
inscapes [ 24 ]


‘In 1952 deelde ik een stofzuiger met mijn schoonmoeder.’ ‘In 1961 zond de televisie 24 uur uit – per week.’ ‘In 1965 moesten we naar de buren om te bellen.’ Gouden jaren vertelt het verhaal van de ongekende naoorlogse groei die ons leven op alle fronten heeft veranderd. De wekelijkse teil werd een dagelijkse douche, het papieren loonzakje een digitale bankrekening en de boterham met tevredenheid een broodje gezond. Vertrouwde beroepen verdwenen, nieuwe deden hun intrede. Wie had er in de jaren vijftig al gehoord van mondhygiëniste of activiteitenbegeleider? Gouden jaren staat vol met herkenbare anekdotes, scherpe observaties en schitterende foto’s. Het laat zien hoe compleet anders ons leven er een halve eeuw geleden uitzag en dat we rijker zijn geworden dan we ooit voor mogelijk hadden gehouden.
Citizen Kane is een van de meest creatieve films die ik ken. Het meesterwerk van Orson Welles heeft een zeer origineel script met gevatte dialogen, vernieuwende cinematografie en schitterende fotografie. Ook al heb ik de afgelopen jaren deze film al vaker gezien, opnieuw werd ik helemaal gepakt door het magistrale begin: eerst beelden van Xanadu bij zonsondergang die een gothic sfeer oproepen. Daarna een newsreel uit een bioscoopjournaal (News on the March).
Hierin wordt, na het overlijden van de krantenmagnaat Charles Foster Kane, teruggekeken op zijn leven. De voice over spreekt op heroïsche toon, zoals tijdens de oorlogsjaren gebruikelijk was, en noemt Kane “an American Kublai Khan”. Het nieuwsitem laat beelden zien van Xanadu, het exorbitante privédomein waar Charles Foster Kane zijn laatste jaren sleet. Het is kapitalisme over the top. Toch was deze über-kapitalist ook een man van het volk. Vandaar de bijnaam Citizen Kane. Met zijn eerste krant The New York Inquirer ging hij pal achter de arbeidersklasse staan. Dat maakte hem gehaat bij zijn bankier Walter P. Tatcher die hem een communist noemde omdat hij in zijn kranten de bezittende klasse bekritiseerde.
Stakende arbeiders op Union Square noemden hem juist weer een fascist. Citizen Kane is een tragikomisch portret van een schatrijke man die hunkerde naar liefde, maar die eenzaam stierf met het woordje Rosebud op zijn lippen.


Peter Cook uit Nieuw-Zeeland schreef een uitgebreide visual guide bij de matte painting in Citizen Kane.

voice over uit Citizen Kane
Citizen Kane [ nl.wikipedia.org ] | Citizen Kane [ imdb.com ]
In de voetsporen van Heidegger
Voetnoten bij de 19e eeuw
Amerikaanse Burgeroorlog
Napoleon en zijn schilders
Landschapsschilders uit de Goethezeit
Schilders in Italië
De schilder en zijn broodheer
De waakzaamheid van het hart
Ovidius’ Metamorphosen
Dantes Divina Commedia
Wolkenkrabbers
Op zoek naar de atoomstijl
Een avontuur van luitenant Blueberry
My favourite things