Categorie archief: geschiedenis

Film noirs op YouTube [29]

gezien: The reckless moment (1949)

Afgelopen maand besprak ik hier twaalf film noirs uit de periode 1946-1959. Voor de kerst volgt er nog een bonus van twee extra film noirs.
Op Eerste Kerstdag: The reckless moment van Max Ophüls uit 1949.

Op YouTube zijn verschillende kanalen waar regelmatig film noirs worden getoond. Het beste kanaal is ongetwijfeld TCM’s Noir Alley. Dit kanaal is een onderdeel van Turner Classic Movies. Inmiddels loopt het achtste seizoen en zijn er al ruim tweehonderd titels voorbijgekomen. De intro’s en outro’s van Eddie Muller zijn permanent op YouTube te zien. Muller is de oprichter van The Film Noir Foundation die volgend jaar twintig jaar bestaat.

Een ander noir kanaal is Full Moon Matinee. Het is onafhankelijk en heeft een veel kleiner bereik (31.6K subscribers). Het voordeel is wel dat niet alleen de intro en outro (en intermezzo) te zien is op YouTube, maar ook de volledige film. Bovendien in een uitstekende kwaliteit. Noir Alley is alleen toegankelijk voor abonnees van TCM. De host van Full Moon Matinee noemt zich the detective maar is niet bepaald een Sam Spade of Philip Marlowe. Tenzij je deze hard boiled guys ook kunt voorstellen met de stem van Maarten ‘t Hart. Maar the detective doet qua filmkennis niet onder voor Eddie Muller. We krijgen veel informatie over de film, de productiegeschiedenis en de acteurs.

Zo legt hij uit waarom The reckless moment in 1949 een flop werd voor de box offices. Het Amerikaanse publiek kende Joan Bennett als vamp uit The woman in the window (1944) en Scarlet street (1945), niet als huisvrouw. Een uitstekende film kan floppen op het verwachtingspatroon van het publiek. Pas veel later werd de film herontdekt bij een publiek van liefhebbers. Op Rotten Tomatoes scoort de The reckless moment 73% en op IMDb 7,1.

the reckless moment 1949
The reckless moment 1949
Lucia Harper (Joan Bennett) een toegewijde huisvrouw in een rustige buitenwijk, ontdekt dat haar tienerdochter Bea een affaire heeft met Ted Darby, een manipulatieve en oudere man. Lucia confronteert Ted en waarschuwt hem om Bea met rust te laten. Wanneer Bea vervolgens stiekem met Ted afspreekt, mondt hun ontmoeting uit in een verhitte ruzie. Ted komt om het leven door een ongeluk, en Bea vlucht in paniek.
 
Om haar dochter te beschermen tegen de gevolgen, besluit Lucia Ted’s lichaam te verbergen. Ze dumpt het in een nabijgelegen meer, hopend dat de waarheid nooit aan het licht zal komen. Kort daarna wordt ze echter gechanteerd door een man genaamd Martin Donnelly (James Mason), die werkt voor een criminele organisatie en op de hoogte is van de gebeurtenis.
 
Hoewel Martin aanvankelijk alleen geïnteresseerd is in geld, raakt hij emotioneel betrokken bij Lucia. Hij begint begrip en bewondering te tonen voor haar toewijding aan haar gezin en twijfelt aan zijn eigen morele keuzes. Tegelijkertijd blijft de dreiging van ontdekking en de druk van Martin’s criminele partners toenemen.

The reckless moment [in Full Moon Matinee]
Meer afleveringen in deze reeks

Tijdreizen met YouTube [ 4 ]

levende beelden uit 1896-1900

Hoe meer tijd er verstreken is, hoe fascinerender fotografie en film voor mij worden. Een “fotografie” (oorspronkelijk werden foto’s zo genoemd) is een beeld dat door licht “geschreven” is. Een foto van honderd jaar oud is gefixeerd licht van honderd jaar oud. Een beeld dat honderd lichtjaren van ons verwijderd is, ligt nu onder onze ogen. Alsof we in de pikzwarte hemel van het verleden een ster zien oplichten. Omdat een film niets anders is dan een aaneenschakeling van foto’s kan over films hetzelfde worden opgemerkt. In de serie tijdreizen met YouTube: straatbeelden uit 1896-1900.

De uitvinding van de cinematograaf door de gebroeders Lumiere valt ongeveer samen met het geboorteuur van de film. De allereerste film werd op 22 maart 1895 vertoond. Aan het einde van dat jaar (28 december 1895) vertoonden ze voor het eerst hun films aan een betalend publiek. Een van die films was La Sortie de l’usine Lumière à Lyon. Een maand later werd L’Arrivée d’un train en gare de La Ciotat (1896) vertoond.

In de jaren tachtig en negentig van de negentiende eeuw was er veel belangstelling voor occultisme. Wetenschap en technologie probeerden door te dringen in het onzichtbare domein van de werkelijkheid. In dezelfde maand dat L’Arrivée d’un train en gare de La Ciotat van de gebroeders Lumiere vertoond werd, maakte Wilhelm Röntgen de allereerste röntgenfoto ter wereld. Zo democratiseerden de gebroeders Lumière de glazen bol en wist Röntgen met zijn camera door te dringen tot onder de huid en maakte ons skelet (alvast) zichtbaar. Het verborgene openbaarde zich voortaan via technologie.

Around the world in 1896

Als fotografie in 1839 al als magie werd ervaren, dan gold dit nog veel meer voor levende beelden, zoals film in de eerste jaren van zijn bestaan nog genoemd werd. Het woord bioscoop werd ervan afgeleid. Het nieuwe fenomeen verspreidde zich in 1896 razendsnel over de wereld. In deze compilatie zien we niet alleen straatbeelden uit Europese steden maar ook uit Jeruzalem, Moskou, Tokyo en Melbourne. We zien de laatste jaren van de negentiende eeuw, licht van 128 jaar oud. De gebroeders Lumière hebben niet alleen gezorgd voor de doorbraak van levende beelden, maar hebben het voor het nageslacht ook mogelijk gemaakt om terug te reizen in de tijd.

Tijdreizen met YouTube [ 3 ]

ingekleurde beelden van de Exposition Universelle in Parijs, 1900

Hoe meer tijd er verstreken is, hoe fascinerender fotografie en film voor mij worden. Een “fotografie” (oorspronkelijk werden foto’s zo genoemd) is een beeld dat door licht “geschreven” is. Een foto van honderd jaar oud is gefixeerd licht van honderd jaar oud. Een beeld dat honderd lichtjaren van ons verwijderd is, ligt nu onder onze ogen. Alsof we in de pikzwarte hemel van het verleden een ster zien oplichten. Omdat een film niets anders is dan een aaneenschakeling van foto’s kan over films hetzelfde worden opgemerkt. In de serie tijdreizen met YouTube: 124 jaar terug in de tijd naar de grote wereldtentoonstelling van Parijs in 1900.

Tijdens de wereldtentoonstelling van 1900 in Parijs bestond film nog maar vijf jaar. Thomas Edison en Georges Méliès documenteerden de Exposition Universelle met dit nieuwe medium en hun geschoten materiaal is er gelukkig nog steeds. Nu het gerestaureerd en ingekleurd is, komen deze beelden van 124 jaar oud veel dichterbij.

In 1900 ontbrak een centrale attractie zoals de Eifeltoren die in 1889 nog het middelpunt van de wereldtentoonstelling vormde. Maar het publiek kon zich vergapen aan de vele wonderen van technologie. Tussen 1889 en 1900 was het hard gegaan: in 1889 was er een dynamo van 500 pk, maar in 1900 stond er een dynamo van 5000 pk opgesteld. Niet alleen het vermogen, ook de diameter was tien maal zo groot.

Paris 1900 in color, Exposition Universelle

Op de beelden zien we vooral het publiek, maar ook nieuwe technologie zoals het trottoir roulant op de Rue de l’Avenir komt letterlijk voorbij. Dit bewegende trottoir legde langs negen stations een lus van 3500 meter af over het tentoonstellingsterrein. Het was geïnstalleerd op een viaduct zeven meter boven de grond. Het moving pavement was overigens een Amerikaanse uitvinding die in 1894 was geïntroduceerd op de wereldtentoonstelling in Chicago.

Eigenlijk hoort het jaar 1900 officieel nog bij de negentiende eeuw, dus zien we hier het hoogtepunt van de negentiende eeuw. Sinds 1814 was er geen oorlog meer geweest waar alle grootmachten bij betrokken waren, de wetenschap en technologie hadden de wereld productiever en comfortabeler gemaakt en het vooruitgangsoptimisme kende geen grenzen. De bezoekers ogen opgewekt, zelfverzekerd en zien de nieuwe eeuw vol vertrouwen tegemoet, nog niet vermoedend dat de technologie 15 jaar later zich tegen hen zou keren.