Categorie archief: boeken

fijne plaatjesboeken [ 2 ]

Nieuwe uitgaven bij Uitgever Benedikt Taschen: Window Shopping

Bij dit boek lik ik mijn vingers af. Het is uitgegeven door Taschen’s man in LA Jim Heimann van wie ik inmiddels vier delen heb uit de serie All American Ads.
Etalages horen voor hongerige blikken te zorgen. Dat een boek over etalages dit doel ook bereikt, komt zelden voor. Maar wie geeft er nu zo’n boek uit? Precies …

Window Shopping
Window ShoppingIn postwar America, everything pointed to a bright, shiny future. Sheer optimism and opulence informed everything from automobile design to architecture, infusing design with larger-than-life planes and curves. Storefront design of the era is particularly indicative of this phenomenon, incarnated here in an extensive collection of hand-illustrated shop window designs from 1938 to 1950. These spectacular, often grandiose plans for grocery stores, shoe shops, beauty salons, bakeries, and more are reminders of a time when stores were sacred shrines for the congregation of American shoppers – impressive and even slightly intimidating, just like the future itself. Collected for this unique book, the designs viewed in retrospect reveal the mindset of a unique period in history. In addition to an extensive selection of drawings are historical black and white photographs of actual shops built in a similar style. Shop America offers a rare look at mid-century commercial America as it pictured itself.
 
Bron: taschen.com

fijne plaatjesboeken [ 1 ]

Nieuwe uitgaven bij Benedikt Taschen: Berlin

Ooit begonnen als punker met een stripboekenwinkeltje in Keulen, is Taschen ruim 25 jaar later een sexy merk geworden met vestigingen over de hele wereld. Publishers of Art, Anthropology and Aphrodesia staat er op de omslag van de nieuwe voorjaarscatalogus. Gisteren viel hij weer op de mat. Sex sells, dus een flink deel van het Taschenfonds bestaat uit erotische, semi-pornografische en soms ranzige boeken (onder de noemer camp, want dan is het intellectueel verantwoord), die wat mij betreft niet zo hoeven. Voor de rest wel veel fijne plaatjesboeken over kunst, architectuur, design en film.

Berlin
Glienicker Brücke bij Potsdam. In de jaren 1961-1989 vaak gebruikt om spionnen uit te wisselen en soms ging dat in een lijkkist. In de zomer van 2004 ben ik er fluitend overheen gefietst.
BerlinBerlin has survived two world wars, was divided by a wall during the Cold War, and after the fall of the Wall was re-united. The city emerged as a center of European power and culture. From 1860 to the present day, this book presents the story of Berlin in photographs, portraits, maps, and aerial views. With nearly 700 pages of emotional, atmospheric images, from giddy pictures of the Roaring Twenties to devastating images of war to heartwarming postwar photos of a city picking up the pieces -the Reichstag in ruins and later wrapped by Christo and Jeanne-Claude- this is the most comprehensive photographic study on Berlin ever made. More than a tribute to the city and its civic, social, and photographic history, this book especially pays homage to Berlin’s inhabitants: full of hope and strength, in their faces is reflected Berlin’s undying soul.
 
Bron: taschen.com

meer van Taschen op deze weblog

vader van het spotzieke ongeloof

vorige maand verscheen een Nederlandse vertaling van de briefwisseling
tussen Voltaire en Frederik de Grote van Pruisen

De afgelopen jaren lijken we een heuse Verlichtingsrevival te beleven. Als antwoord op religieus fundamentalisme wordt teruggegrepen naar het motto van de Verlichting: “Mens durf te denken!”, m.a.w. “Wees eens redelijk!”. Na 9/11 horen we regelmatig dat de islam door de (Europese!) Verlichting heengejaagd moet worden. En blijkbaar is voor andere religieuze groeperingen de Verlichting ook nog niet voltooid. Dat blijkt nu de drie kamerleden van de Partij van de Dieren plotseling als een obscuur groepje sectaristen (want: Zevende Dag Adventisten) wordt afgeschilderd en hun partijprogramma vermengd zou zijn met religieuze uitgangspunten. Het lijkt alsof er een soort seculiere inquisitie is ingesteld onder het banier van de Verlichting die elke religieuze overtuiging de ‘privésfeer’ in moet knuppelen. Ook dat is Verlichting.

het schrikbewind
het is naief om nog steeds aan te nemen dat religie altijd tot oorlog leidt en Verlichting “zum ewigen Frieden”
Immanuel Kant heeft de Verlichtingsidealen nog zien ontaarden.

Want als we de geschiedenis er eens bijpakken, dan zien we dat de Verlichtingsidealen tijdens de omwentelingen in Frankrijk al snel leidden tot een schrikbewind, waarbij religie (toen uitsluitend het Christendom) werd afgeschaft. Dat gebeurde in 1793 toen Robbespiere een Eredienst voor het Opperwezen instelde, een nieuwe kalender begon en de Notre Dame in Parijs omdoopte in de Tempel van de Rede. Dat was allemaal al voorbereid door een aantal Verlichtingsfilosofen waaronder Voltaire ongetwijfeld de scherpste was. Wanneer er nu aan het begin van deze nieuwe eeuw beweerd wordt dat de islam een Voltaire nodig heeft, moeten we ons goed realiseren wie Voltaire was. Als vrolijke vernietiger van heilige huisjes doet hij het goed in het tijdperk van individualisme, maar honderd jaar geleden zag men dat heel anders. Gisteren las ik dit over hem in een katholiek leerboek geschiedenis uit 1907:

Voltaire

Hij was opgegroeid in de hoogere kringen der maatschappij en daarin behoorde lichtzinnige nietsontziende spot tot den modetoon. Hij was de vader van het spotzieke ongeloof en met een daemonische haat tegen het christendom bezield. Als mensch en als karakter stond hij zeer laag. Langen tijd was hij bevriend met Frederik de Groote, die hem uitnoodigde zich aan zijn hof te vestigen.
“Hij was de vader van het spotzieke ongeloof en met een daemonische haat tegen het christendom bezield.”

Natuurlijk wordt dit zo gezien vanachter katholieke brillenglazen van honderd jaar oud. Maar het is goed om de huidige visie daarmee te relativeren. Om Voltaire zélf eens goed te leren kennen, kun je bijvoorbeeld zijn brieven lezen die hij schreef naar Frederik van Pruisen. Sinds vorige maand kan dat ook in een Nederlandse vertaling. Het is ook een uitstekende manier om een groot deel van de achttiende eeuw van binnenuit te leren kennen. De correspondentie beslaat namelijk een periode van 42 jaar ! (1736-1778) Egodocumenten bieden vaak een heel natuurlijke ingang tot een historische periode. En dat beide heren een ego hadden, daar hoeven we niet aan te twijfelen.

Voltaire en Frederik de Grote, twee van de allergrootste figuren van de achttiende eeuw, twee bijzonder gecompliceerde figuren ook, die zich onweerstaanbaar tot elkaar aangetrokken voelden, maar elkaar vaak ook niet konden verdragen. Ze voerden een correspondentie van 42 jaar, een correspondentie die een heel leven omvatte en bijna een hele eeuw. Frederik was 24 jaar oud en nog geen koning toen hij zijn eerste brief vol bewondering schreef naar de al internationaal beroemde Voltaire. De laatste brief schreef Voltaire op zijn ziekbed in april 1778. In mei zou hij sterven. Door middel van deze eerste Nederlandse uitgave van alle bewaard gebleven brieven kan de lezer zich rekenschap geven van de grote rijkdom van stijl en onderwerpen. De typische achttiende-eeuwse gewoonte om elkaar te prijzen neemt vaak hyperbolische vormen aan, waardoor de lof, hoewel meestal gemeend, een ironisch tintje krijgt. Ook de gewoonte om een briefte versieren met een gedichtje wordt trouw gevolgd.
 
Correpondentie Voltaire en Frederik de GroteDe onderwerpen raken aan praktisch alles wat de mensen van die tijd bezighield, van filosofie, literatuur, natuurwetenschappen, medicijnen, rijkdom en armoede, economie en politiek en de grote vraagstukken van oorlog en vrede, tot alledaagse zaken zoals de vele ziekten van Voltaire, de jicht van Frederik, zijn wanhoop en verbetenheid tijdens de zevenjarige oorlog, of eenvoudigweg het porseleinen servies dat Voltaire van Frederik krijgt, en in het voorbijgaan maken we kennis met een groot aantal uiteenlopende persoonlijkheden en hun door de schrijvers al dan niet bewonderde theorieën. Kortom, een genot om te lezen en een bron van kennis ontrent de achttiende eeuw en de ideeën van de Verlichting.
 
Bron: nnbh.com

Voltaire [ wikipedia ]