Met een vader van Zwitserse afkomst en een Baskische moeder is Maurice Ravel toch van kindsaf in Parijs opgevoed. Hij werd geboren in Cibourne (in de Pyreneeën) op 7 maart 1875. Na de verhuizing volgt hij in het Parijse Conservatorium pianoles bij Anthiome en de Bériot, harmonie bij Pessard, contrapunt bij Gédalge en compositie bij Fauré. Ook met Satie en Chabrier heeft hij veel contact, en zijn interesse gaat vooral uit naar de werken van Schumann en Liszt.
 
Verscheidene malen dingt hij naar een “Premier Prix de Rome” maar verder dan een tweede prijs (bij de allereerste poging nog wel) geraakt hij niet. Intussen was zijn faam als componist echter al gevestigd met werken als het “Menuet antique”, “Habanera” en “Pavane pour une infante défunte”, zodat die herhaalde mislukkingen tot felle polemieken bij de muziekcritici aanleiding gaven. Ravel heeft nooit een officieel ambt aanvaard, weigerde officiële onderscheidingen, had slechts enkele vrienden en een drietal leerlingen. Hij vestigde zich in een onopvallend landhuisje in Montfort-l’Amaury. Aan de Eerste Wereldoorlog had hij nog als actief militair deelgenomen, maar aan de andere kant weigert hij een petitie te tekenen van de “Franse Liga ter verdediging van de Franse Muziek”, die muziek van vijandige volkeren wilde saboteren. In 1932 komt hij erg gehavend uit een auto-ongeval: een hersenletsel belet hem het spreken ondanks een operatie. Hij sterft in Parijs op 28 december 1937.

werken
Ma Mère l’Oye (Moeder de Gans), ballet
Pavane pour une infante défunte
Le tombeau de Couperin
Daphnis et Chloé, ballet, 1912
La Valse, 1920
Bolero, ballet, 1928
Tzigane voor viool en orkest
twee pianoconcerten, waarvan één voor de linkerhand

maurice-ravel.net

Bekendste werken
9 symfonieën, waarvan de laatste met 4 zangsolisten en koor, met het slotkoor Ode an die Freude op tekst van Schiller
32 pianosonates
33 variaties op een wals van Anton Diabelli voor piano solo
10 concerten voor solo-instrumenten en orkest, waaronder 5 pianoconcerten en 1 vioolconcert
16 strijkkwartetten.
ouvertures: Corolianus, Egmont en Leonore (I, II en III)
1 opera: Fidelio
diverse kamermuziekwerken, oratoria en liederen
Bagatelle in A klein (Für Elise)

Ludwig van Beethoven’s website

Mark David Chapman schoot in december 1980 John Lennon neer voor de ingang van zijn appartement in New York. Hij voelde zich een nietsnut, was depressief en wilde de roem van de voormalige Beatle “stelen” en zelf beroemd worden. Op deze manier hoopte hij van zijn hem al langdurig kwellende minderwaardigheidsgevoelens af te komen. Dat heeft de 49-jarige Chapman verklaard in de hoorzitting die onlangs is gehouden voor een gratiecommissie.

Chapman betoonde opnieuw berouw voor de aanslag op Lennon. “Ik hoopte iemand te worden met de moord, maar het enige dat ik heb bereikt is dat veel mensen mij haten.” Om wraak door een Lennon-fan in de gevangenis te voorkomen, zit Chapman in een extra beveiligde vleugel van de gevangenis in Attica. Iedere twee jaar kan hij een verzoek tot vrijlating indienen bij een parole board. De afgelopen drie jaar werden zijn verzoeken afgewezen.

johnlennon.pagina.nl
johnlennon.com
legend-johnlennon.com