Vandaag stond mijn ingezonden brief in Trouw. Ik reageer daarin op een stuk van Cocky van der Limpt dat afgelopen woensdag in Trouw stond. Daarin werd een boekje De statistieken der religies van de arabist Jan Jaap de Ruiter besproken. Hierin screent hij de Bijbel en de Koran op trefwoorden als “oorlog” en “barmhartigheid”. Deze methode houdt natuurlijk geen rekening met de exegese, maar daar is het De Ruiter blijkbaar om te doen: de kale tekst. Maar ik geloof niet in kale teksten, omdat een tekst zonder interpretatie een verzameling soundbytes is.

Overigens is De Ruiter zelf niet vies van interpreteren. Hij gebruikt zijn onderzoek om Bijbel en Koran, Christendom en Islam wat meer met elkaar in balans te brengen. (lees: de Koran wat vreedzamer te maken en de Bijbel wat wreder) Hij gaat zelfs zover dat hij de God van de Bijbel als een oorlogsgod interpreteert in tegenstelling tot Allah, de god van de Koran.

Want spelen met LEGO is leuk, moeten de makers van thebricktestament.com gedacht hebben. Daarnaast biedt het Deense speelgoed solide groene grondplaten waarop je kunt bouwen.

In het humanisme van onze geseculariseerde maatschappij is het individuele geweten het morele kompas geworden en het enige dat heilig is.

Deze geclaimde heiligheid zal eens ontmaskerd worden. Maar moet dat nu met een vlammenwerper van LEGO?

Bron: thebricktestament.com

Iedereen is het erover eens dat er een probleem is met de islam, maar wat de kern van dat probleem precies is, daarover bestaat veel minder eensgezindheid. Timothy Garton Ash analyseert een zestal vaak gehoorde stellingen. ,,Onze visie op de islam zegt vooral veel over onszelf.”

Kort samengevat zijn dit de stellingen:

Luc van Braekel maakte van het artikel van Garton Ash een test.