Vijfentwintig jaar geleden, in het voorjaar van 1982, draaide ik platen van Herman van Veen grijs. Aan het onderstaande lied heb ik een bijzondere herinnering. Ik had net eindexamen VWO gedaan en het zag er naar uit dat ik gezakt was. Ik wachtte de uitslag niet af, maar gaf eind mei alvast een feest. Een oom van mij had een grote boerderij en in een van de schuren op het land mochten we de beest uithangen. Als voorproef op het komende studentenleven, braken we de nacht door. Toen het licht werd, liet ik met een kater om half vijf ‘s morgens keihard Ochtend in de stad over de weilanden schallen:

Die nacht en die morgen zouden niet alleen een voorproef zijn op het studentenleven, maar ook op de weltschmerz en de wrange ‘verzachtende’ humor van het adolescentenbestaan.

Ochtend in de stad

Licht gaat branden achter sommige gordijnen
Hier en daar een mens op straat, ietwat verdwaald
Rokershoest weerklinkt alom, lantarens kwijnen
Als er hier een haan was, had ie al gekraaid

Mensen overwegen om in bed te blijven
Zien er toch maar weer vanaf uit goed fatsoen
En een oude man wordt wakker met een stijve
Maar heeft niemand om een vluggertje te doen

Ergens laat zich al de helse toeter horen
Van een matineuze heer in het verkeer
Achter grote gele vensters van kantoren
Zijn de werksters met hun emmers in de weer

En wie in zijn diepste nachtelijke dromen
Is gezworven naar de bron van zijn bestaan
Mag zo dadelijk weer op het matje komen
Aangezien hij een vergissing heeft begaan

Net als vroeger is er weer een dag geboren
Maar de jaren van verwondering zijn voorbij
En ook zijn er hier geen vogels meer te horen
Behalve twee minuten op de vierde mei

Maar ach, het leven nam ons allen op de korrel
En de dood genaakt met een klapperend gebit
Ja, wij verlangen naar het uur dat de eerste borrel
Goed en wel weer achter onze kiezen zit

Windstil (Herman van Veen)

Jij in mijn agenda met Oost-Indische inkt
Hij op de veranda terwijl de merel zingt
Onder de bloeiende jasmijn, een stuk brood
En een glas wijn, jij zegt het en hij weet het
Het zou voldoende moeten zijn

En met jou in de buurt voor altijd
Voor altijd, voor altijd, voor zolang als dat duurt
En met jou in de buurt voor altijd
Voor altijd, voor altijd
Vergeet hij de tijd

De klok is stuk, de tijd staat stil
De lucht lijkt lila door m’n paarse zonnebril
Ze zitten en zwijgen want praten en denken
Is een grotere luxe dan die armband
die hij jou laatst heeft gegeven

Jij op je knieën in het pas gemaaide gras
Hij lui in een ligstoel op zoek naar z’n glas
Slaperig lees je ‘m iets voor
Tot ‘t aardedonker wordt
De buitenlucht omringt ze
Ze komen ‘s zomers niks te kort

En met jou in de buurt voor altijd
Voor altijd, voor altijd, voor zolang als dat duurt
En met jou in de buurt voor altijd
Voor altijd, voor altijd
Vergeet hij de tijd

Het is windstil geen blad beweegt
De muggen steken er zit onweer in de lucht
Ik lijk zo oplettend en het is zo ontzettend
moeilijk om wakker te worden als je alleen
maar geleerd hebt om te dromen

Zij in de keuken met de pannen in de weer
Hij voert de goudvis voor de tienmiljoenste keer
Heus dat beest heeft het toch goed
Want al is z’n kom te klein hij krijgt
op tijd z’n eten hij zou tevreden moeten zijn

En met jou in de buurt voor altijd
Voor altijd, voor altijd, voor zolang als dat duurt
En met jou in de buurt voor altijd
Voor altijd, voor altijd
Vergeet ik de tijd

Discografie van herman van Veen | 218 teksten van 218 liedjes

Noorwegen staat dit jaar uitgebreid stil bij het 100e sterfjaar van zijn belangrijkste componist. Op de website grieg07.no die ter gelegenheid van dit Griegjaar in de lucht is, vond ik een interview met Grieg-vertolker Håkon Austbø¸. Ik ken geen Noors maar het is leuk om te ontcijferen. Austbø¸ woont al jaren in Nederland en geeft les aan het conservatorium in Amsterdam. Hij is ook verbonden aan het Skriabin Genootschap.

Nederland ikkje lenger så morsomt

(Nederland is niet langer zo leuk.
met dank aan Bart voor de vertaling.)

Etter å ha studert i Paris, busette du deg etterkvart i Nederland, der du tilbrakte dei neste omlag 20 åra. Så, i 2005 flytta du attende til Noreg. Kva er årsaka til at du no kom hit?

Det er vel flere grunner, noen er personlige, seier Austbø. – Men det er også fordi Nederland ikke er et så morsomt land som det var før.

Det har blitt et hardere og mer polarisert samfunn, enn det åpne, tolerante og frie samfunnet det var. Det har vært politiske mord, for eksempel i 2002-2003 da Pim Fortuyn, som var på vei til å vinne valget ble skutt. Så, to år etterpå var det det Theo van Gogh, en arrogant fyr, som blant annet laget en dokumentar som en kritikk mot islam, sammen med Ayaan Hirsi Ali. Van Gogh ble skutt av en ung fanatisk islamist – selv om det nok var Hirsi Ali de var ute etter.

Bron: grieg07.no