Maandelijks archief: april 2013

vedute di Roma [ 3 ]

een capriccio van Marco Ricci (1676-1730)
Marco Ricci 1725
Marco Ricci 1725
In painting, a capriccio means especially an architectural fantasy, placing together buildings, archaeological remains and other architectural elements in fictional and often fantastical combinations, perhaps with staffage of figures. It fits under the more general term of landscape painting. It may also be used of other types of work with an element of fantasy. This genre was perfected by Marco Ricci but its best-known proponent was the artist Giovanni Paolo Pannini. This style was extended in the 1740s by Canaletto in his etched vedute ideale, and works by Piranesi and his imitators.
 
Bron: en.wikipedia.org

Marco Ricci [ en.wikipedia.org ]

rococo revisited

18th century love en rococo revisited

Op tumblr.com staan verschillende pagina’s met selecties van schilderijen uit de achttiende eeuw. Daar vond ik onderstaand portret van een onbekende Engelse schilder uit de kring rond Joseph Highmore (1692-1780). Hij was een navolger van Godfrey Kneller (1646-1723). In de Engelse portretschilderkunst vormt Kneller een schakel tussen Sir Peter Lely (1618-1680) en de grote Engelse portretschilders uit de tweede helft van de achttiende eeuw: Gainsborough, Reynolds en Lawrence.

Joseph Highmore
twee meisjes met hinde (detail)
portret uit de kring rond Joseph Highmore, eerste helft van de achttiende eeuw
[ klik op afbeelding voor vergroting ]

Van de souplesse van deze meesters is in bovenstaand schilderij niets te vinden. Het past in de traditie van de houterige koloniale portretschilderkunst uit de eerste helft van de achttiende eeuw al is de stofuitdrukking weer van een hoger niveau dan we van de Engelse schilders in de kolonies gewend zijn.

Daughters of Crisp Molineaux, Elizabeth, afterwards Lady Barnaby, portrait of two girls, three-quarter length, each standing, one in ivory, the other in pink satin dress, holding a floral garland, a doe behind, draped landscape background.

rococo revisited | 18thcenturylove

rococo colors [ 2 ]

de tuinen van Jean-Honoré Fragonard en Claude Monet

Ook Claude Monet (1840-1926) heeft goed gekeken naar het kleurgebruik en de werkwijze van Jean-Honoré Fragonard (1732-1806). In thematiek volgde hij ook de achttiende eeuwse meester van het rococo. Beiden hielden van doorgangen in het groen en schilderden naar hartenlust paradijselijke tuinen. Maar voor liefkozende paartjes die de tuinen van Fragonard bevolkten, was bij Monet geen plaats. Bij hem speelde het licht de hoofdrol, het liefst gereflecteerd door waterpartijen met waterlelies.

Fragonard en Monet
Fragonard en Monet
Het groen bij Monet is veel harder dan bij Fragonard. Dat komt door de grote kleurkracht van de synthetische groene pigmenten smaragd groen en viridiaan die in de negentiende eeuw ontdekt waren. Deze twee nieuwe kleuren werden vanaf 1860 in tubes op de markt gebracht.

Monet en Fragonard hebben in hun artistieke loopbaan beiden veel succes gekend, maar hun weg naar erkenning verliep in omgekeerde richting: Fragonard had in het begin van zijn carrière de wind mee, maar Monet moest tot zijn veertigste sappelen. Toch eindigde de laatste als een wereldberoemd en gefortuneerd kunstenaar terwijl men Fragonard aan het eind van zijn leven totaal vergeten was.

rococo colors [ 1 ]