Het Empire State Building is gebouwd naar aanleiding van een “competitie“ tussen Walter Chrysler, van de Chrysler Corporation, en John Raskob, oprichter van General Motors. Het doel van de competitie was om te zien wie het eerst het hoogste gebouw ter wereld kon bouwen. Om de strijd te winnen zocht John Raskob in 1929 een groep investeerders bij elkaar en samen hebben zij de opdracht gegeven tot de bouw van deze wolkenkrabber.
 
Op 22 januari 1930 werd kon al worden begonnen met de bouw van de 381 meter hoge toren en mede door de gedrevenheid van de bouwvakkers was het gebouw al klaar op 1 mei 1931, dit was ruim voor de geplande datum.
 
Op diezelfde dag opende toenmalig president Herbert Hoover het gebouw door vanuit zijn kantoor (in Washington D.C.) op een knop te drukken waardoor de lichten van het Empire State Building aan gingen. In 1945 heeft het gebouw ernstige schade opgelopen doordat er tijdens zeer dichte mist een bommenwerper tegen de muur van de 79e verdieping aanvloog.
 
Het gebouw is vanaf 1931 tot de bouw van het World Trade Center in 1971 het hoogste gebouw ter wereld geweest. Nadat het World Trade Center door de terroristische aanslagen op 11 september 2001 werd vernield is het Empire State Building weer het hoogste gebouw van de stad.
 
Bron: nl.wikipedia.org

Sinds het verschijnen van Overvloed en Onbehagen (1987), waarin Simon Schama ontleedt wat de werkelijke redenen waren achter de Hollandse suprematie in de Gouden Eeuw, geldt de Engelse historicus als een vooraanstaand geschiedschrijver der Nederlanden. De fundamenten voor dat imago had Schama tien jaar eerder gelegd met Patriotten en Bevrijders (1977), een studie over de Bataafse Republiek. Het Hollandse verleden loopt als een rode draad door zijn werk. Zo was hij in 1978 “Erasmus Lecturer in the Civilization of the Dutch” aan Harvard en voltooide hij onlangs een boek over Rembrandt. Zijn begenadigde vertelstijl en zijn gedurfde interpretaties leverden hem enerzijds een breed lezerspubliek, anderzijds kritiek van zijn (Nederlandse) vakgenoten op zijn gebrek aan nuance. Naast zijn “Hollandse studies” publiceerde Schama onder meer over de Franse Revolutie en een historische roman: Dead Certainties (Unwarranted Speculations). Zijn schrijfarbeid is in meer dan tien talen is vertaald. Bovendien schrijft en presenteert hij voor de BBC. Voorbeelden daarvan zijn: The Art of the Western World; Rembrandt, en The Public Eye and The Private Gaze.
Op dit moment is Schama in opdracht van de BBC bezig met een 22-delige serie over de Britse geschiedenis. Zijn wetenschappelijke opleiding kreeg hij in Cambridge, waar hij na zijn studie wetenschappelijk medewerker werd en onderzoek deed op het gebied van de moderne geschiedenis. Van 1976 tot 1980 gaf hij moderne geschiedenis in Oxford. Momenteel is Schama als hoogleraar geesteswetenschappen verbonden aan de Colombia University. De ontmoeting met Wim Kayzer zou hij later omschrijven als “een even opwekkende als hilarische oefening in psychotherapie.”
 
Bron: vpro.nl

René Descartes werd geboren in La Haye op 31 maart 1596. Hij kreeg onderricht aan de jezuïetenschool van La Flêche. In 1615 trekt hij naar Parijs. Daar ontmoet hij de wijsgeer en musicoloog Mersenne, met wie hij zich twee jaar lang op de wiskunde toelegt. Ondertussen studeert hij rechten in Poitiers. In 1618 trekt Descartes naar het leger in Breda. Hier werkt hij enkele jaren samen met de wetenschapper Beeckman. In de nacht van 10 november 1619 krijgt hij te Ulm drie belangrijke dromen, waaraan hij zijn eerste ideeën voor een nieuwe filosofie en voor de analytische meetkunde ontleent. In 1620 neemt hij ontslag uit het leger en vult de volgende vijf jaar met reizen, terwijl hij zich toelegt op de zuivere wiskunde. Terug in Parijs in 1625 gaat zijn interesse uit naar de maatschappijleer en houdt hij zich bezig met constructies voor optische elementen. Vanaf 1628 stelt hij zijn leven in dienst van de waarheid en verhuist hij naar Nederland. Tussen 1629 en 1633 schrijft hij het boek Le Monde, dat hij niet laat verschijnen omwille van de verwantschap van zijn verklaring voor het universum met de theorieën van Galilei. Zijn filosofie vat hij in 1637 samen in zijn boek Discours de la Méthode. In 1641 verschijnt Meditationes, waarin hij verder uitleg geeft over zijn filosofisch systeem, en in 1644 publiceert hij Principia Philosophiae, vooral gewijd aan de fysica. In 1649 wordt Les Passions de L’ âme gepubliceerd. Kort daarna reist Descartes naar Stockholm om onderricht te geven aan de koningin. Daar overlijdt hij op 11 februari 1650.
 
Bron: liberales.be

Vlak voor zijn dood in 1727 schreef Newton: «Ik weet niet welk beeld de wereld van mij zal hebben, maar in mijn eigen ogen ben ik alleen een jongetje geweest dat speelt op het strand en nu en dan het plezier heeft dat hij een nóg gladder steentje of een nóg mooiere schelp ontdekt, ter wijl de grote oceaan der waarheid nog onontdekt voor hem ligt.»
 
Johannes Kepler en Isaac Newton vertegenwoordigen een belangrijk keerpunt in de menselijke geschiedenis. De ontdekking dat tamelijk eenvoudige natuurwetten de gehele natuur beheersen, dat dezelfde regels gelden op zowel de aarde als aan de hemel en dat de manier waarop de wereld is opgebouwd haar weerklank vindt in onze denktrant. Zij hadden een onwrikbare eerbied voor de nauwkeurigheid van gegevens, verkregen uit waarnemingen. Hun met grote nauw keurigheid gedane voorspellingen betreffende de planeet bewegingen, leverden het klemmende bewijs dat de mens in staat is inzicht te krijgen in de kosmos en wel met onverwachte diepgang. Onze hedendaagse beschaving, onze kijk op de wereld en onze huidige verkenning van het universum zijn intens veel verschuldigd aan hun inzichten.
Sir Isaac Newton overleed op 31 maart 1727 in Londen. Hij is 84 jaar geworden.
 
Bron: sterrenkunde.nl