Categorie archief: film

gedroomd leven

gezien: la vie rêvée des anges ( 1998 )
van Eric Zonca, Ned 3 23.50 – 01.45

Sombere naturalistische film over twee eenzame jonge vrouwen die samen een flat bewonen in het naargeestige Lille. Wat deze film de moeite waard maakt, is het acteerwerk van Elodie Bouchez en Natacha Regnier die hiervoor terecht bekroond werden in Cannes met de gedeelde prijs voor de beste actrice.

la vie rêvée des anges
Natacha Regnier en Elodie Bouchez in
la vie rêvée des anges

De film eindigt ontroerend met breekbaar engelachtig gezang in de grauwe werkelijkheid van een productielijn. La vie rêvée was een inbraak in het schijnbaar uitzichtloze bestaan van de schijnbaar naamloze fabrieksarbeidsters.

la vie rêvée des anges [ moviemeter.nl ]

Amen.

maandagavond gezien met Marloes: Amen.

Maandag vertelde Marloes diep onder de indruk over een film die ze zaterdagavond had gezien. “Maar ik heb ‘m voor je opgenomen hoor!” Dus zaten we maandagavond bij haar thuis samen op de bank. Amen. is een aangrijpende film over twee mannen, een SS-officier en een katholiek priester die beiden worstelen met hun geweten en hun institutie. De film dateert van 2002 en behoort tot de nieuwe generatie films over de Tweede Wereldoorlog waarbij goed en kwaad niet zo duidelijk van elkaar gescheiden zijn als, pak ‘m beet, 40 jaar geleden. De Nederlands-Duitse film De Tweeling is natuurlijk ook zo’ n film. De SS-officier in Amen., Von Gerstein heeft echt bestaan. Hij heeft het Hollandse verzet aangespoord om per radio Engeland op de hoogte te brengen van de holocaust, maar hij werd genegeerd. We hebben geleerd dat de SS-er helemaal slecht was en de verzetsman helemaal goed. Zestig jaar na de oorlog moeten we nog altijd onze oordelen blijven bijstellen. Eigenlijk is het niet de vraag wie er goed of wie er fout was, maar is de vraag speculatief: wat zouden we zelf hebben gedaan? Amen. brengt dat op indringende wijze dichterbij.

Amen. gezien met Marloes Kamerich op 21 maart 2005
De filmposter van Amen.
provocatie of confrontatie?

De filmposter van Amen., een hakenkruis dat overloopt in een kruis (of kruis dat overloopt in een hakenkruis) heeft heftige kritieken opgeroepen. Maar de boodschap van Christus spreekt wel volledig uit deze film: het opkomen voor en meelijden met de verdrukten en de vervolgden. De priester trekt daarin, in navolging van Christus, de uiterste konsekwentie.

Toneelschrijver Rolf Hochhuth bracht in 1963 een deels op feiten gebaseerd stuk uit over hoe onbeholpen de wereld buiten nazi-Duitsland aan het begin van de Tweede Wereldoorlog reageerde op de holocaust. Het deed veel stof deed opwaaien en zelfs in de 21ste eeuw moet je maar het lef hebben om erover te beginnen. Regisseur Costa-Gavras, zoon van een heldhaftige Griekse verzetsstrijder, heeft met dit soort activisme niet de minste moeite. Wat hem in veel films lastiger afgaat is de boodschap als het ware te laten groeien in plaats van in het gezicht te wrijven.
 
In Amen., een adaptatie van het Hochhuth-toneelstuk, lukt dat bewonderenswaardig subtiel en indringend tegelijk. Hij laat SS-officieren door een kijkgat naar massavergassing turen, onmenselijke gruwelen blijven voor ons ongezien in de historische hel rondwaren en Costa-Gavras toont tegelijk diep respect voor de slachtoffers en hun nabestaanden. Een van de officieren in de perverse peep-show is Kurt Gerstein, de wetenschapper die het dodelijke gas Zyklon B uitvindt, maar vanwege zijn katholieke overtuigingen radicaal tegen de nazi-barbaarsheid is. Hij brengt een priester op de hoogte die de kerkbazen probeert te overtuigen van de gruweldaden.
( Bron: cinema.nl )

Amen. Offical Website
interview met regisseur Costa-Gavras

de eerste superster

gezien : documentaire Mary Pickford
in Het uur van de wolf, Nederland 3, 20.55
De documentaire Mary Pickford belicht het leven en de carrière van de eerste filmster in Hollywood. Ze was wereldberoemd, en heeft een grote bijdrage geleverd aan de nieuwe filmindustrie in Amerika, begin van vorige eeuw. Haar leven was een aaneenschakeling van armoede en succes, romantiek en tragedie.
Mary Pickford werd op 8 april 1892 als Gladys Smith in Toronto geboren. Haar familie was arm en ze begon haar carrière als kind in het theater, om geld te verdienen. Op haar twaalfde was ze broodwinnaar van het (vaderloze) gezin en op haar zestiende werd ze ontdekt door regisseur D.W. Griffith, één van de grondleggers van de moderne cinema. Pickford bleek een groot talent op het witte doek, en kreeg al snel de status van Hollywoods eerste filmster.
Haar privéleven verliep minder voorspoedig, haar eerste huwelijk met een alcoholistische acteur liep na enkele jaren op de klippen en ze hertrouwde met de andere grote Hollywoodster van de jaren „20: Douglas Fairbanks.
Mary Pickford
The world’s sweetheart
1893 – 1979
Pickford was een hele succesvolle zakenvrouw. Vanaf jonge leeftijd heeft ze moeten onderhandelen over contracten en zag al snel het commerciële potentieel van het nog jonge medium film. Samen met Fairbanks, Charlie Chaplin en Griffith vormde ze United Artists, om volledige artistieke en commerciële zeggenschap over hun films te kunnen houden. Pickford werkte als actrice, schrijfster, regisseur en producent aan vele tientallen films, veelal hoogtepunten van de artistieke „stomme„ film in de jaren „20.
Ze won de eerste Oscar voor beste vrouwelijke hoofdrol, maar toen de geluidsfilm doorbrak aan het eind van de jaren „20 ging haar carrière snel bergafwaarts, en ook haar huwelijk met Fairbanks hield geen stand. Ze trok zich terug in haar woning en raakte zwaar aan de drank.
In 1976 ontving ze een Oscar voor haar bijdrage aan de Amerikaanse filmindustrie. Ze stierf drie jaar later.

Het Uur van de Wolf