Categorie archief: religie

geestelijke strijd

gelezen: Unseen Warfare
St. Vladimir’s Seminary Press 2000
The enemy is within ourselves. An invisible war is taking place within us. If interior evil is defeated, then the external, weaker, foe will surrender.
St. John Cassian
 
Those who strive to live a spiritual life experience the most subtle and difficult of spiritual wars: a battle throughout each moment of their lives, with their thoughts.
St. John of Kronstadt
 
There exists within us greater mental warfare than sensual warfare.
Venerable St. Philotheus of Sinai
 
The central point in the matter of internal warfare lies in the following: go down attentively into your heart. Stand there before the Lord and do not permit anything sinful to enter in. In this lies the fullness of interior warfare.
St. Theophan the Recluse

combattimento spirituale

onbehagen

‘Heer, maak mij kuis, maar nu nog niet.’ De theoloog Matthias Smalbrugge sprak voor ‘Op Goed Gerucht’, een beweging van predikanten, over het thema onbehagen, over Freud, Augustinus en Hannah Arendt, over het boek ‘Tijd van onbehagen’ van de filosoof Ad Verbrugge en over ons onvermogen het goede te realiseren. ‘Natuurlijk wil je afvallen, maar hoe lang houd je het vol tegenover een schotel chocola?’

Trouw

wegkijken of confrontatie zoeken?

Lof aan de redactie van Letter & Geest voor het plaatsen van het artikel van Piet Winnubst. Hopelijk hebben veel mensen hiervan kennis genomen. Want de stelling van Boutros klopt: Nederland lijdt t.a.v. de islam aan wensdenken. De tegensputterende geluiden van een briefschrijver (19 mei) en van drs.J.Gerritsen (Wie is de ware moslim, 20 mei) bevestigen dit.

Tegensputteren mag, maar de argumenten zijn telkens zo voorspelbaar en komen altijd voort uit een krampachtig relativisme waarin godsdiensten en culturen gelijkgeschakeld dienen te worden. Als het om ideologieën zou gaan, zou niemand het in zijn hoofd halen om het fascisme een gelijke behandeling te geven. Boutros kent de islam uit het heden en verleden van zijn eigen land te goed om islam en islamofascisme niet reflexmatig, zoals wij hier in Nederland reageren, volledig van elkaar gescheiden te houden.

Islam en moslimterrorisme mogen dus niets met elkaar te maken hebben, alsof we dat met elkaar hebben afgesproken. Het is eigenlijk een ongeschreven pact, gedicteerd door de angst. Natuurlijk moet een etnische burgeroorlog worden voorkomen. Maar lukt ons dit door weg te kijken en de feiten niet onder ogen te willen zien?