De laatste Apollo missie was Apollo 17. Op 6 december 1972 werd de Saturnus V voor het eerst ‘s nachts gelanceerd, maar de toeschouwers zeiden dat ze dachten dat het dag was… De CSM heette: America en de LM heette: Challenger.
De bemanning bestond uit Eugene Cernan, Hans Schmitt en Ronald Evans. Hans Schmitt was de eerste (en tot nu toe enige) Professionele geoloog die op de Maan is geweest. Het gekozen landingsgebied voor Apollo 17 was Taurus-Littrow. Het laatste bezoek aan de Maan tot nu toe, was tevens het langste bezoek, ongeveer 75 uur. Daarvan bleef de bemanning meer dan 22 uur buiten de LM. Ook werd er weer een maanrover gebruikt, deze keer werd er ongeveer 30,5 kilometer met de maanrover afgelegd. De bemanning steeg op 14 december op van de Maan, deze beelden zijn heel mooi vastgelegd met de camera van de maanrover. Op 19 december keerde de bemanning terug op Aarde.

Na Apollo 17 zouden er in eerste instantie nog drie maanlandingen plaatsvinden, maar deze werden vanwege bezuinigingen en gebrek aan belangstelling afgelast. Daarmee was Apollo 17 de laatste bemande vlucht naar de Maan. Pas in 1994 ging de eerste sonde van NASA weer naar de Maan, het was de Clementine. Met deze sonde werd het vermoeden aangewakkerd dat er waterijs is op de Maan.
 
Dit werd 4 jaar later, in 1998 met de Lunar Prospector bevestigd. Dankzij dit water kan de Maan als lanceerbasis voor missies naar andere planeten dienen, maar momenteel heeft nog geen enkele ruimtevaart organisatie concrete plannen om weer bemande missies uit te voeren.
 
Bron: home.hccnet.nl

Peter Kropotkin was een Russische Prins, die in 1852 in Moskou geboren werd en aanvankelijk deel uitmaakte van de heersende aristocratie. Hij werkte een tijdje als page voor Alexander II. Hoewel hij grote belangstelling had voor politiek, raakte hij moeilijk aan de bak, vanwege zijn kritische houding. Uiterst teleurgesteld in de manier waarop er in Siberiëhervormingen waren doorgevoerd door het tsaristische regime, sprak hij zich vanaf dan alsmaar meer en openlijk uit. Zijn ideeën brachten hem in gevaarlijk vaarwater onder het autoritaire bestuur van pre-revolutionair Rusland. In 1874 werd hij gevangen gezet. Twee jaar later kon hij ontsnappen en vluchten naar Zwitserland, een eerste halte in wat een lang verblijf op diverse plaatsen in Europa zou worden.
 
Tijdens zijn verblijf in Zwitserland ontwikkelde hij ondanks zijn aristocratische achtergrond openlijke voorkeur voor socialistische theorieën. Als prins kon hij gelukkig dus ook ruimschoots de tijd nemen om zich onledig te houden met dergelijke diepe gedachten. Hij werd vanwege zijn alternatieve denkwijze wel telkens genoodzaakt te verhuizen, daartoe gedwongen door intolerante regimes. Eerst naar Zwitserland, later ging hij in Frankrijk wonen en sympathiseerde er met de Tweede Internationale. Die vond honderd jaar na de Franse Revolutie te Parijs plaats en voerde, als hoofdgedachte, de diepe bewondering en herinnering aan die revolutie aan, en de lof voor daaropvolgende opstanden van 1848 en 1873. Kropotkin’s revolutionaire sympathieën werden echter nergens geapprecieerd: hij werd overal vervolgd en gevangen gezet. Hij is vooral bekend geworden met zijn anarchistische gedachtegoed dat hij ontwikkelde tijdens zijn verblijf in het politiek onverdraagzame Europa aan het einde van de 19e eeuw.
 
Bron: pandora.be