door Adam Zamoyski is in het Nederlands vertaald
Op 18 september 1814 ging het Congres van Wenen van start. Net zoals tijdens de Conferentie van Jalta in 1945 werd de kaart van Europa door de overwinnaars opnieuw getekend. In 1814 was Frankrijk de grote verliezer en waren de Grote Vier: Engeland, Rusland, Oostenrijk en Pruisen. Henry Kissinger schreef in 1957 een dissertatie waarin hij beweerde dat het Weense Congres de vrede in Europa honderd jaar lang had veiliggesteld. Adam Zamoyski bestrijdt dit omdat hij vindt dat men toen te weinig oog had voor de gevaren van het opkomende nationalisme dat Europa honderd jaar later opnieuw in brand zou steken.
Bron: nl.wikipedia.org
Enkele resultaten van het Congres van Wenen
» Oprichting van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden met de Oranjes als vorstenhuis. Het Prinsbisdom Luik, het Prinsdom Stavelot-Malmedy, het Hertogdom Bouillon, en nog wat kleine zelfstandige gebieden, die nooit tot de Oostenrijkse Nederlanden behoorden, werden samen met de Oostenrijkse Nederlanden verenigd met de Bataafse Republiek. Samen gingen deze gebieden het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden vormen.
» Pruisen kreeg bijna de gehele linker Rijnoever, om als een bolwerk te dienen tegen zowel Frankrijk als (heimelijk) tegen Rusland.
» De Oostenrijkers kregen niet alleen Milaan terug, maar kregen ook Venetiëen Lombardije.
» In Italië(voor zover niet aan de Oostenrijkers gegeven) werd de vooroorlogse situatie weer hersteld: de Pauselijke staten, en de kleine rijkjes. De zwager van Napoleon, Joachim Murat, bleef dankzij de steun van Metternich echter wel aan de macht in Napels.
» In Spanje en Portugal werden de huizen Bourbon resp. Bragança hersteld.
» De Engelse koning George III werd wederom erkend als koning van Hannover.
» Het Heilige Roomse Rijk werd niet hersteld.
» De resterende Duitse staten werden verenigd in de Duitse Bond, waarin ze vrijwel autonoom bleven. Hervormingen van Napoleon werden hier dus bevestigd.
» Alexander I van Rusland kreeg slechts een deel van Polen, vergelijkbaar met het Groothertogdom Warschau dat bestaan had onder Napoleon.
» Charles-Maurice de Talleyrand (Frankrijk) maakte handig gebruik van het wantrouwen van Oostenrijk en Engeland tegenover Pruisen en Rusland en tekende samen met Castlereagh (Engeland), en Metternich (Oostenrijk) een geheim verdrag waarin Frankrijk, Engeland en Oostenrijk besloten tegen Rusland en Pruisen ten strijde te trekken, wanneer nodig.
Adam Zamoyski was born in New York in 1949 and brought up in England, with long spells in various European countries. He was educated at Downside School and The Queen’s College, Oxford. He speaks Polish, French, English, Russian and Italian. He lives in London, where he works as a freelance historian, but spends much time in Poland.
His first book, published in 1979, was Chopin. A Biography, which was translated into French and Polish, and has been recognized as the standard work on the life of the composer. He followed this up with a biography of the pianist and statesman Ignacy Jan Paderewski, an account of the Polish-Bolshevik war of 1920, and then The Polish Way: A Thousand-year History of the Poles and Their Culture, which featured in the British best-seller lists for several weeks and has never been out of print. Subsequent works include The Last King of Poland, a life of king StanisÅ‚aw Augustus, and The Forgotten Few, a history of the Polish Air Force in World War II. His latest books are Holy Madness. Romantics, Patriots and Revolutionaries 1776-1871, a study of Romantic nationalism, and 1812. Napoleon’s Fatal March on Moscow.
Bron: adamzamoyski.com
“Alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar, ieder ongelukkig gezin is ongelukkig op zijn eigen manier” is de eerste beroemd geworden zin uit Tolstoi’s Anna Karenina. Zoals de lezers van Het Vaderland in 1889 het lot van hun tragische heldin 
Amerikaanse producties
Secrets of digital illustration
