Er bestaan talrijke mythes over Bas Jan Ader. Zijn leven en werk blijven intrigeren. Wat bezielt de man, die zich bewust laat vallen en close-up zijn tranen toont voor de camera vanwege een niet nader aangeduid verdriet? Zijn werk is doortrokken van tragiek, humor, romantiek, gedrevenheid in wisselende volgorde. Na een mislukt kranteninterview meed hij de publiciteit. Sinds zijn verdwijning is er af en toe op tv aandacht aan hem besteed, maar een documentaire film over het fenomeen Bas Jan Ader ontbrak. Filmmaker Rene Daalder werd op de kunstenaar geattendeerd door toenmalig directeur van Museum Boijmans Van Beuningen, Chris Dercon, die getroffen werd door een zekere overeenkomst tussen beide emigranten. Daalder nam de uitdaging aan en verdiepte zich grondig in het leven en werk van Bas Jan Ader, sprak met velen, die zouden kunnen verhelderen, wat Bas Jan dreef.

Op zoek naar beeldmateriaal rondom Ader bleek de pas gerestaureerde en toegankelijk gemaakte filmcollectie van het museum een ontdekking en eye-opener. Daalder kon zich niet voorstellen, dat Ader los van de tijdgeest acteerde. Fragmenten van films van generatiegenoten en van jongere kunstenaars die zich in het werk van Bas Jan Ader herkenden geven een verhelderende context. Bovendien biedt Daalder een groter podium voor deze films, die over het algemeen het kunstcircuit niet verlaten. Rene Daalder heeft een bijzondere en integere film gemaakt, die in alle aspecten recht doet aan Bas Jan Ader. Zijn biografie, nauw verbonden met zijn werk, vormt het kader van de film. Maar de documentaire gaat letterlijk veel verder, met Bas Jan mee, van Europa naar de Verenigde Staten en vice versa; het leven in twee culturen. De film is gemaakt voor de VPRO en wordt binnenkort in een andere versie uitgezonden in het programma ‘Het Uur van de Wolf’. Voorafgaand aan „Here is always somewhere else„ worden de 16 mm films „Fall I„, „Fall II„, „I„m too sad to tell you„, „Broken Fall (geometric)„, „Broken Fall (organic)„, „Nightfall„ getoond.
 
Bron: boijmans.rotterdam.nl

In de dramatische weken vóór de val van het Derde Rijk in 1945, werd Hildegard Knefs minnaar naar het front gestuurd. Knef schijnt hem, verkleed als man, vergezeld te hebben. Maar het einde van hun relatie, en het einde van zijn leven, zijn in raadselen gehuld. Feit is dat Knef na de oorlog aan haar zegetocht als filmster begon, met een Joods-Amerikaanse officier trouwde en naar Hollywood verhuisde. Van haar minnaar is slechts bekend dat de Amerikanen hem uitleverden aan de Russen – daarna werd nooit meer iets van hem vernomen. De documentaire „Hildegard Knef: Haar verborgen leven„ schetst een beeld van de sfinx-achtige, eerzuchtige Hildegard Knef en een turbulente periode uit de Duitse geschiedenis met beelden uit haar vroege films, exclusieve interviews met Knef-kenners en interviews met Hildegard Knef zelf.
 
Bron: avrokunsttribune.nl/closeup

Andere Tijden bestaat vijf jaar en pakt uit met een feest van kleur. Een vol uur kleurenfilm over de jaren vijftig, een periode die we tot nu toe alleen in zwart-wit kenden. Bloemencorso’s, Juliana en Bernhard bij bosnegers, broodtrommels op de bagagedrager, rokende kinderen en de feestelijke entree van de Philips hoogtezon: het zijn slechts een paar van de kleurenfragmenten die onze kijk op de jaren vijftig voorgoed doen veranderen. De jubileumuitzending ‘De andere jaren vijftig’ geeft een uniek beeld van een decennium dat saai, sober en truttig was, maar in kleur eigenlijk best meevalt.