Categorie archief: tekeningen en prenten

hedendaagse nederlandse tekenaars [6]

B.C.Epker (1968)
B.C. Epker (Harlingen,1968) maakt intrigerende tekeningen en houtsneden, die tot nadenken stemmen over de hedendaagse situatie. Hij heeft een voorliefde voor landschappen, waarin één of meerdere personages figureren. Epker speelt met religies en mythen, maar ook met de beeldenvloed die dagelijks via de media over ons wordt uitgestort. Het werk is een meltingpot van beelden, gebeurtenissen, driften, dromen en een ongebreidelde fantasie. Onlangs won hij de Gerrit Benner prijs.
bcepker
B.C.Epker Kunstmeststrooier, 2003
B.C. Epker studeerde in 1996 af aan de AKI, Academie voor Beeldende Kunst in Enschede. Fragmenten uit een zeer uiteenlopende beeldverzameling (van een historische gravure, een pornoplaatje en een reclamebeeld tot een bidprentje en een ansichtkaart) worden in een onverwachte context geplaatst en samengesmeed tot een nieuw beeld.
Epker speelt met religies en mythen, maar ook met de beeldenvloed die dagelijks via de media over ons wordt uitgestort.

Een idyllisch landschap is vaak het decor voor de bonte variatie aan personages die hij in zijn werken opvoert; gewapende burgers, stripfiguren, Griekse Goden, mythologische figuren, mensen in klederdracht, etc. De voorstellingen lijken in eerste instantie herkenbaar en toegankelijk. Bij nadere beschouwing blijkt dit niet het geval te zijn. Niets is eenduidig in Epkers voorstellingen. Begrippen als goed en kwaad of mooi en lelijk verliezen hun betekenis; onwrikbaar geachte normen en waarden worden op losse schroeven gezet.
 
Bron: gemeentemuseum.nl

meer hedendaagse nederlandse tekenaars

verwrongen bloteriken [1]

maniërisme in de Lage Landen

Laatst schreef ik hier iets over de Haarlemse maniërist Hendrick Goltzius. Op de prachtige en informatieve website van het Metropolitan Museum las ik gisteren een stukje over schilders uit de Lage Landen die in de 16e eeuw de Renaissance uit Italiënaar het Noorden brachten. Tot de eerste generatie van deze kunstenaars die de Renaissance hier introduceerden behoorden Jan Gossaert (Mabuse), (1478/88-1532), Lucas van Leyden (1494-1533) Jan van Schoorl (1495-1562) en Maarten van Heemskerck (1498-1574). Vooral de stijl van de laatste is sterk beinvloed door het maniërisme dat na 1525 in de mode is gekomen en daarna een zwaar stempel gedrukt heeft op de zestiende eeuwse schilderkunst.

Cornelis Cornelisz. van Haarlem
Cornelis Cornelisz. van Haarlem 1588
Val van de Titanen. De bloteriken worden als gekleurde hagel op een boterham gestrooid.

In Nederland kwam het maniërisme tot een hoogtepunt in de Haarlemse School. Hiertoe behoorden Cornelis Cornelisz. van Haarlem (1562-1638), Karel van Mander (1548-1606) en eerder genoemde Hendrick Goltzius (1558-1616). Het werk van Bartholomeus Spranger (1546-1611) vormde voor hen een enorme bron van inspiratie.

In the sixteenth century, Rome was the cradle and capital of Western civilization. It attracted painters, engravers, and sculptors from throughout Europe, especially the Netherlands and northern France. Rome’s principal attractions were its classical ruins, works by contemporary masters like Raphael and Michelangelo, and patronage from local aristocracy and the Roman Catholic Church. Important painters from the Netherlands who made the journey and stayed in the city (often for years, sometimes decades) were: Jan Gossaert, Jan van Scorel, Pieter Coecke van Aelst, Maarten van Heemskerck, Bartholomeus Spranger, Dionijs Calvaert, and Paul Bril. They were accompanied by sculptors, including Niccolò Pippi from Arras, Gillis van den Vliete, Jacques Du Broeucq, and his pupil Jean Boulogne (Giambologna). Among the engravers were Cornelis Cort, Aegidius Sadeler, and Hendrick Goltzius. Eagerly absorbing the available Roman culture, these artists also had an intensive interaction with, and left an imprint of their own, on the cultural scene of the Italian metropolis.
 
Bron: metmuseum.org

Op de site van het Metropolitan Museum kun je verschillende prenten met een interactief vergrootglas bekijken, zoals een mooie gewassen tekening van Bartholomeus Spranger of de vier beroemde gravures uit de serie Tantalus, Icarus, Phaeton en Ixion van Hendrick Goltzius.

Goltzius
Hendrick Goltzius 1588
uit de serie Tantalus, Icarus, Phaeton en Ixion. Zoek deze figuur op het schilderij van Cornelis Cornelisz.

maniërisme
De term ‘maniërisme’ wordt gebruikt voor de periode in de kunstgeschiedenis die volgt na de Renaissance. Rond 1520 streefde een aantal Italiaanse kunstenaars ernaar hun voorgangers – beroemde meesters als Rafael en Michelangelo – te evenaren. Sommigen probeerden bepaalde aspecten van de stijl (de manier, ‘maniera’) van deze kunstenaars te overtreffen. Zij keken bijvoorbeeld naar de gespierde lichamen en ingewikkelde houdingen in Michelangelo’s Sixtijnse kapel en deden daar nog een schepje bovenop. Lichamen met overdreven proporties en sterke draaiingen waren het resultaat. De ‘maniera’ van deze kunstenaars werd hierdoor een doel op zich, bijna een ‘maniertje’. Later werd deze kunst daarom wel ‘maniërisme’ genoemd.
 
Bron: rijksmuseum.nl

Northern Mannerism in the Early Sixteenth Century | Mannerism in Italy