gekeken naar de eerste episode van Cabiria (1914)
de film die D.W.Griffith en Cecil B. DeMille beïnvloedde
Het is dit jaar honderd jaar geleden dat de opnamen begonnen van het Italiaanse filmepos Cabiria (1914). Het verhaal speelt zich af tijdens de Tweede Punische oorlog tussen de Romeinen en Feniciërs. Deze oorlog is vooral bekend geworden door Hannibal die met olifanten over de Alpen trok. Het filmscenario is voor een deel gebaseerd op de historische roman Salammbô (1862) van Gustave Flaubert. De Italiaanse schrijver Gabriele d’Annunzio heeft aan het scenario van Cabiria meegewerkt.
De jonge Cabiria wordt tijdens een uitbarsting van de Etna door piraten ontvoerd. Ze wordt als slaaf verkocht in Carthago. Daar wil men haar op een gegeven moment offeren aan het reusachtig afgodsbeeld van Moloch. Cabiria wordt gered door de Romeins edelman Fulvia Axilla en zijn slaaf Maciste. Maar net nadat Cabiria in veiligheid is gebracht, wordt Maciste gevangen genomen. Fulvio Axilla slaagt erin om Carthago te ontvluchten…
stills uit Cabiria
…de filmkunst maakte honderd jaar geleden nog veel gebruik van tableau vivants die laten zien dat cinema aanvankelijk verstaan werd als “levende beelden”, d.w.z. bewegende schilderijen…
Net als de meeste regisseurs van zijn tijd, liet Pastrone zich voor zijn visuele drama’s inspireren door de schilderkunst. Zo ontdekte ik op de site Burning Mirrors dat twee scenes met Archimedes twee tableau vivants zijn van schilderijen. In de eerste scene zien we Archimedes vlak voor zijn dood somber voor zich uit kijken. Zijn houding is overgenomen van een schilderij van de Italiaanse historieschilder Niccolò Barabino (1832-1891).
Pastrone liet zich voor een scene met Archimedes (rechts) inspireren door een schilderij van Niccolò Barabino (links)
In een andere scene heeft Pastrone een gravure van de Franse kunstenaar Gustave Courtois (1853-1923) als voorbeeld genomen. We zien Archimedes hier zoals Rafael hem rechts op de voorgrond op het fresco van de School van Athene heeft afgebeeld.
voor de bovenstaande scene met Archimedes (rechts) stond een gravure van Gustave Courtois (links) model.
Cabiria is niet alleen bekend omdat het D.W.Griffith geïnspireerd heeft tot het maken van Intolerance (1916). Het was ook de eerste populaire film waarin gebruik gemaakt werd van een bewegende camera. De tracking shot waarbij de camera op een dolly is gemonteerd, werd aanvankelijk ‘een Cabira’ genoemd. De actie kon nu met de camera gevolgd worden, waardoor de cinema zich kon gaan onderscheiden van het theater met zijn statische blik. Twee jaar later zou D.W.Griffith met een verticale tracking shot van Babylon in de film Intolerance, een zgn. kraan shot, laten zien wat voor een omwenteling de bewegende camera voor de film betekende.
still uit Cabiria
Under the pseudonym
Piero Fosco, Cabiria’s director
Giovanni Pastrone utilized innovative tracking dolly shots (before they were known as such) that not only freed the camera from the static proscenium effect imposed on the motion picture camera by theatrical and still photography traditions,
Pastrone’s moving camera did much to replicate the point of view of an observer moving about within the scene. A first-time viewer of
Cabiria can unconsciously expect the stone-still dramatic cinematography of standard silent era films. The first camera movement in
Cabiria, only minutes into the film, can have an electric effect on even today’s viewers, and certainly must have been shocking, even unsettling, to audiences of 1914. And note that
Pastrone’s camera movements are not the in-and-out movements of
Griffith’s
Intolerance, they are lateral movements that eschew right angles producing a profound cinematic experience. The influence of such groundbreaking cinematography was immediate and can be seen in American films that predate
Intolerance, such as
His New Job (1915).
Bron:
silentera.comCabiria [ imdb. com ] | The historical imagination of Cabiria
Stalag 17 begint zoals de meeste andere films van Billy Wilder met een voice over: “I don’t know about you, but it always makes me sore when I see those war pictures… all about flying leathernecks and submarine patrols and frogmen and guerillas in the Philippines. What gets me is that there never w-was a movie about POWs – about prisoners of war.”
