The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007) is de eerste film die ik in het nieuwe jaar gezien heb en representatief voor mijn filmvoorkeur. Het is een biopic met voice over tegen een historische achtergrond en met mooie fotografie. Zelfs bij een zwak scenario blijft er bij dit soort films visueel nog genoeg te genieten. Deze film over wild west legende Jesse James is gebaseerd op de roman van Ron Hansen en heeft een goed scenario. Hoofdpersoon is Robert Ford, een jonge bewonderaar van Jesse, goed gespeeld door Casey Affleck. Ook Brad Pitt zit stevig in zijn rol als de grijnzende, grillige en gevatte Jesse James die wordt opgeslokt door zijn eigen donkere kant. In The Fight Club en Twelve Monkeys had hij bewezen dat hij een duistere en onvoorspelbare geest overtuigend vertolken kan. Roger Deakins werd voor de zoveelste maal genomineerd voor een oscar voor de beste cinematografie.

Jesse vocht met zijn broer en een aantal vrienden als vrijschutter in de burgeroorlog. Zo waren ze op zeker ogenblik aangesloten bij de bende van William Quantrill. Aan het eind van de oorlog keerde hij terug naar huis. Het land van zijn moeder bleek echter, onder dwang, verkocht te zijn aan investeerders die het land wilden gebruiken om een spoorweg aan te leggen. Ook bij andere veehouders en boeren bleek dit het geval. Jesse en zijn broer Frank vormden een posse die zich verzette tegen de investeerders. Ze deden dit door de aanleg van de spoorwegen te saboteren en banken te overvallen waar de investeerders hun geld hadden opgeslagen. Door de morele achtergrond van Jesse’s handelen was hij voor velen een held. Zijn overvallen kenmerkten zich ook door zijn vriendelijkheid en charisma. Jesse maakte veel gebruik van dynamiet, als afschrikmiddel en was zachtaardig voor de slachtoffers van zijn overvallen. Slechts tegen de investeerders en ieder aan hun kant was Jesse meedogenloos.
 
De James-Younger bende bestond voornamelijk uit broers van twee families: James en Younger. Toen de Younger-broers besloten ook andere banken te overvallen, stapte Jesse uit de bende. Terwijl hij een nieuw leven probeerde op te bouwen met zijn vrouw, werd Jesse uiteindelijk doodgeschoten door Robert Ford.
 
Bron: nl.wikipedia.org

Vanaf het balkon van Pierre”s appartement heb je een mooi panoramauitzicht over Parijs, compleet met Eiffeltoren en de druppelende pianoklanken van Eric Satie. Vooral bij een druilerig Parijs komen die goed tot hun recht. Beneden op straat wordt de blik aangetrokken door de groentenmarkt waar de Parijzenaars een gezicht krijgen. Pierre is doodziek, hij heeft waarschijnlijk niet lang meer te leven. Om de tijd die hij nog heeft te vullen, observeert hij de mensen beneden hem op straat. Wie zijn zij? Wat doen zij? Net als Amélie Poulain fantaseert hij over hun levens: het mooie meisje aan de overkant, de groenteboer op straat, de stagiair bij de bakker. Van Pierre‘s fantasieën over de levens van voorbijgangers springt Cédric Klapisch in zijn scenario naar hun werkelijke levens, die als draden door de stad lopen. De lichtjes van de metro die voorbij vliegt, de draden van de spoorwegen en het verkeer op straat zijn daar de metaforen van. Parijs, dat zijn miljoenen zielen die elkaar niet eens kennen maar toch op een of andere manier met elkaar verbonden zijn. Cédric Klapisch‘ film is een ode aan Parijs en een ode aan het leven. Je zou er het Parijse antwoord op Woody Allen’s “Manhattan“ of Robert Altman’s “Short Cuts“ in kunnen zien.

Paris [ imdb.com ]

The Young Victoria is een historisch kostuumdrama met adembenemend mooie fotografie. Het kostuumontwerp is van Sandy Powell die voor haar kostuums de BAFTA voor het beste kostuumontwerp won. Powell is geen onbekende in de filmwereld. Ze won eerder een oscar voor het beste kostuumontwerp in Shakespeare in Love (1998) en ze werkte al eens samen met Martin Scorcese, een van de producenten van The Young Victoria. De film kostte 35 miljoen dollar, ongeveer evenveel als The Age of Innocence in 1993 kostte. Ook hier werd het enorme budget voor een groot deel besteed aan de kostuums en terecht werd de kostuumontwerper (Gabriella Pescucci) beloond met een oscar voor het beste kostuumontwerp. The Young Victoria werkt als een tijdmachine waarmee je terugreist naar de jaren dertig van de negentiende eeuw. Alles lijkt tot in de details te kloppen: de mode, de attributen, de decors, de etiquette. Toch zijn er door oplettende kijkers een aantal anachronismen gevonden.

Ook de gelauwerde kostuumontwerper heeft een steek laten vallen: In bepaalde close ups kun je aan de achterkant van sommige jurken, ook bij een jurk van Victoria, de naad van een rits zien. Maar de rits werd in 1851 in de Verenigde Staten uitgevonden en bestond dus nog niet in de jaren dertig. Er zijn nog meer historische onjuistheden. Maar soms zijn die fouten bewust gemaakt. Victoria en haar moeder spraken in werkelijkheid bijvoorbeeld Duits onder elkaar en geen Engels. Maar dan waren er telkens ondertitels nodig geweest.

The Young Victoria [ imdb.com ] | The Young Victoria [ rottentomatoes.com ]