In 1971 schrijft Charlier voor Giraud het scenario voor het tweeluik De Mijn van Prosit en Het Spook van de Goudmijn. Hij baseert zich daarbij op de legende van The Lost Dutchman’s Gold Mine die ook al eens verfilmd is in de western Lust for Gold uit 1949. De belangrijkste bijfiguur, ‘Prosit’ Luckner (zie hiernaast), is geïnspireerd door de legendarische Jacob Waltz (zie kader hieronder). Het verhaal speelt zich af in de Superstition Mountains ten oosten van Phoenix in de staat Arizona. Volgens de liefhebbers behoort dit tweeluik tot het beste dat Charlier en Giraud gemaakt hebben. Niet alleen het scenario is ijzersterk, ook bereikt Giraud hier de top van zijn technische kunnen en maakt van elke plaat een kunstwerkje. De Bande Desinée is nu geen droge pagina meer met vier stroken plaatjes, maar heeft een spannende compositie gekregen waarbij kaders soms geheel ontbreken zodat er lucht komt in het vaste stramien van plaatjes. Ook de inkleuring is beter geworden. Daarom is het des te meer zonde dat de presentatie (de albums uit de jaren zeventig) belabberd is: het goedkope houthoudende papier maakt de kleuren dof en de lijm die de bladzijden bij elkaar zou moeten houden is zo slecht dat de albums soms bij een eerste lezing al van ellende uit elkaar vallen.

The Lost Dutchman’s Gold Mine
The Story of Jacob Waltz

Jacob Waltz arrived in California about 1850. His name appears on several California census records. He prospected and worked as a miner in the mother lode country of California for eleven years. It was on July 19, 1861, in the Los Angeles County Courthouse, Jacob Waltz became a naturalized citizen of the United States of America. Waltz worked as a miner on the San Gabriel River for a man named Ruben Blakney. It was probably here he met Elisha M. Reavis, later to become the “Hermit of Superstition Mountain.”

Jacob Waltz departed California in 1863, with the Peeples-Weaver Party or a similar group of prospectors headed for the Bradshaw Mountains of Arizona Territory. Waltz was one of the earliest pioneer prospectors in the Bradshaw Mountain area. Waltz’s name appears on the Gross Claim which was filed in Prescott, Arizona Territory on September 21, 1863. His name also appears on a special territorial census taken in 1864. On this census Waltz is listed as a miner, 54 years of age, and a native of Germany. Waltz’s name also appeared on a petition to territorial governor John N. Goodwin soliciting a militia to control the predatory raids of hostile Indians in the Bradshaw Mountains. Jacob Waltz’s name also appeared on the Big Rebel and the General Grant claims in the Bradshaw Mountains. Waltz was very active in the Bradshaw Mountain area between 1863-67.

Jacob Waltz moved to the Salt River Valley in 1868 and filed a homestead claim on 160 acres of land on the north bank of the Salt River. It is from here Waltz began his exploratory trips into the mountains surrounding the Salt River Valley. If Waltz had a rich gold mine or cache he had to have discovered it on one of these prospecting forays. Old timers claim Waltz prospected every winter between 1868-1886. Waltz died in Phoenix, Arizona Territory on October 25, 1891, in the home of Julia Thomas. Clues attributed to Waltz, both during his lifetime and as a deathbed revelation, have not yet resulted in finding the source of his gold.

Bron: superstitionmountainmuseum.org/LostDutchman

voorgaande posts | Blueberry [ official website ] | Blueberry [ moorsmagazine.nl ]

Na de man met de zilveren ster beginnen Charlier en Giraud in 1970 weer met een cyclus van ditmaal vier albums Het IJzeren Paard - de man met de Stalen Vuist – Vlakte der Sioux – Generaal Geelkop. Het verhaal speelt zich deze keer niet af in Arizona en New Mexico maar voornamelijk in de noorderlijker gelegen staten Wyoming, Nebraska en Colorado, het grondgebied van de Sioux en Cheyennes. Charlier gebruikt de historische gebeurtenissen opnieuw als decor. Zo gaat het IJzeren Paard over de episode in de Amerikaanse geschiedenis vlak na de Bugeroorlog toen de Union Pacific (Railroad) en de Central Pacific (Railroad) de oost- en de westkust met elkaar gingen verbinden. Hierboven een foto van de Gov. Stanford (het IJzeren Paard) die door de Central Pacific (Railroad) werd gebruikt .

Gov. Stanford is a 4-4-0 steam locomotive originally built in 1862 by Norris Locomotive Works. It entered service on November 9, 1863 and it was used in the construction of the First Transcontinental Railroad in North America by Central Pacific Railroad bearing road number 1. It was Central Pacific‘s first locomotive and it is named in honor of the road’s first president and ex-California governor, Leland Stanford. Bron: en.wikipedia.org

Ook voert Charlier weer historische figuren ten tonele. Zo herkennen we in generaal McAllister (Generaal Geelkop) overduidelijk George Armstrong Custer.

George Armstrong Custer
Remaining in the army after the war, in 1866 he was appointed Lt. Col. of the newly authorized 7th Cavalry, remaining its active commander until his death. He took part in the 1867 Sioux and Cheyenne expedition, but was court-martialed and suspended from duty one year for paying an unauthorized visit to his wife. His army career ended June 25, 1876, at the battle of Little Big Horn, which resulted in the extermination of his immediate command and a total loss of some 266 officers and men. On June 28th, the bodies were given a hasty burial on the field. The following year, what may have been Custer’s remains were disinterred and given a military funeral at West Point.

Bron: civilwarhome.com

voorgaande posts | Blueberry [ official website ] | Blueberry [ moorsmagazine.nl ]

Na de eerste vijf albums van Fort Navajo die samen een aaneengesloten verhaal vormen, maken Charlier en Giraud de man met de zilveren ster dat een op zichzelf staand verhaal is. Charlier baseert zich op het scenario van Howard Hawks‘ western Rio Bravo uit 1959. McClure die in De lange weg naar Cochise geïntroduceerd werd, speelt een belangrijke bijrol. En we zien dat Giraud zich heeft losgemaakt van de stijl van zijn leermeester Jijé en zijn eigen stijl gevonden heeft.

De man met de zilveren ster verscheen in 1970 in Pep. In totaal verschenen er 12 verhalen in dit legendarische stripblad.

jeugdsentiment: Blueberry op de omslag van PEP 1970-1974

Blueberry in Pep
Storm over ‘t westen [1967-36] – [1968-06]
De Eenzame Adelaar [1968-10] – [1968-21]
De lange weg naar Cochise [1968-30] – [1968-51]
Oorlog of vrede [1969-19] – [1969-41]
De man met de zilveren ster [1970-21] – [1970-33]
Het ijzeren paard [1970-52] – [1971-12]
De man met de ijzeren vuist [1971-27] – [1971-38]
De nederlaag van Steelfingers [1972-10] – [1972-22]
Generaal Geelkop [1972-52] – [1973-21]
De mijn van “Prosit” [1973-31] – [1973-51]
Het spook van de goudmijn [1974-13] – [1974-29]
Fort Navajo [1975-05] – [1975-06] (Peptoe)

Bron: users.fmg.uva.nl/pbakker/pep/blueberry.html

voorgaande posts | Blueberry [ official website ] | Blueberry [ moorsmagazine.nl ]