Categorie archief: film

volgens scorsese [ 3 ]

woensdagavond gezien op Holland Doc: A personal journey
with Martin Scorsese through American movies
Part III

ScorseseIn het laatste deel van de documentaire A personal journey with Martin Scorsese through American movies liet Scorsese zien hoe regisseurs uit Hollywood omgingen met de Motion Picture Production Code (Hays Code), een fatsoenscode die tussen 1930 en 1968 de artistieke vrijheid van regisseurs inperkte. Films mochten alleen worden uitgebracht in Amerikaanse bioscopen als er geen verwijzingen waren naar seksualiteit, homoseksualiteit, rassenvermenging, abortus en drugs. Expliciet geweld was eveneens taboe.

De regisseurs die de grenzen van de Hays Code opzochten, verdeelt Scorcese in twee groepen: de smokkelaars en de beeldenstormers. De Smuggler probeert door de mazen van de code heen te glippen, de Iconoclast kiest voor de frontale aanval en daagt het systeem uit.

The Director as Smuggler
Silver Lode (Allan Dwan, 1954), All That Heaven Allows (Douglas Sirk, 1955), Bigger Than Life (Nicholas Ray, 1956), Forty Guns (Samuel Fuller, 1957), Pickup on South Street (Samuel Fuller, 1953), Shock Corridor (Samuel Fuller, 1963), Two Weeks in Another Town (Vincente Minnelli, 1962)

Broken Blossoms
In Broken Blossoms or The Yellow Man and the Girl (1919) wordt een boeddhistische oosterling verliefd op een blank meisje (Lilian Gish), een taboe in die tijd.

The Director as Iconoclast
Broken Blossoms (D.W.Griffith, 1919), The Wedding March (Erich von Stroheim, 1928), I Am a Fugitive from a Chain Gang (Mervyn LeRoy, 1932), Hell’s Highway (Rowland Brown, 1932), Wild Boys of the Road (William Wellman, 1933), Heroes for Sale (William Wellman, 1933), The Scarlet Empress ( Josef von Sternberg, 1934)

Scarlett Empress
Marlene Dietrich als Catherina de Grote in Scarlett Empress (1934) van Joseph von Sternberg

Citizen Kane (Orson Welles, 1941), The Magnificent Ambersons (Orson Welles, 1942), A Streetcar Named Desire (Elia Kazan, 1951), On the Waterfront (Elia Kazan, 1954), The Man with the Golden Arm (Otto Preminger, 1955), Sweet Smell of Success (Alexander Mackendrick, 1957), One, Two, Three (Billy Wilder, 1961)

Lolita
Veel regisseurs die de Hays Code tartten, kozen controversiële onderwerpen. Zo verfilmde Stanley Kubrick in 1962 de verboden roman Lolita waarin een 40-jarige man valt voor een twaalfjarig meisje.
Lolita, light of my life,
fire of my loins.

openingszin uit Lolita van Nabokov

Na een strijd van bijna veertig jaar werd de Hays Code in 1967 eindelijk gebroken door regisseur Arthur Penn. In de beroemde sterfscene van Bonnie and Clyde wordt expliciet getoond hoe de twee gangsters met kogels doorzeefd worden. Het hek was van de dam. In het begin van de jaren zeventig volgden een reeks zeer geweldadige films, waaronder The Godfather en Dirty Harry films en natuurlijk Taxi Driver van Martin Scorcese zelf.

Bonnie and Clyde (Arthur Penn, 1967), Lolita (Stanley Kubrick, 1962), Barry Lyndon ( Stanley Kubrick, 1975), Faces (John Cassavetes, 1968), America America (Elia Kazan, 1963), The Grapes of Wrath (John Ford, 1940)

hollanddoc.nl | A personal journey with Martin Scorsese

Noir City

Noir City Film Festival
Castro Theater San Francisco 22.01.2013 – 03.02.2013
Noir CityThe most popular film noir festival in the world is back! Defying media reports regarding the demise of repertory cinema and 35 millimeter film, the next edition of Noir City, coming to the Castro Theatre January 25–February 3, 2013, will present its most expansive schedule yet 27 films including three brand new 35mm restorations funded by the FNF and the noir-loving moviegoers of San Francisco! As always, Noir City will present both celebrated classics and wonderful rarities: some newly rescued from extinction and presented in glorious new 35mm prints, others screening for the first time in gorgeous 4K digital restorations.
 
Bron: noircity.com
Noir City is ook de titel van het magazine
van the film noir foundation

Films die op het Noir City Film Festival te zien zijn
Gun Crazy (1950), Curse of the demon (1957), Hell Drivers (1957), Try and get me! (1951), The Hoodlum (1951), Repeat Performance (1947), Sunset Boulevard (1950), A House Divided (1931), The kiss beforer the mirror (1933), Laughter in Hell (1933), Native Son (1951), Intruder in the Dust (1949), The Sniper (1952), Experiment in Terror (1962), The Other Woman (1954), The Come On (1956), Man in the Dark (1953), Inferno (1953), Street of Change (1942), The Chase (1946), The Window (1949), Smooth as Silk (1946), Mary Ryan, Detective (1949), Strange Imporsenation (1946), Fly by Night (1942), Night Editor (1946) en High Tide (1947).

noircity.com | filmnoirfoundation.com | castrotheatre.com

CGI-monster

maandagavond gezien op SBS6: Clash of the Titans (2010)

Clash of the TitansTwee weken geleden zag ik de legendarische sandalenfilm Jason and the Argonauts uit 1963. Ray Harryhausen, de meester van de special effects, maakte na deze film in 1981 Clash of the Titans waarin hij zich nogmaals kon uitleven in stop motion animatie met plasticine modellen van monsters en fantasiewezens. Dit was allemaal vóór het tijdperk van de computer generated imagery (CGI). De meeste special effects in Jason and the Argonauts (1963) en Clash of the Titans (1981) zijn handwerk. Het zijn absoluut pulpfilms maar ik neem mijn petje af voor het monnikenwerk van Harryhausen.

Gisteren besloot ik toch maar te kijken naar de remake van Clash of the Titans (2010) Ik kreeg te zien wat ik verwachtte. De film is een erbarmelijk gedrocht van special effects en vermoeiende pijlsnelle virtuele camera’s. De harpijen, reusachtige schorpioenen, Akrisios en zelfs Medusa of het monster dat Andromeda gegijzeld heeft, zijn niet zo afzichtelijk als het CGI-monster in zijn geheel. Alsof je naar een computer game zit te kijken.

Toch is deze versie uit 2012 niet minder gevuld met pulp en heldenporno dan de versie uit 1981 of Jason and the Argonauts. Maar als ik mag kiezen, zie ik liever een monster van Piero di Cosimo in olieverf of een model van plasticine van Ray Harryhausen, dan een CGI-monster.

Di Cosimo
500 jaar oude verbeelding van Perseus, Andromeda en het monster door Piero di Cosimo (Uffizi Florence)
Perseus is de zoon van de god Zeus en de sterveling Danaë. Hij wordt met zijn moeder Danaëin een kist in zee gegooid door Akrisios omdat Zeus de liefde bedreef met Danaëin de vorm van Akrisios, omdat deze zelf Zeus had beledigd. Perseus blijft leven in de kist terwijl zijn moeder sterft. Een visser, Spyros, haalt de kist uit het water en ontdekt de baby Perseus. Hij adopteert Perseus samen met zijn vrouw alsof het hun eigen kind is. Perseus groeit op tot een sterke man, een goede visser. Op een dag, als ze naar het standbeeld van Zeus gaan om hem te aanbidden, zien ze dat soldaten van Argos het beeld omhakken en in zee gooien. Ze verklaren de goden de oorlog. Als antwoord hierop komt Hades in de vorm van een paar Harpijen om de soldaten te doden. Als de Harpijen bijeen komen en het lichaam van Hades vormen, duikt hij boven op het schip van Perseus en zijn ouders. Het schip zinkt terwijl Spyros, diens vrouw en hun dochtertje er nog in zitten, Perseus stond op het dek. Hij probeert het drietal nog tevergeefs te redden. Hij komt boven op een stuk wrakhout van hun schip, waarop de overlevende soldaten hem vinden en meenemen naar Argos.
 
Daar vergelijken koning Cepheus en koningin Cassiopeia hun dochter Andromeda met de schoonheid van Aphrodite. Ze gaan zelfs nog verder door te zeggen dat Andromeda nog mooier is dan Aphrodite. Hierop komt Hades opnieuw, deze keer in de troonzaal van Argos. Hij laat Cassiopeia verschrompelen totdat ze heel lelijk is. Hij deelt ze mee dat ze of prinses Andromeda moeten offeren om het weer goed te maken, of Argos wordt vernietigd. Hij sleurt de overlevende soldaten naar de onderwereld, maar deze aanval heeft geen effect op Perseus. Hierop realiseren de goden zich dat er een halfgod in Argos moet zijn. Perseus wordt door Cepheus ondervraagd over wat hij weet en of hij iets tegen Hades kan doen. Perseus weet hier niets van en hij wordt opgesloten. In de gevangenis krijgt Perseus bezoek van Io, die hem vertelt wie zijn vader is en hoe het komt dat hij een halfgod is. Hierop roept Perseus een aantal sterke soldaten die hem vrijlaten, op voorwaarde dat hij met ze meegaat om Hades te verslaan. De soldaten staan hem bij in deze missie vol monsters en gevaren.
 
Bron: nl.wikipedia.org

Clash of the Titans [ imdb.com ]