Categorie archief: muziek

de vuurvogel

vanavond is het 100 jaar geleden dat l’oiseau de feu in première ging

Net als andere Russische componisten heeft ook Igor Stravinsky met zijn fantasierijke en evocatieve muziek grote invloed uitgeoefend op de filmmuziek in de twintigste eeuw. Het is vandaag precies honderd jaar geleden dat het ballet l’oiseau de feu voor het eerst in Parijs werd opgevoerd.

L’Oiseau de Feu (Russisch: Жар-птица) is een sprookjesballet in twee scènes (Conte dansé en deux tableaux) van Igor Stravinsky, gecomponeerd tussen 1909 en 1910 in Sint-Petersburg en opgedragen aan ‘mijn beste vriend Andrey Rimski-Korsakov‘, de zoon van Nikolaj Rimski-Korsakov. De eerste uitvoering vond plaats op 25 juni 1910 in de Opera van Parijs door de Ballets Russes o.l.v. de componist en dirigent Gabriel Pierné. Het werk behoort, samen met Petroesjka en Le Sacre du Printemps, tot Stravinsky’s drie grote ‘Russische’ balletten – de bekendste en populairste composities van de componist – en het is waarschijnlijk ook altijd de populairste van de drie geweest. Het publiek voelde zich vanaf het begin aangetrokken door het romantische onderwerp en tot het muzikale idioom van het stuk. Het wordt regelmatig – veelal als concertstuk – uitgevoerd en herhaaldelijk opgenomen.
unieke concertregistratie van l’oiseau de feu o.l.v. Igor Stravinsky op 82-jarige leeftijd
L’Oiseau de Feu is voor groot orkest geschreven – ‘verkwistend groot’ zei Stravinsky zelf – en het stelde de componist in staat om allerlei orkestrale effecten te bereiken; Stravinsky‘s instrumentatie is daarbij briljant te noemen. De compositie is Stravinsky‘s eerste artistiek rijpe werk.
 
Bron: nl.wikipedia.org
Firebird
De Vuurvogel gezien door Maryleen Schiltkamp
100/120 cm, olieverf op doek, 2004

Igor Stravinsky [ en.wikipedia.org ]

echte mannen

geluisterd naar real men van Joe Jackson (1982)
én echte mannen van Kamagurka en de Vlaamse Primitieven (1987)

Joe Jackson is nu 55 en leidt een teruggetrokken bestaan in Berlijn. Zijn grote doorbraak was in 1979 met het album look sharp! De single Is she really going out with him? is nu een klassieker. Nóg mooier vind ik real men uit 1982 van de LP night and day. Real men is een lofzang en klaagzang ineen. Jackson was als kind astmatisch en in zichzelf gekeerd en het jongetje uit de videoclip dat zich vergaapt aan stoere filmsterren op tv moet wel autobiografisch zijn. Zijn bewondering voor echte mannen is gebleven (but now and then we wonder who the real men are) maar de clip geeft in zijn verwijzing naar James Dean een bittere bijsmaak en balanceert kunstig op het randje van wrok.

videoclip van real men
what’s a man now
what’s a man mean
is he rough or is he rugged
cultural and clean
now it’s all changed
it’s got to change more
we think it’s getting better
but nobody’s really sure
 
and so it goes, go round again
but now and then we wonder who the real men are
 
uit: Real Man ( bron: lyricstime.com )

Kamagurka (en de Vlaamse Primitieven) maakte vijf jaar na Joe Jackson op het album De pijn van het zijn een eigen, absurde versie van real men :

Echte mannen dragen geen pleister
Al is de wonde nog zo groot
Echte mannen laten de wonde
Doodgewoon open en bloot
 
(…)
 
Echte mannen zijn niet te kloppen
In het draaien aan radioknoppen
Echte mannen hebben het monopolie
Op het drinken van soja-olie
 
uit: Echte Mannen ( bron: lirama.net )

Wie is hier de échtste man? In ieder geval is Joe Jackson de ontroerendste man en volgens Kamagurka‘s tekst toch ook de echtste omdat hij niet verhult met ongein maar ‘de wonde doodgewoon open en bloot’ laat.

joejackson.com

12 points

zaterdagavond met Michaela naar het scorebord gekeken

Buurlanden waren weer lief voor elkaar. Of juist niet. De puntentelling bij het Eurovisie Songfestival is een graadmeter voor de Europese verhoudingen. Dat Turkije geen punten gaf aan Cyprus verbaasde ons niet. En evenmin dat het grootste moslimland van Eurovision 2010 zijn 12 punten naar Azerbeidzjan stuurde. En deze vervolgens weer van hun moslimbroeder terugkregen. Dat Cyprus en Griekenland elkaar de hoofdprijs gaven, was ook geen verrassing. Toch waren er nog onvoorspelbare momenten. Zo gaf Turkije 10 punten aan Armenië. Zou het dan toch aan het liedje van Eva Rivas hebben gelegen?

Eurovision 2010
puntentelling tijdens finale in Oslo
Het Eurovisie Songfestival is niets anders dan een voortzetting van
de politiek met andere middelen
van mij had de hoofdprijs naar Sweet People van Alyosha uit de Oekraïne gemogen
Oh, sweet people
what about our children?
In theaters and video games
They watch what we send to ruin

eurovision.tv