Now, after nearly a decade of research, the Mannahatta Project at the Wildlife Conservation Society has un-covered the original ecology of Manhattan. That’s right, the center of one of the world’s largest and most built-up cities was once a natural landscape of hills, valleys, forests, fields, freshwater wetlands, salt marshes, beaches, springs, ponds and streams, supporting a rich and abundant community of wildlife and sustaining people for perhaps 5000 years before Europeans arrived on the scene in 1609. It turns out that the concrete jungle of New York City was once a vast deciduous forest, home to bears, wolves, songbirds, and salamanders, with clear, clean waters jumping with fish. In fact, with over 55 different ecological communities, Mannahatta’s biodiversity per acre rivaled that of national parks like Yellowstone, Yosemite and the Great Smoky Mountains!
 
Bron: themannahattaproject.org

Er wordt vrijwel alleen buiten gefilmd, waardoor de focus op de dierenwereld en de natuur ligt. De beelden die we te zien krijgen zijn indrukwekkend. Door de wisseling van de seizoenen hebben we een nog gevarieerdere kijk op het gebied. Op realistische wijze zien we hoe het meisje zich, naast alle andere dieren in het bos het meest gaat fascineren voor de vos. De vertelster gaat hierbij mooi in op typische kindergedachten als heksen die „s nachts door het bos vliegen en dieren die je vriend zijn. Knap is dat de film vrijwel geen dialoog bevat en toch zeer interessant blijft. Dit komt naast de prachtige natuurbeelden door het ongekunstelde acteerwerk van Bertille Noël-Bruneau.
 
Bron: recensie van Jard Diederiks op movie2.movie.nl