Categorie archief: Italië

Garibaldi & Dante

zondag 21 augustus 2016

de aanwezigheid van Garibaldi en Dante in het Italiaanse straatbeeld

Deze zomer viel mij in Italië weer op hoe Giuseppe Garibaldi de grote vrijheidsstrijder uit de negentiende eeuw nog overal in het Italiaanse straatbeeld aanwezig is. Stel je eens voor dat er in ieder Nederlandse stad op een plein een standbeeld van Willem van Oranje zou staan en dat bijna ieder dorp zijn Willem de Zwijgerlaan zou hebben. Ondenkbaar.

In de negentiende eeuw was in Nederland, net als andere Europese natiestaten, het nationalisme overal in de publieke ruimte aanwezig. Het oprichten van monumenten voor nationale (zee)helden was een tweede natuur van het jonge Koninkrijk der Nederlanden. Maar de heldenverering die Garibaldi in Italië nog steeds geniet, is zelfs Michiel de Ruyter in de negentiende eeuw in Nederland nooit ten deel gevallen.

Ruiterstandbeeld in Brescia en standbeeld ter gelegenheid van Garibaldi’s honderdste sterfdag in 1982 in Iseo

Overal in Italië kom je Garibaldi (1807-1882) nog steeds tegen: op straatnaambordjes, gedenkplaten, monumenten, enz. Toch koos Italië niet voor zijn beeltenis op het muntstuk van twee Euro. In plaats van Garibaldi zien we Dante Alighieri.

Op menig plein in Italië hebben Dante of Garibaldi hun monument gekregen. In Trento werd in 1921 een groot monument onthuld ter gelegenheid van Dantes 600e sterfdag.

De foto’s werden genomen op 15 en 18 juli j.l.

souvenir de Solferino [ 4 ]

zondag 31 juli 2016

op 16 juli bezochten we de Rocca di Solferino

de posities van de Sardijnse, Franse en Oostenrijkse divisies tijdens de Slag van Solferino en San Martino op 24 juni 1859 (klik voor vergroting)

Het is een man-tegen-man-gevecht in al zijn gruwelijkheid en afschrikwekkendheid; Oostenrijkers en geallieerden die elkaar onder de voet lopen, elkaar afmaken op stapels bloedende lijken, hun vijanden vellen met hun geweerkolven, schedels inslaan, buiken openrijten met sabel en bajonet. Er wordt geen meter weggegeven; het is een ware slachting; een strijd tussen wilde beesten, opgezweept door bloed en razernij. Zelfs de gewonden vechten tot hun laatste ademtocht. Wanneer ze geen wapens over hebben, grijpen ze hun vijanden bij de keel en verscheuren ze met hun tanden.

Bron: rodekruis.nl

gevechten op het kerkhof van Solferino

Daar komt de artillerie, achter de cavalerie aan, in volle galop. De kanonnen verpletteren de doden en gewonden die her en der over de grond verspreid liggen. Hersenen spatten uiteen onder de wielen, ledematen worden gebroken en uit elkaar gescheurd, lichamen onherkenbaar verminkt – de grond staat letterlijk vol plassen bloed, en de vlakte ligt bezaaid met menselijke resten.

Bron: rodekruis.nl

gravure met op de achtergrond de Rocca di Solferina die als bijnaam “de spion van Italië” heeft.

De strijd was zo vurig dat op sommige plaatsen, wanneer de munitie op was en de musketten kapot, de mannen doorvochten met stenen en vuisten. De Kroaten doodden iedere man op hun pad; ze gaven de geallieerde gewonden de genadeklap met de kolf van hun musketten; ook de Algerijnse scherpschutters hadden, ondanks alle pogingen van hun leiders om hun wreedheid te beteugelen, geen enkele consideratie met gewonde Oostenrijkse officieren en manschappen, en vielen de vijandelijke gelederen met beestachtige brullen en angstaanjagende schreeuwen aan.

Bron: rodekruis.nl

detail van een schilderij van de Franse schilder Adolphe Yvon (1817-1893)

in de Rocca di Solferino is een museum ingericht

museumkaartje Rocca di Solferino

souvenir de Solferino [ 3 ]

zaterdag 30 juli 2016

op 16 juli bezochten we Pozzolengo en San Martino della Battaglia

Even ten noorden van Solferino liggen Pozzolengo en San Martino della Battaglia. Op 24 juni 1859 vormde zich rond deze plaatsen het strijdtoneel tussen de vier Sardijnse divisies van koning Victor Emanuel II en de divisie van generaal Ritter von Benedek. De gevechten begonnen rond half zeven ‘s morgens en duurden de hele dag waarop de Italianen en de Oostenrijk afwisselend terreinwinst wisten te behalen. Terwijl twee Franse divisies en de keizerlijke garde van Napoleon III het centrum aanvielen bij Solferino en Cavriani en twee andere divisies op de vlakte in het zuiden, wisten de Italianen de divisie van Benedek de hele dag te binden rond San Martino en Pozzolengo. Uiteindelijk moesten de Oostenrijkers zich na zeer zware gevechten terugtrekken.

landschap bij Pozzolengo

Henri Dunant beschrijft in Een herinnering aan Solferino de opstelling van de vier legers: het Sardijnse, het Franse en beide Oostenrijkse legers. Op 24 juni 1859 werd er gevochten over een lengte van ongeveer 25 kilometer.

Het tweede (Oostenrijkse) leger werd aangevoerd door generaal graaf Schlick, die het bevel voerde over de veldmaarschalken graaf Clams-Gallas, graaf Stadion, baron von Zobel, en Ritter von Benedek, naast de cavaleriedivisie van graaf Mendsdorff. Dit was de rechtervleugel, die Cavriana, Solferino, Pozzolengo, en San Martino in zijn greep hield.

Bron: rodekruis.nl

San Martino della Battaglia

de Slag bij Solferino (1859) vond plaats in de moreneheuvels iets ten zuiden van het Gardameer.

In een volgend stukje meer over de Slag bij Solferino op 24 juni 1859.

In de voetsporen van Heidegger

Volgens Hannah Arendt trok er door het denken van haar leermeester Martin Heidegger een storm. “Hij komt uit het oeroude en wat hij achterlaat, is iets volmaakts, dat zoals al het volmaakte terugvalt aan het oeroude.” Wij gingen bij de beroemde blokhut in Todtnauberg kijken of Arendt gelijk had.

Voetnoten bij de 19e eeuw

In het Rijk van de Geest is alles tegenwoordige tijd en daar alleen ben je onsterfelijk. Zolang je maar niet vergeten wordt, leef je voort. Maar als je bent weggezonken in het collectieve geheugen, kun je met een lemma op wikipedia.org weer boven water komen.

Amerikaanse Burgeroorlog

Deze serie begon op 9 april 2010, precies 145 jaar na het einde van de Civil War, misschien wel het grootste trauma uit de Amerikaanse geschiedenis. Het laatste artikel verscheen op 3 juli 2013. Dat was precies 150 jaar na de Slag bij Gettysburg, het keerpunt in de oorlog.

Napoleon en zijn schilders

Weinig historische figuren zijn zo vaak geschilderd als Napoleon Bonaparte. Niet alleen tijdens zijn bewind maar ook daarna bleven schilders historische gebeurtenissen vastleggen met Napoleon in het centrum van de aandacht. Geschiedvervalsing. Omdat het moest.

Landschapsschilders uit de Goethezeit

Met de Goethezeit wordt in Duitsland de periode 1770-1830 aangeduid. Niet alleen de filosofie, literatuur, beeldhouwkunst, architectuur en muziek kwamen in het Duitse taalgebied tot bloei maar ook de romantische landschapsschilderkunst.

Schilders in Italië

Tot in de 19e eeuw was de reis naar Italië voor veel kunstenaars een verplicht nummer. Tijdens de Grand Tour werden Venetië, Florence en Rome bezocht waar de meesters bestudeerd werden. Maar het Italiaanse landschap bleek voor veel kunstenaars aantrekkelijker.

De schilder en zijn broodheer

Nu de overheid zich als mecenas heeft teruggetrokken worden veel kunstenaars weer afhankelijk van rijke opdrachtgevers en verzamelaars. Net als vroeger dus, toen veel kunstenaars vaak tegen wil en dank de lakeien van de heersende klasse waren.

De waakzaamheid van het hart

De Philokalia is een verzameling geestelijke geschriften die tussen de vierde en veertiende eeuw (in het Grieks) geschreven zijn en in de achttiende eeuw door de heilige Nikodimos van de berg Athos gebundeld zijn. Zijn tijdgenoot Paisius Velichkovsky maakte een vertaling in het Kerkslavisch.

Ovidius’ Metamorphosen

In de Middeleeuwen was er eigenlijk maar één boek. Na de revolutie van de boekdrukkunst kreeg de Bijbel concurrentie van eigentijdse maar vooral ook van klassieke geschriften. De compilatie van mythen die Ovidius aan het begin van onze jaartelling in klassiek Latijn had samengesteld, werd een inspiratiebron voor ontelbare schilders.

Dantes Divina Commedia

Dante stelt zich het Inferno voor als een trechter die breed begint onder het aardoppervlak en dan toeloopt naar het ijskoude middelpunt van de aarde. Daar zetelt Lucifer. Er zijn negen kringen. Dante en Vergilius ontmoetten er steeds grotere zonden en grotere zondaars.

Wolkenkrabbers

Chicago en New York werden eind 19e eeuw proeftuinen waar de skyscraper dankzij een stalen constructie steeds hoger kon worden. Er lagen ook twee Amerikaanse gedachten aan ten grondslag: "Form follows function" en "The sky is the limit."

Op zoek naar de atoomstijl

In de zomer van 2009 was in het Atomium in Brussel de tentoonstelling A la recherche du “Style Atome” te zien. Het is een swingende stijl uit de jaren vijftig die nog steeds beoefend wordt. Noem het geen retro. De atoomstijl is iets speciaals.

Een avontuur van luitenant Blueberry

In 1963 begon de Franse striptekenaar Jean Giraud (1938-2012) samen met scenarist Jean-Michel Charlier (1924-1989) aan zijn levenswerk: Blueberry. Ze lieten zich daarbij inspireren door de spaghettiwestern. Het 50-jarige jubileum van zijn antiheld maakte Giraud net niet meer mee. Hij overleed in 2012.

My favourite things

Belgian woodcuts & Russian Luboks. Underground comics & Midcentury Modern. Genesis, Pink Floyd & Film Noir ... These are a few of my favorite things ...

Woest & Vredig

vrije geluiden in de wwwoestijn