Categorie archief: film

op zoek naar het echte leven

vrijdagavond gezien op België2:
Almost Famous van Cameron Crowe (2000)

Bitterzoete film over een schooljongen van vijftien die als junior-popjournalist voor Rolling Stone Magazine in 1973 meetoert met de fictieve band Stillwater. Fijn tijdsbeeld van de nadagen van de flower power. En mooie rollen van Patrick Fugit als het onwapenende groentje en Kate Hudson als dolende groupie op zoek naar het echte leven. Beiden komen tot de ontdekking dat je beter eerlijk kunt zijn dan cool. Naast ontroerende momenten zijn er ook heel vermakelijke scenes in deze film; heb een paar keer echt moeten schateren.

almost famous posterAlmost famous is geen realistische film, maar een sprookje. Kleine gebeurtenissen zijn uitvergroot en de anno 1973 niet (meer) zo gemoedelijke sfeer in de Amerikaanse rockscène is bewust geromantiseerd. Toch is het een eerlijke film. Almost famous is Cameron Crowe’s persoonlijke waarheid en bij het vertellen daarvan valt hij niet op leugens te betrappen. Zelfs niet in de scène waarin de beginnende, vijftienjarige popjournalist William Miller (Patrick Fugit) door een stel groupies wordt ontmaagd. Die valt in dezelfde categorie als de scène in High fidelity waarin John Cusack als tweedehands platenhandelaar een liefdesnacht beleeft met een mooie singer-songwriter – de categorie waarin de wens vader is van de gedachte en de grens tussen werkelijkheid en fantasie wat dunner is dan anders. En de waarheid verfraaien is, zoals iedere journalist weet, heel iets anders dan liegen.
almost famous
Stillwater met meetoerende groupies
een van de meest hartveroverende films ooit over popmuziek gemaakt

Oene Kummer in de Filmkrant

Het overgrote deel van de scènes in Almost famous is uit het leven gegrepen. Het is bijvoorbeeld tragikomisch en herkenbaar hoe Miller zich tijdens zijn eerste journalistieke opdracht via de achteringang van de concertzaal toegang probeert te verschaffen tot de kleedkamer van Black Sabbath. Eerst wordt hij door een botte security man afgebekt. Vervolgens staat hij met zijn mond vol tanden als de bandleden arriveren en hem zonder blikken of blozen voorbijlopen. De groupies vinden hem schattig, maar hebben zo hun eigen prioriteiten. Hoe vaker William over het stukje toegangsweg heen en weer loopt, hoe grappiger de scène wordt. Pas als hij de leden van de (fictieve) supportact Stillwater op precies de juiste loftuitingen trakteert, mag hij mee naar binnen.
 
Bron: filmkrant.nl

Almost Famous

rauwe tekenfilm van Disney

gezien: Teacher’s Pet (2004) van Disney op NET 5

Zaterdagavond op Net 5 nog net het staartje gezien van de tegendraadse animatiefilm Teacher’s Pet, gebaseerd op de characters van Gary Baseman.

Gary Baseman is creator and executive producer of the critically acclaimed animated television show for ABC/Disney “Teacher’s Pet. Teacher’s Pet recently won two years in a row the Emmy award for Best Daytime Animated series and a British Emmy (BAFTA) for best International Children’s Programming. His artwork can be seen in the pages of major publications such as The New Yorker, Time, The New York Times, Rolling Stone, and Blab. Mr. Baseman best describes his work where the line between genius and stupidity has been smudged beyond recognition. His work is in the permanent collection of the National Portrait Gallery in D.C. and the Museum of Modern Art in Rome.
 
Bron: earlmcgrathgallery.com
Baseman
Happy Idiot 2003
Acrylic on Board 30 x 42 inches

garybaseman.com

kantoorliefde

gisterenavond gezien: Two Weeks Notice (2002)

Weinig ondernemingen zijn zo riskant als de kantoorliefde. Buiten het risico van het gebroken hart dat elke liefde met zich meebrengt, kan het je ook nog eens een keer je arbeidsvreugde vergallen en je positie kosten. Uitstekend thema dus voor een pittige romantische komedie. Two Weeks Notice is een gelikte komedie met Sandra Bullock en Hugh Grant in op hun lijf geschreven (dus voorspelbare) rollen. Dankzij een op maat geschreven scenario voor dit duo en goede grappen is het toch een heel vermakelijke film geworden.

Two weeks noticeTwo Weeks Notice is het regiedebuut van Marc Lawrence, die successen boekte als scenarioschrijver van onder meer Forces of Nature (Bronwen Hughes, 1999) en Miss Congeniality (Donald Petrie, 2000). Voor de derde keer op rij schreef Lawrence een rol op het lijf van Sandra Bullock: weer is ze een onhandige, wat onbeholpen vrouw – het type dat het niet moet hebben van haar uiterlijk, maar van haar gevoel voor humor en ontwapenende eerlijkheid. En natuurlijk heeft ze het hart op de juiste plaats. Het is het soort rol dat Bullock inmiddels kan dromen. En hetzelfde geldt voor haar tegenspeler Hugh Grant, die zich de laatste jaren met veel succes heeft gespecialiseerd in de macho-met-zelfspot.
 
Two Weeks Notice bedient zich van een simpel recept: zet Grant en Bullock, die nog niet eerder aan elkaar gekoppeld waren, tegenover elkaar en laat hen doen waar ze goed in zijn. Wat kan er dan nog misgaan? Weinig, zo blijkt, want Two Weeks Notice is een onderhoudende en redelijk humoristische komedie, al kent het scenario nauwelijks verrassingen en zijn de grappen verre van origineel. Zolang Bullock charmant blijft struikelen en Grant ondeugend doet, werkt de formule.
 
Bron: cinema.nl

twoweeksnoticemovie.warnerbros.com