, begon de aarde te plotseling te schudden en kort daarop stortte een deel van het eeuwenoude gewelf met donderend geraas naar beneden. [ zie filmopname ] Na de grote schok rende Roli naar binnen om zijn camera te redden. De schade was enorm. Tweehonderd vierkante meter van het gewelf was beschadigd en na eindeloos gepuzzel zouden resterende fragmenten van de gewelfschilderingen precies vijf jaar later weer op hun oorspronkelijke plaats zijn gebracht. De Italiaanse kunsthistoricus Giorgio Bonsanti schreef de tekst bij de unieke foto’s vlak voor en na deze kunsthistorische ramp.

After several seismic tremors in Umbria and the Marche in the preceding days, the strongest earthquake occurred on the morning of September 26, 1997. The earthquake not only tragically killed four people, but also caused severe damage and destruction in the upper church of San Francesco. Serious static damage was found in the walls and the vault. The morning earthquake destroyed around 200 square metres of vault frescoes. In the front bay arch above the entrance, four of the eight pairs of saints by Giotto were affected, and in the adjoining vault of the Doctors of the Church, the field containing St. Hieronymus, also a work by Giotto and his workers, collapsed and left a huge hole in the first bay. In contrast, the vault of the second bay and the vault of the third bay, containing the large deesis portraying Christ as the redeemer together with the advocates Mary and John on either side of St. Francis, remained intact. However, the western part of the fourth bay with a starry sky and the adjoining evangelists„ vault with frescoes by Cimabue above the cross-vault collapsed. The field containing St. Matthew was almost completely destroyed.

Bron: expo.khi.fi.it

interview met Padre Ruf tien jaar na de aardbeving | de basilica van Assisi