Categorie archief: film

Rembrandt’s j’accuse

vanavond op televisie: Rembrandt j’accuse van Peter Greenaway

Rembrandt j'accusePeter Greenaway is een man waar ik jaloers op kan worden. We delen niet alleen dezelfde passie voor schilderkunst en film maar ook voor de Hollandse zeventiende eeuw. Terwijl deze passies voor mij ‘hobbies’ moeten blijven, heeft Peter Greenaway er zijn werk van kunnen maken en dan ben je in mijn ogen een zeer bevoorrecht mens. De documentaire die vanavond door de VPRO wordt uitgezonden, borduurt voort op het thema uit Nightwatching, een installatie die Greenaway twee jaar geleden in het Rijksmuseum maakte in het kader van het Holland Festival 2006…
 

Rembrandt’s J’Accuse is an essayistic documentary in which Greenaway’s fierce criticism of today’s visual illiteracy is argued by means of a forensic search of Rembrandt’s Nightwatch. Greenaway explains the background, the context, the conspiracy, the murder and the motives of all its 34 painted characters who have conspired to kill for their combined self-advantage. Greenaway leads us through Rembrandt’s paintings into 17th century Amsterdam. He paints a world that is democratic in principle, but is almost entirely ruled by twelve families. The notion exists of these regents as charitable and compassionate beings. But reality was different.Greenaway points out to the viewer all sorts of ‘evidence’ that can be found in the Nightwatch, but which no one ever noticed before. Just as in the acclaimed American show CSI, Greenaway knows how to make the evidence for the murder credible by basing his line of questioning on the facts: historical sources, comparisons with other works of art that contain a secret message and mainly by highlighting numerous details in the painting that were never noticed before or that were simply not correctly interpreted.
 
Bron: petergreenaway.info

there never was a woman like …

Gilda (1946) met Rita Hayworth was vannacht op BBC 2
Rita Hayworth als Gilda
filmgodin Rita Hayworth als Gilda 1946
Gilda (1946) contains the most famous role and peak performance of WWII’s GI “love goddess,” the beautiful, alluring, and provocative, red-haired pin-up Rita Hayworth – with her sleek and sophisticated eroticism, lush hair and peaches and cream complexion. Director Charles Vidor lavished admiration on her in this film, helping her to reach her apotheosis as the reigning Hollywood 40s love goddess with this immortal role. Film posters cried: “There NEVER was a woman like Gilda!” Hayworth’s most famous scene is the seductive striptease (to the tune of Put the Blame on Mame) when she only removes long black satin gloves from her arms. Rita Hayworth’s life was forever affected by her role, as she once reportedly said: “Every man I knew had fallen in love with Gilda and wakened with me.”
de beroemde scene uit Gilda :
put the blame on mame
The film-noirish screenplay by Marion Parsonnet (and adapted by Jo Eisinger), was taken from an original story by E. A. Ellington. The complex, eccentric, cynical tale was in keeping with the prevailing attitudes of the American post-war era, playing upon US political paranoia of German-Nazi war criminals who escaped and assumed new identities in South America. [Another similar plotline is found in Hitchcock’s Notorious (1946)]. The film’s themes include implied impotence, misogyny and homosexuality, although only suggested with liberal euphemisms and innuendo to bypass the Production Code. The semi-trashy crime drama is also known for the erotic strains of the strange, tawdry, aberrant romantic triangle (menage a trois) between the three main characters.
 
Bron: .filmsite.org
Gilda Poster
Gilda filmposter 1946

Gilda [imdb.com] | bespreking van Gilda door Gerard de Bruijn [ movie2movie.nl ]

handwerk [ 1 ]

gisterenavond gezien op NET 5 : Chicken Run (2000)
Chicken Run
de karakters uit Chicken Run zijn stuk voor stuk gemaakt van plasticine

Nick Park en Peter Lord werden bekend met de animatiefilmpjes van Wallace and Grommit. Aan het einde van de jaren negentig werkten ze beiden aan de grootste en tevens waarschijnlijk laatste stop-motion productie uit de geschiedenis: Chicken Run. Stop-motion animation is een hels karwei omdat beeldje voor beeldje geschoten moet worden. In the making of zien we voor elke hoofdfiguur uit de film dozen met plasticine snaveltjes in de vorm van een bepaalde klank die met een omgekeerde lip sync techniek worden gemonteerd. Elke seconde film kost vele uren arbeid en daarom is deze tijdrovende en dus kostbare vorm van animatie nu overgenomen door computer rendering. Chicken Run is een hilarische film met als een van de hoogtepunten de ‘dodenrit’ door de pasteimachine. Ook aardig zijn de dialogen tussen de oude Britse haan en de yank Rocky. “Jullie yanks komen bij iedere oorlog te laat” snauwt hij Rocky toe. Zelf heeft hij in de Tweede Wereldoorlog nog gediend bij de Royal Air Force, niet als piloot maar als mascotte. En dat is geen fantasie.

the making of Chicken Run

Chick Run [ the official site ]