Württemberg, Beieren en Salzkammergut
Vrijstaat Beieren is met 70.551,57 km² de grootste deelstaat van Duitsland en bijna tweemaal zo groot als Nederland (en België). Het voormalige koninkrijk is ook erg rijk. Met een Bruto Binnenlands Product van 610 miljard dollar (2020) is het de 22e economie van de wereld en de achtste economie van (West)Europa. Alleen in de rest van Duitsland, Engeland, Frankrijk, Italië, Spanje, Nederland en Zwitserland wordt meer verdiend dan in Beieren.
De Romantische Strasse, 460 kilometer lang en al meer dan 70 jaar de mooiste toeristische route van Duitsland, loopt van Würzburg naar Füssen. We volgden deze route al in 2010 en bezochten een aantal plaatsen (29 in totaal) waaronder Würzburg, Rothenburg ob der Tauber, Dinkelsbühl, Nördlingen, Augsburg en Füssen. Dit jaar volgden we de Romantische Strasse in omgekeerde richting van Füssen via Landsberg am Lech, Augsburg, Nördlingen naar Rothenburg ob der Tauber.
Het noordelijk deel van de route in Württemberg dat we in 2010 hadden overgeslagen, volgden we aan het begin van onze Ronde door Beieren. Zeven nieuwe plaatsen werden bezocht: Wertheim, Tauberbischofsheim, Bad Mergentheim, Weikersheim, Röttingen, Creglingen en Schillingsfurst. Daarnaast nog bezoeken aan plaatsen buiten de Romantische Strasse zoals Miltenberg en het klooster Bronnbach.
De Romantische Strasse is een route die je een leven lang kan blijven volgen, zoveel cultuur, geschiedenis en natuur hebben zich langs dit traject opgestapeld. Om nog maar te zwijgen over de rest van Beieren. Beieren is une mer à boire. En natuurlijk ook een zee van bier.
De tekeningen van Bernard Verhoeven trekken je een vreemde wereld binnen. We zouden die wereld “surrealistisch” of een “parallelle werkelijkheid” kunnen noemen. Maar daar schieten we weinig mee op. De wijn heeft weliswaar een etiket gekregen maar is nog niet gedronken. Beeldende kunst gaat in de eerste plaats over visuele waarneming en alleen door eindeloos kijken verschaffen we ons toegang tot een kunstwerk. Dat kijken gaat voorbij de woorden want het individuele is immers onuitsprekelijk. Maar onvermijdelijk gaan onze waarnemingen ook altijd gepaard met interpretaties en het zoeken naar betekenis. Ook al is het kunstwerk geen rebus die dient te worden opgelost, als het goed is zet een kunstwerk wel de radertjes binnen ons referentiekader in beweging.
De eerste twee jaar van de opleiding ligt het accent vooral op tekenen. Met het tekenen in de vingers wordt de stap gezet naar schilderen, van toon naar kleur. Onderwerpen zijn bijvoorbeeld stilleven, interieur, naar model en/of portret en landschap. Er is onder meer aandacht voor perspectief, vorm, restvorm, plaatsing, anatomie, materiaalgebruik en stijl. In het begin van de Basisopleiding staat vooral het in de vingers krijgen van het ambacht centraal, later is er steeds meer ruimte voor jouw eigen interpretatie, om zo te kunnen komen tot je eigen stijl binnen de moderne figuratie. De lessen worden gegeven door kunstenaars die een plek hebben binnen de figuratieve kunstwereld én passie hebben voor onderwijs. Ze delen hun ervaring en leren je de technieken. Je gaat kijken, kijken en kijken, een echte ontdekkingsreis! Je zult bijvoorbeeld merken dat wat je denkt te zien er niet altijd is. Je krijgt les van zo veel mogelijk verschillende docenten. Zie ook onze docenten.
