Kleurstoffen worden traditioneel uit de natuur gewonnen en dragen vaak dichterlijke namen als ultramarijn, purper, karmijn, indigo, vermiljoen. Sinds de tweede helft van de negentiende eeuw hebben synthetische kleurstoffen de wereld veranderd. Niet alleen heeft de wereld door kunstmatige verfstoffen een ander gezicht gekregen, ook namen veranderden. Pruisisch blauw, een van de eerste synthetische kleuren (in 1704 in Berlijn ontdekt) heeft nog een naam die enigszins tot de verbeelding spreekt, maar #6698FF heeft dat niet meer, ook al vertegenwoordigt #6698FF het hemelsblauw. Met kleurcodes kan exact de juiste kleur worden aangeduid wat vooral in het digitale leven belangrijk is. Want alles moet beheersbaar zijn.

De documentaire gaat op reis door de geschiedenis op zoek naar de halfedelsteen lapis lazuli in Afghanistan, die door de Venetianen ultramarijn werd genoemd omdat het van overzee moest komen. Voor de kust van Libanon wordt al duizenden jaren op puperslakjes gevist die de leveranciers zijn voor de keizer onder de kleuren. In Tyrus wordt het procedé gevolgd om stoffen purper te verven. Indigo (#6F00FF) komt traditioneel uit India en is een plantaardig pigment. Tenslotte gaat de documentaire kijken in de ‘Nieuwe Wereld’ (Peru) waar de cochenilleluis al sinds de zestiende eeuw karmijn levert voor de internationale markt.

Voor het kleuren van textiel of verf zijn drie hoofdkleuren nodig: rood, blauw en geel. Vóór de komst van de synthetische kleurstoffen werden deze kleuren uit planten bereid. Heel wat planten lenen zich tot het bereiden van kleurstof (zie een overzichtje aan het eind van dit artikel), maar de voornaamste waren wel de Meekrap voor rood, de Wede en de Indigostruik voor blauw en Saffloer en Kurkuma (saffraanwortel) voor geel. Kleurstoffen zijn oplosbare organische stoffen. Daarmee verschillen ze van pigmenten, die onoplosbaar zijn (voorbeelden: oker, mangaanoxide, gips, roet). De meeste kleurstoffen worden tegenwoordig langs chemische wijze vervaardigd. Maar tot voor vrij kort geleden (ca. 1850) werd alle textiel met plantenstoffen geverfd.
Bron: plantaardigheden.nl

colourlovers.com | colorschemer.com | kuler.adobe.com

Vanmiddag genoot ik van de schitterende omgeving nabij landgoed Groot-Warnsborn ten noorden van Arnhem. Ik had mij even op een bankje geïnstalleerd en terwijl andere wandelaars passeerden, zat ik even stil bij het wandelen. Waarom zoeken we voor een wandeling zo graag het bos op?

In het bos kom ik tot mijzelf. Tegelijkertijd voel ik een verbondenheid met de ander(en) die ik in de stad niet voel. Het lijkt alsof de natuur een appèl op mij doet om het verbond met elkaar te sluiten in een korte bevestiging goedemiddag, hallo, een knikje… Het bos is en blijft voor mij een intieme ruimte waarin je elkaar anders passeert dan in een drukke winkelstraat. In het bos word ik niet alleen dichter bij mijzelf gebracht, maar ook dichter bij de ander. Het bos is daarom ook een uitstekende plek voor een gedachtenwisseling.

Na deze korte mijmering, pakte ik de waan van het dagblad beet, om mij daarin te gooien, maar werd tegengehouden door de achterkant van de krant waar een paginagrote advertentie stond van de Stichting Natuurmonumenten. “Als je van wandelen houdt” stond er boven. Ik las onmiddellijk de tekst:

Thuisgekomen heb ik mijn donatie gedaan, want deze toegestoken hand druk ik van harte!

natuurmonumenten.nl

clydeaspevig.com | meer Amerikaanse landschapsschilders