Categorie archief: documentaires

‘buitenaards’ leven

vrijdagavond met Michaela gezien op DVD: Deep Blue (2004)

Na de Franse natuurfilms Microcosmos, le peuple de l’herbre (1997) en le peuple migrateur (2001) was vrijdagavond de BBC-productie Deep Blue (2004) aan de beurt. Deze drie meesterwerken zijn nu door Weltbild gebundeld in een aantrekkelijk geprijsde DVD-box die ik iedereen aan kan raden.

still uit Deep Blue
3D-animatie of werkelijkheid?
‘buitenaardse’ wezens in Deep Blue

Twintig verschillende cameraploegen zijn op tweehonderd lokaties overal ter wereld vijf jaar bezig geweest om ons getuige te laten zijn van de wereld in en rond de oceaan. Net als Le Peuple Migrateur was het maken van deze film dus een titanenwerk, want inbreken in een andere wereld vergt eindeloos geduld en eindeloze inspanning. Maar het resultaat is net als bij de twee Franse natuurfilms verbluffend. Deep Blue voert je volledig een andere wereld binnen. Vooral de opnamen die in de diepzee zijn gemaakt getuigen van een wereld die je eerder op een andere planeet zou verwachten. Ik had soms het gevoel naar een zeer geavanceerde 3D-animatie te kijken in plaats van naar een natuurfilm, zo wonderbaarlijk zijn de levensvormen op grote diepte.

In de diepzee begint het echte vuurwerk – letterlijk. In die pure duisternis, waar de druk hoog genoeg is om een menselijke schedel te verpletteren als was het een overgekookte erwt, leven minuscule transparante wezens die de meest schitterende lichtshows weggeven, in alle kleuren van de regenboog. Ze lijken meer op ruimteschepen dan op dieren, en ze sorteren haast net zo„n psychedelisch effect als de apotheose van 2001: A Space Odyssey. En wanneer de camera boven de elf kilometer diepe Marianentrog zweeft en naar beneden kijkt, is het alsof je in een zwart gat staart.
 
Bron: filmtotaal.nl
Na het zien van deze film verbaast het me eigenlijk dat we nog steeds naar buitenaards leven zoeken. Het is er al!

Deze wereld is tot voor kort is voor de mens verborgen gebleven en ik realiseer mij welk voorrecht we hebben om in deze tijd te leven. We gaan steeds meer van de natuur zien en na het zien van Deep Blue verbaast het me eigenlijk dat we nog steeds naar buitenaards leven zoeken. Het is er al! Onze planeet houdt nog zoveel onbekende gezichten verborgen en met het eindeloze geduld en de inspanning van de makers van dergelijke producties worden nieuwe werelden ontsloten.

fragment uit Deep Blue
bekijk meer fragmenten op youtube.com

Deep Blue is eigenlijk een verzameling van 20 korte natuurfilms, waarin hoofdrollen zijn weggelegd voor o.a. dolfijnen, zeerobben, krabben, pinguïns, orka’s, speervisen, stormvogels, albatrossen en de zeer zeldzame blauwe vinvis, het grootste dier dat ooit op aarde heeft geleefd. De muziek die door het Berliner Philharmoniker live is ingespeeld maakt de film tenslotte tot een Gesammtkunstwerk: theater, ballet, beeldende kunst ineen. Natura Artis Magistra.

Deze film maakt, zoals de meeste natuurdocumentaires, twee dingen overduidelijk: er valt nog een hoop te ontdekken en te onderzoeken op deze planeet (zo is vooralsnog slechts twee procent van de zeebodem onderzocht), en voor genade is geen plaats in de voedselketen. Bijna iedere scène in Deep Blue laat zien hoe het ene dier het andere opjaagt, en het zal een orka een zorg zijn of wij, de kijkers, jonge zeeleeuwtjes zo schattig vinden. Die scheurt zo„n baby gewoon in stukken en slingert hem tien meter hoog de lucht in, en van een dergelijke aanblik gaan je haren gegarandeerd recht overeind staan.
 
Bron: filmtotaal.nl

Naturdokumentationen Weltbild-EditionNaturdokumentationen – Weltbild-Edition
Mikrokosmos
Drei Jahre Dreharbeiten am “Tatort Wiese” machen es möglich: Ein Sommertag im Reich von Käfer & Co. aus ungewohnter Perspektive.
Nomaden der Lüfte
Der beeindruckende und aufwendig produzierte Dokumentarfilm begleitet 44 Zugvogelarten aus allen Erdteilen “gen Süden”.
Deep Blue
Erleben Sie das Meer und seine Bewohner in atemberaubenden Nahaufnahmen. Entdecken Sie flache Korallenriffe und gewaltige Tiefseevulkane, exotische Meerestiere u.v.m

Deep Blue [ filmfocus.nl ]

noodzakelijke groene revolutie

gisterenavond gezien bij Tegenlicht: Energy War 2008
Sinds het najaar van 2006 is olie tweemaal zo duur geworden: van ruim 70 dollar per vat naar het recente record van 147 dollar. Olievelden en olievoorraden blijken sneller op te raken dan geschat, terwijl de wereldwijde vraag in hoog tempo toeneemt. De hoge prijzen aan de pomp hebben in Europa al tot protesten geleid: van truckers, boeren, en vissers tot vervoersbonden, pomphouders,en taxichauffeurs. Enige lichtpunt in alle ellende: eindelijk werden de files korter. Hoera dus voor dure benzine? Of zijn we hardleers en verandert er niets nu de prijzen weer licht dalen.
Thomas L. Friedman

Hot, Flat and CrowdedDrievoudig Pulitzerprijs-winnaar Thomas L. Friedman (Minneapolis, 1953) studeerde Mediterrane studies aan de Brandeis University en moderne Midden Oosten studies in Oxford. In 1981 kwam Friedman in dienst van de New York Times en in 1982 werd hij chef van het Middle East bureau in Beiroet. Na 1988 was hij correspondent in Washington (eerst in de sector economie, daarna als Witte Huis-verslaggever). Sinds 1995 schrijft Friedman de buitenlandcommentaren van de Times. Vanuit die functie werd hij wereldberoemd columnist. In Friedman’s huidige werk staan de onderwerpen olie en energie centraal. Met Kenneth Levis maakte hij de documentaire Addicted to Oil (premiere op Silverdocs, juni 2006). In september kwam zijn boek Hot, Flat and Crowded uit over het belang van een groene revolutie.

thomaslfriedman.com

Tegenlicht neemt de ontwikkelingen van de laatste twee jaar als uitgangspunt voor een update van Energy War. Wat betekent dit alles voor Nederland? Hoe liggen de verhoudingen en verantwoordelijkheden tussen burgers en consumenten, leveranciers en afnemers, markt en overheid? Een uitzending over peakoil en gasrotondes; over strategieën en scenario’s. Met Marcel Kramer, directeur van de Nederlandse Gasunie; Wim Thomas, scenariospecialist bij Shell, en Willem Middelkoop, samen met Rembrandt Koppelaar de schrijver van het onlangs verschenen boek ‘De Permanente Oliecrisis’.
 
vpro.nl

het einde van de olievoorraad in zicht?
achtergrondinformatie bij sleutelfiguren uit de uitzending

Vanmiddag om 15:05 komt op Nederland 2 een herhaling

meevliegen [ 1 ]

één met de vogels in Le Peuple Migrateur (2001)

Vorig jaar keek ik met Michaela naar Microcosmos, Le Peuple de l„Herbe (1996), een wonderbaarlijke natuurfilm over de wereld van insecten. Het was een openbaring om te zien welke vreemde, mooie, lieve en wrede wereld zich in het alledaagse van een grasmat verborgen houdt. Dat gevoel een andere wereld te betreden, kreeg ik ook weer bij die andere Franse natuurfilm Le Peuple Migrateur. Vier jaar lang volgden verschillende cameraploegen op zeven continenten de trek van ganzen en andere trekvogels. Door uitgekiende technieken met de camera bevestigd aan allerlei soorten vliegtuig, is het mogelijk geworden door te dringen in het leven van de trekvogels. Het wat theatrale commentaar bij deze documentaire spreekt over ‘een herschepping van de vogel’ en de makers lijken zich ervan bewust dat deze film meer artistiek dan wetenschappelijk gehalte heeft. Meestal vind ik het vanzelfsprekend dat de camera een alziend oog is, maar als ik mij realiseer dat de camera ook een ‘lichaam’ is en verbonden met een cameraman die in deze wereld meebeweegt, dan blijkt deze documentaire een reusachtige prestatie waarvan de eindeloze creditlist aan het einde van deze film ook getuigt.

fragment uit ‘the making of’
meer fragmenten uit de film op youtube
The movie was shot over the course of four years on all seven continents. Shot using in-flight cameras, most of the footage is aerial, and the viewer appears to be flying alongside birds of successive species, especially Canada geese. They traverse every kind of weather and landscape, covering vast distances in a flight for survival.
 
Much of the aerial footage was taken of “tame” birds. The filmmakers raised birds of several species, including storks and pelicans, from birth. The newborn birds imprinted on staff members, and were trained to fly along with the film crews. Several of these species had never been imprinted before. Film was shot from ultralights, paragliders, and hot air balloons, as well as trucks, motorcycles, motorboats, remote-controlled robots, and a French Navy warship.
 
The film states that no special effects were used; however, this is not entirely true. While it is true that no computer-generated imagery (CGI) was used in the filming of the birds, several entirely-CGI shots were used to augment the real-life footage.
 
Bron: en.wikipedia.org

Le Peuple Migrateur [ en.wikipedia.org/wiki ]