“Steeds minder jongeren gaan naar de kerk, maar de jongeren die nog wel gaan worden steeds strenger in de leer. Dat blijkt uit een onderzoek van Joep de Hart van het Sociaal en Cultureel Planbureau.”

Zo begon Rob Trip afgelopen maandagavond in het journaal van acht uur het tweede item. Daarna kwam onderzoeker Joep de Hart aan het woord. Volgens de auteur van de publicatie Geloven binnen en buiten verband geloven veel jonge christenen weer in “het hele pakket” en hij noemde daarbij het rijtje “God, zonde, verlossing, hemel, hel en duivel.” Een redacteur van nos.nl bedacht de kop “Duivel en hel steeds populairder”.

Hoor je ooit een natuurkundige die de wetten van Newton of Maxwell “streng in de leer” noemt? Een exacte formulering die bij natuurwetten vereist is, is bij geestelijke stellingnamen ineens “streng”. Een natuurkundige moet in zijn vakgebied “fundamentalistisch” zijn. Maar gelovigen die trouw willen blijven aan de fundamenten van hun geloof, worden “streng in de leer” genoemd.

Bijna helft jonge christenen is ‘neofundamentalist’ [ trouw.nl ]

“Kunst zet het rad van de tijd stil”, meende de Duitse filosoof Arthur Schopenhauer. Hij was niet de enige Duitse filosoof die in zijn kritiek op de Verlichting vond dat de mens door de kunst, en niet door de wetenschap, toegang vond tot de essentie van het bestaan. Zijn tijdgenoot Friedrich von Schelling schrijft “daß die Kunst das einzige wahre und ewige Organon zugleich und Dokument der Philosophie sei”. Kunst als “het enige ware en eeuwige organon van de filosofie” is een typisch romantische gedachte. Voor de meeste romantici vielen “de religie van de kunst” en “de kunst van de religie” samen.

Veel romantici, laat-romantici en post-romantici bekeerden zich op latere leeftijd tot het katholicisme. Een kracht van het katholicisme, maar ook van de Orthodoxe Kerk, is de rijke beeldende traditie. Anders dan in het protestantisme komt het geloof niet alleen door het Woord maar gaat het door alle zintuigen heen.

Zelfs godloochenaars kunnen zo door een kunstwerk getroffen worden, dat ze door die ervaring de weg naar God vinden. Het overkwam de broer van de bekende Engelse atheïst Christopher Hitchens (1949-2011) toen hij in Frankrijk voor het laatste oordeel van Rogier van der Weyden (1400-1466) stond. In een lang artikel in de Daily Mail schrijft Peter Hitchens hoe hij zich verzoende met zijn broer Christopher en vertelt hij ook iets over zijn confrontatie met het veelluik van Rogier van der Weyden.

Here, for the first time, in his new book The Rage Against God, Peter Hitchens, brother of prominent atheist Christopher Hitchens, chronicles his personal journey through disbelief into a committed Christian faith. With unflinching openness and intellectual honesty, Hitchens describes the personal loss and philosophical curiosity that led him to burn his Bible at prep school and embrace atheism in its place. From there, he traces his experience as a journalist in Soviet Moscow, and the critical observations that left him with more questions than answers, and more despair than hope for how to live a meaningful life. With first-hand insight into the blurring of the line between politics and the Church, Hitchens reveals the reasons why an honest assessment of Atheism cannot sustain disbelief in God. In the process, he provides hope for all believers who, in the words of T. S. Eliot, may discover the end of all our exploring will be to arrive where we started and know the place for the first time.
 
Bron: goodreads.com

de onzichtbare vriend [ sngfilm.nl ]