Caravaggio tutto completo
alle schilderijen van Michelangelo Merisi da Caravaggio online
caravaggio.com
woensdag 10 maart 2010
dinsdag 9 maart 2010
volg de meester [ 4 ]
portret van Sir Joshua Reynolds (1723-1793)
portret van William Strahan
door Sir Joshua Reynolds
door Sir Joshua Reynolds
na het eerste uniforme glacis
maandag 8 maart 2010
volg de meester [ 3 ]
twee portretten van Sir Henry Raeburn (1756-1823)
portret van John Playfair en Francis Horner
door Sir Henry Raeburn
door Sir Henry Raeburn
onderschilderingen
zondag 7 maart 2010
yes I can see now
vanmiddag gezien op televisie : City Lights (1931)
Prachtig melodramatisch verhaal van en met Charles Chaplin als de kleine vagebond. Het tijdperk van de talkie was net begonnen, maar Charley Chaplin bleef met zijn achtergrond als varieté-artiest het sterkst in de gestyleerde werkelijkheid van de stomme film. Tachtig jaar na de opnamen blijft de film amuseren en ontroeren. City Lights was de favouriete film van Orson Welles die zelf de beste Amerikaanse film van de twintigste eeuw maakte.
laatste beeld uit City Lights
Charles Chaplin’s first film made during the sound era. He faced extreme pressure to make the film as a talkie, but such was his popularity and power in Hollywood that he was able to complete and release the film as a silent (albeit with recorded music) at a time when the rest of the American motion picture industry had converted to sound.
Bron: uk.imdb.com
Bron: uk.imdb.com
Chaplin is the only person to have gone down into cinematic history without any shadow of a doubt. The films he left behind can never grow old.
Andrei Tarkovsky
Chaplin was exceptionally nervous about the reception of the film just prior to its release in 1931. Silent films were a total anachronism by this time, with Hollywood having completely switched to sound films by the end of 1929. However, the film was enthusiastically received by Great Depression era audiences, and was one of Chaplin’s most financially successful and critically acclaimed releases. At the gala Hollywood premiere, Chaplin’s special guests were Albert Einstein and his wife Elsa. Chaplin wrote in his autobiography that he knew the film would be a success after watching the Einsteins‘ reactions. The film was theatrically re-released in 1950. Bron: en.wikipedia.org
zaterdag 6 maart 2010
Wyeth & Wyeth
Newell Convers Wyeth (1882-1945) en Andrew Newell Wyeth (1917-2009)
Vorig jaar overleed de Amerikaanse schilder Andrew Wyeth. Hij was de zoon van de legendarische illustrator Newell Convers Wyeth (1882-1945). In 1945 kwam deze met een tragisch ongeval om het leven samen met zijn kleinzoon op de spoorwegovergang vlakbij huis in Chadds Ford, Pennsylvania. Zijn zoon Andrew maakte de opdracht af waaraan zijn vader vlak voor zijn dood aan werkte. Dat was een serie muurschilderingen voor de Metropolitan Life Insurance Company met als thema de pelgrims van de Plymouth kolonie. De voorstellingen doen denken aan oude schoolplaten, zoals die van Johan Herman Isings (1884-1977). Een paar jaar later, in 1948 schilderde Andrew Wyeth zijn bekendste schilderij, Christina’s World dat een van de iconen van de twintigste eeuwse Amerikaanse schilderkunst is geworden en in het Museum of Modern Arts in New York hangt.
Andrew Wyeth Christina’s World, 1948
The Museum of Modern Art, New York
The Museum of Modern Art, New York
Newell Convers Wyeth stierf in oktober 1945, wat een grote invloed op zijn zoon had. Hierna werd zijn werk emotioneler. Hoewel hij in zijn eerdere werk ook af en toe een menselijke figuur geschilderd had, bijvoorbeeld in Rum Runner (1944), begon hij pas na zijn vaders dood serieus mensen te schilderen. In 1966 trok een belangrijke overzichtstentoonstelling van Wyeth’s werk in de Pennsylvania Academy of Fine Arts in Philadelphia en het Baltimore Museum of Art in 1966-67 honderdduizenden bezoekers en brak bezoekersrecords in 1967 in het Whitney Museum voordat het naar het Art Institute of Chicago ging. In de periode 1971-1985 schilderde Andrew Wyeth een reeks portretten, getiteld de Helga Pictures. Hij maakte hiervoor 247 studies van hun buurvrouw, de Pruisische Helga Testorf, die onder meer muzikante was. In 1977 maakte Wyeth zijn eerste reis naar Europa, om geïnstalleerd te worden in de Franse Academie van de Schone Kunsten, de enige Amerikaanse kunstenaar sinds Singer Sargent die werd toegelaten tot de Academie. In 1978 werd hij door de Sovjet Academie van de Kunsten gekozen tot erelid. Recentelijk ontving Wyeth de 2007 National Medal of Arts.Bron: nl.wikipedia.org
werken van Andrew Wyeth
Newell Convers Wyeth [ ncwyeth.org ]
Andrew Newell Wyeth [ andrewwyeth.com ]
vrijdag 5 maart 2010
alles is relatief
laatst op de Filosofie Scheurkalender
Mijn relativisme is ontstaan uit mijn scepticisme en een nog groter scepticisme is er het product van. Twijfel is de oorzaak, relativisme is de ziekte en een nog sterkere twijfel zijn de symptomen. Misschien zou het leven eenvoudiger zijn als ik een marxist was die in de revolutie geloofde of een diepgelovige katholiek die alles wat hij niet begrijpt kan toeschrijven aan zijn god. Ik zou in elk geval minder twijfelen, want elk argument dat niet binnen mijn idealisme zou vallen, zou ik zomaar negeren en die die mijn eigen ‘waarheid’ zouden ondersteunen, zou ik aanbidden. Maar ik ben wie ik ben: een alles-in-twijfel-trekker. Dat maakt het moeilijk een bruikbare persoonlijke ethiek te construeren. Als er toch iemand zou zijn die een idee heeft voor een absoluut, objectief fundament voor de ethiek ( iets waaruit dus volgt ‘hoe het zou moeten zijn’), laat het mij dan zo snel mogelijk weten. Het zou het getwijfel meteen een halt toeroepen en de zieke zou ineens genezen zijn.
Bron: pietervn.blogspot.com
Bron: pietervn.blogspot.com
donderdag 4 maart 2010
couleur locale [ 2 ]
knallen met behang : wallpaperfromthe70s.com
wallpaperfromthe70s.com
wallpaperfromthe70s.com
woensdag 3 maart 2010
lijnvoering
Vergangene Welten Graphic von Dürer, Callot, Rembrandt bis Richter
Bij de tentoonstelling Vergangene Welten (2006) in het Von der Heydt Museum in Wuppertal verscheen een dikke en fraai uitgevoerde catalogus. Gisteren kocht ik deze voor maar € 19,95 bij restseller Jokers in Düsseldorf. Het echtpaar Lohmann verzamelde ruim een halve eeuw prenten en bouwde een indrukwekkende collectie op met grafisch werk van 1500 tot de vroege twintigste eeuw. Daartoe behoren kopergravures van Albrecht Dürer (1471-1528), Lucas van Leyden (ca.1494-1533), Heinrich Aldegrever (1502-ca.1551/1561), Philipp Galle (1537-1612), Jacques Callot (1592-1635) en een puntgave serie kopergravures van Hendrick Goltzius (1554-1616) uit 1592, de negen muzen.
lijnenspel van Jacopo de’ Brabari
Pegasus (detail) ca. 1510
Pegasus (detail) ca. 1510
Deze Pegasus van Jacopo de’ Brabari behoort wel niet tot de Lohman Collectie, maar ze staat in duidelijk contrast met de kopergravures van Hendrick Goltzius. Wat ik aan de gravures van Goltzius zo bewonder, is de onberispelijke lijnvoering. Net als Ingres is hij een tekenaar die de perfecte vloeiende lijn beheerst. Nog meer dan de tekenaar moet de graveur kalligrafische kwaliteiten bezitten. De vloeiende lijn moet hij namelijk kunnen laten echoën in de arcering die nodig is om grijswaarden te scheppen. Wanneer ik Goltzius probeer te volgen, dan lijkt mijn lijnenspel meer op dat van Jacopo de’ Brabari: expressief misschien, maar ook onregelmatig.
lijnenspel van Hendrick Golzius ( dat door de interferentie met de lage beeldschermresolutie geweld wordt aangedaan ) detail van de muse Euterpe, 1592
Bij Goltzius lijkt het alsof hij over alles een grofmazige nylonkous trekt. Met zijn gevoelige naald fabriceert hij een soort 3D-wireframe met een bijna machinale consistentie en perfectie. Toch blijft zijn handschrift persoonlijk. Dat vind ik fascinerend om te zien.
|
|
|
|
|
