het eerste gedrukte boek in de Nederlandse taal is digitaal online
Genesis 1 in de Delftse Bijbel
nu voor iedereen toegankelijk
nu voor iedereen toegankelijk
Delftse Bijbel 1477
Categorie archief: geschiedenis
zeevaardersepos
gezien : Master and Commander, The Far Side of the World (2003)
Na vijf jaar geen film meer te hebben geregisseerd, maakte Peter Weir in 2003 zijn duurste ($150 miljoen) productie ooit: Master and Commander, The Far Side of the World naar de gelijknamige Master and Commander-reeks. Auteur Patrick O’Brian had in 1995 de filmrechten verkocht aan Samuel Goldwyn Jr. maar maakte de verfilming zelf niet meer mee. O’Brian overleed in 2000 op 85-jarige leeftijd. Russell Crowe speelt een mooie hoofdrol als Captain Jack Aubrey op de HMS Surprise, een fregat van de koning van Engeland. Voor de film werd gebruik gemaakt van de replica Tall Ship Rose (zie kader) Crowe is er geknipt voor: hij heeft dezelfde ogen als Thom Hoffman of Bruno Ganz die hondentrouw uitstralen, in dit geval loyaliteit aan de koning van Engeland. Het verhaal speelt zich af in 1812 wanneer Engeland in oorlog is met Frankrijk en de Verenigde Staten. Maar in de film zijn, anders dan in het boek, niet de Verenigde Staten de vijand, maar Frankrijk tijdens de coalitieoorlog van 1805. De filmmaatschappij vreesde namelijk dat het lucratieve Amerikaanse publiek anders weg zou blijven. Uiteraard werd de film in Frankrijk niet erg enthousiast ontvangen. Zo echoot de coalitieoorlog uit 1805 tweehonderd jaar later nog na…
Tall Ship Rose is a replica of an 18th century Royal Navy frigate that cruised the American coast during the Revolutionary War. Built in Lunenburg, Nova Scotia, the Rose operated as a sail training vessel from 1985 to 2001. Thousands of people from all over the world experienced adventure at sea aboard the Rose as she ranged from her homeport in New England as far north as Labrador and as far south as Grenada, into the Great Lakes as far west as Duluth and east to the Atlantic coast of Europe. In 2003 the ship appeared as the HMS Surprise in the 20th Century fox film Master and Commander: Far Side of the World starring Russell Crowe and directed by Peter Weir.
Regelmatig kwamen bij mij herinneringen naar boven aan de Onedin Line, maar die serie speelde zich een halve eeuw later af, toen de scheepvaart veel moderner was geworden. Master and Commander is een epos dat aan alles de ruimte geeft: natuurlijk de gevechten op zee en het alledaagse, vaak saaie leven aan boord, maar ook de uitstapjes aan wal, zoals een excursie op de Galapagos eilanden. Je ziet Charles Darwin, die een kleine twintig jaar later deze eilanden zou bezoeken, al rondlopen met schetsboek, vlindernet en gevlochten vogelkooitjes op zijn rug. Zo schetst de film ook een goed tijdsbeeld. Kortom, een mooi portret van het leven op zee anno 1812 en tegelijkertijd een psychologisch verhaal over autoriteit.
The Far Side of the World continues the story of Jack Aubrey’s exploits during the War of 1812. Aubrey reports to his commander-in-chief at Gibraltar, who sends him and HMS Surprise to intercept the American frigate USS Norfolk which plans to attack British whalers in the South Seas. Jack makes all haste to have the Surprise victualled as quickly as possible and recruits a new master, a Mr Allen. Not only is he an excellent seaman but he also has an in-depth knowledge of whalers, having sailed previously with Connington on a semi exploration-whaling expedition to the South Atlantic. Stephen Maturin also persuades Jack to take Mr Martin along with them, a clergyman who Jack approves of and who is unhappy with his current ship.
Maturin receives disturbing news from his intelligence-chief in London, Sir Joseph Blaine, which tends to confirm his suspicions of treason and infiltration by the French. He also hears from his wife, who has heard rumours of the infidelity he pretended in Valetta, Malta with the red-haired Mrs Fielding for intelligence reasons. He sends a letter to reassure her via Andrew Wray, unaware of the latter’s role as a French agent.
The Surprise encounters many setbacks, suffering delays in Brazil from a lightening-struck prow before they round Cape Horn into the Pacific Ocean to locate the Norfolk, which has captured and burnt several whalers. The British, having nearly been shipwrecked by the tail of a typhoon, finally discover the Norfolk wrecked on a reef by the same typhoon and her crew encamped on an island. Aubrey, Mr Martin and some of the crew take Stephen ashore as he has fallen unconscious from an accident and needs to be on land to recover. However, although Stephen makes a recovery, another heavy storm blows the Surprise away and they are left stranded. Relations between the two marooned groups deteriorate rapidly, particularly after Jack announces to the American Captain Palmer that he will have to take his crew prisoner. Some of them are from the Hermione that mutinied in the West Indies and they know they will be hanged if caught. The situation reaches a crisis point after Jack orders to Surprises to extend their boat so they can sail away, pushing them particularly hard when he sees an American whaler on the horizon. The Norfolks sabotage the boat after spotting the same whaler but it is at this point that they see her strike her colours, having been pursued through a gap in the reef by the Surprise.
A sub-plot in the book is the illict affair between the sweet singing but otherwise untalented Hollom, a passed midshipman but too old to become a lieutenant, and the pretty wife brought aboard by the sexually impotent gunner, Horner. Hollom is considered a Jonah by the crew – someone who brings bad luck to the ship – and the two lovers are beaten to death by the ferocious, brutal and jealous husband on an island whilst the Surprise is being provisioned. Horner himself sinks into a black despair and is discovered hanging in his cabin.
Bron: en.wikipedia.org
Maturin receives disturbing news from his intelligence-chief in London, Sir Joseph Blaine, which tends to confirm his suspicions of treason and infiltration by the French. He also hears from his wife, who has heard rumours of the infidelity he pretended in Valetta, Malta with the red-haired Mrs Fielding for intelligence reasons. He sends a letter to reassure her via Andrew Wray, unaware of the latter’s role as a French agent.
The Surprise encounters many setbacks, suffering delays in Brazil from a lightening-struck prow before they round Cape Horn into the Pacific Ocean to locate the Norfolk, which has captured and burnt several whalers. The British, having nearly been shipwrecked by the tail of a typhoon, finally discover the Norfolk wrecked on a reef by the same typhoon and her crew encamped on an island. Aubrey, Mr Martin and some of the crew take Stephen ashore as he has fallen unconscious from an accident and needs to be on land to recover. However, although Stephen makes a recovery, another heavy storm blows the Surprise away and they are left stranded. Relations between the two marooned groups deteriorate rapidly, particularly after Jack announces to the American Captain Palmer that he will have to take his crew prisoner. Some of them are from the Hermione that mutinied in the West Indies and they know they will be hanged if caught. The situation reaches a crisis point after Jack orders to Surprises to extend their boat so they can sail away, pushing them particularly hard when he sees an American whaler on the horizon. The Norfolks sabotage the boat after spotting the same whaler but it is at this point that they see her strike her colours, having been pursued through a gap in the reef by the Surprise.
A sub-plot in the book is the illict affair between the sweet singing but otherwise untalented Hollom, a passed midshipman but too old to become a lieutenant, and the pretty wife brought aboard by the sexually impotent gunner, Horner. Hollom is considered a Jonah by the crew – someone who brings bad luck to the ship – and the two lovers are beaten to death by the ferocious, brutal and jealous husband on an island whilst the Surprise is being provisioned. Horner himself sinks into a black despair and is discovered hanging in his cabin.
Bron: en.wikipedia.org
Olandiamo?
Florence en de oude Nederlanden 1430 -1530
Palazzo Pitti, Florence, 20 juni – 26 oktober 2008
Palazzo Pitti, Florence, 20 juni – 26 oktober 2008
Het NIKI (Nederlandse kunsthistorisch instituut) in Florence bestaat 50 jaar en viert dat deze zomer met het Olandiamo? Festival. Hoogtepunt van dit festival is een tentoonstelling in het Palazzo Pitti. Italiaanse schilders uit de Renaissance worden hier vergeleken met schilders uit het vijftiende eeuwse Brugge.
in de banner van het Olandiamo? Festival zijn de Florentijnse lelie en de Hollandse tulp samengebracht
Algemeen wordt de Renaissance beschouwd als een ‘uitvinding’ van de vijftiende eeuwse Italiaanse stadstaten. Maar het enorme belang van Vlaamse steden als Gent en vooral Brugge voor de ontwikkeling van de schilderkunst wordt dan volledig over het hoofd gezien. Deze tentoonstelling laat zien dat grote jongens als Ghirlandaio en Raffael behoorlijk schatplichtig zijn geweest aan bijvoorbeeld Jan van Eyck en Hans Memling. De eerste staat overigens aan het begin van de olieverftechniek, waaraan de Vlaamse Primitieven hun verbluffende gedetailleerdheid hebben te danken. Juist dat aspect heeft op de vijftiende eeuwse Italianen enorme indruk gemaakt. Maar er is meer dat de Vlaamse schilders onderscheiden van hun Italiaanse vakbroeders. Raffael liet zich in een van zijn portretten inspireren door Hans Memling en plaatste achter de geportretteerde een minitieus geschilderd landschap.
Raffael (1483-1520) Portret van een man
olieverf op doek [Collectie Uffizi Florence]
olieverf op doek [Collectie Uffizi Florence]
Voor de Medici werkte Tommaso Portinari in Brugge. Het is aan hem te danken dat de Florentijnse schilders geattendeerd werden op de hernieuwde schilderkunst van twee- en drieluiken in Brugge. Het beroemde Portinari-triptiek dat op zijn voorstel door Hugo van der Goes werd geschilderd, kwam al in 1483 in een Florentijnse kerk (de kerk van het Hospitaal van de santa maria Nuova) terecht. Daar vormde het een onuitputtelijke bron van bestudering voor ieder die zich door het werk voelde aangetrokken. Het werk is later door de Italiaanse staat aangekocht voor de Uffizi-collectie, zodat het voor een nog breder publiek toegankelijk is.
Net als zijn collega’s Tani en Baroncelli gaf Portinari opdrachten om zich te laten portretteren. Eén schilder stak er in Brugge met kop en schouders boven uit: Hans Memling. Hij vernieuwde het portret door er onder meer een landschap achter te zetten en het heel realistisch en minutieus weergeven van de sitter.
Bron: Cees Straus in Trouw
Net als zijn collega’s Tani en Baroncelli gaf Portinari opdrachten om zich te laten portretteren. Eén schilder stak er in Brugge met kop en schouders boven uit: Hans Memling. Hij vernieuwde het portret door er onder meer een landschap achter te zetten en het heel realistisch en minutieus weergeven van de sitter.
Bron: Cees Straus in Trouw
firenze2008.it | Palazzo Pitti | Palazzo Pitti virtuele tour
