Afgelopen zondagavond 20.15 was er op de ARD in plaats van Tatort een aflevering van Polizeiruf 110. De aflevering begon met een vlucht over besneeuwde bergtoppen waarbij het gelukzalige “Heaven, I’m in heaven, and my heart beats so that I can hardly speak…” van Irving Berlin klonk.
Cheek to Cheek van Irving Berlin
De klassieker uit Top Hat (1935) is al ontelbare malen door heel veel verschillende artiesten uitgevoerd, onder wie Billy Holiday, Ella Fitzgerald, Doris Day, Peggy Lee, Bing Crosby en Frank Sinatra. Na Top Hat, verscheen Cheek to Cheek ook in andere films, waaronder The Green Mile. Het gelukzalige moment van Fred Astaire wordt als nostalgie effectief ingezet als brug van 1999 naar een verhaal uit 1935.
Canvas zond woensdagnacht de klassieke sciencefiction- en horrorfilm The thing from another world uit. Zestig jaar na dato, na échte sciencefiction horror als Alien (1979) gezien te hebben, is het moeilijk voor te stellen dat deze film ooit als griezelfilm gepresenteerd werd. De filmposter en cover van de pulproman Who goes there? van John W. Campbell Jr. waarop de film gebaseerd is, zijn misleidend want erg griezelig is The Thing niet. Maar de spanningsopbouw is knap, de dialogen zijn zeer onderhoudend en de muziek van 












