Categorie archief: film

grootsheid

zondag gezien op Een: The Big Country (1958)

The Big CountryIn de jaren vijftig bond Hollywood de strijd aan met het kastje in de huiskamer. Om “levende beelden” te zien, hoefde je de deur niet meer uit. Maar voor echt spektakel moest je naar de bioscoop. Nieuwe technieken als cinemascope, technirama en technicolor werden als wapens in het tegenoffensief ingezet. In de bioscoop kreeg de toeschouwer een nieuwe en overrompelde ervaring voorgeschoteld. De epische film met panoramische beelden en kamerbrede muziek werd een publiekstrekker. De meeste epics speelden zich in de Oudheid af. Quo Vadis (1951), The Ten Commandments (1956), Ben Hur (1959), Spartacus (1960), Cleopatra (1963) en The Fall of the Roman Empire (1964) duurden zeker drie uur en werden gefilmd in technicolor en cinemascope. De filmscore zat vol tromgeroffel en schetterend koper.

The Big Country
still uit The Big Country
… Gregory Peck als rugfiguur uit een schilderij van Caspar David Friedrich …

Midden in deze periode verscheen de epische Western The Big Country (1958). Big was niet alleen de imponerende combinatie van tijdsduur, technicolor en technirama, maar ook het spectaculaire landschap.

The Big Country
still uit The Big Country

Deze western van William Wyler past helemaal in de Amerikaanse traditie van het heroïsche landschap. In de negentiende eeuw waren het in de Verenigde Staten de transcendentalisten als Henry David Thoreau en de schilders van de Hudson River School die de ongerepte natuur verheerlijkten. De Western zou je kunnen zien als een voortzetting van deze traditie in de zevende kunst. Niemand heeft het bondiger gezegd dan een van de groten uit de epische film Charlton Heston: “America was made for Westerns.”

America was made for Westerns

Charlton Heston

Albert Bierstadt
Albert Bierstadt 1863
Lander’s Peak (186,7 cm. x 306,7 cm.)
albertbierstadt.org
Toen Albert Bierstadt naar Amerika terugkeerde, had hij al snel door dat hij aardig geld kon verdienen aan het beeld van het Westen. Het Westen was uniek voor Amerika, en niemand schilderde er grote panorama’s van. Andere kunstenaars, zoals de luministen Sanford Gifford, Worthington Whittredge en John Kensett, waren allemaal op schilderexpedities ten westen van de Missouri geweest, maar hun schilderijen waren meestal vrij klein, zonder de heroïek van Church - en het domein van Church was de vallei van de Hudson en Zuid-Amerika. Ze drukten niets uit van de goddelijke missie in de wildernis, die de kern vormde van de Onloochenbare Bestemming. Bierstadt had het gat in de markt gevonden.
 
Wat telde voor het publiek, waren de grootsheid van de weergave van de bergen, de verre, nevelige kammen die oprijzen achter het spiegelgladde meer en de waterval, schitterend verlicht door een bundel zonlicht op het middenplan, en de kennelijke zorg waarmee hij de details van het leven van de indianenstam van de Shoshone-kamp op de voorgrond weergaf. Dit was een onevenwichtige combinatie – idealisering in het weidse uitzicht, materialisme in de details.
 
uit: Amerika’s Visioenen – De wildernis en het westen van Robert Hughes
The Big Country
de titels van Saul Bass benadrukken de uitgestrekte leegheid van de prairie

Marlboro Country
American West: Images and Identities
The Western Experience – Reflections on the Phenomenology of the Western

The Big Country [ nl.wikipedia.org ] | The Big Country [ imdb.com ]

Wagner 1913

woensdag gezien bij Arte: Wagner (1913)

Toen honderd jaar geleden de 100e geboortedag van Richard Wagner (1813-1883) gevierd werd, verscheen er een ambitieuze film over zijn leven die nu bekend staat als de eerste biopic uit de filmgeschiedenis. Woensdagavond werd ter gelegenheid van Wagners 200e geboortedag een gerestaureerde versie van Wagner (1913) vertoond in het Festspielhaus in Bayreuth. In deze biopic zien we fragmenten uit Wagners muziekdrama’s waaronder Der Ring des Nibelungen. Tien jaar vóór Die Nibelungen van Fritz Lang maakte Carl Froehlich al gebruik van special effects, bijvoorbeeld in de verdwijntruc van de dwerg Alberich die zich met de Tarnhelm onzichtbaar maakt.

Wagner 1913
de eerste biopic uit de filmgeschiedenis
The Life and Works of Richard Wagner, directed by Carl Froehlich , was originally released on 20 November 1913. It was the first ever full length biopic. Frohlich’s film runs for over 80 minutes. This silent movie predates D.W. Griffiths and The Birth of A Nation, usually described as the first ‘long’ silent. At that time most silents ran for no more than 10 minutes.
 
Bron: wagneropera.net

Richard Wagner [ imdb.com ]

psychologisch drama

gezien op DVD: All about Eve (1950)

All about EveDeze klassieker van Joseph L. Mankiewicz deelt belangrijke elementen met twee van mijn favoriete film noirs uit de jaren vijftig: Sunset Boulevard (1950) en Sweet Smell of Success (1957). Mankiewicz laat zijn script beginnen met een voice over. Scenarioschrijvers pasten deze verhaaltechniek in de jaren veertig graag toe, met name in de film noir. Billy Wilder deed dat zeer succesvol in Double Indemnity (1944), Sunset Boulevard (1950) en The Apartment (1960) en won er dubbele oscars mee (beste film en beste scenario). Mankiewicz haalde in 1950 ook twee oscars binnen voor All About Eve. In totaal kreeg dit meesterwerk veertien nominaties voor een oscar, waaronder vier nominaties voor de actrices Bette Davis en Anne Baxter (beste vrouwelijke hoofdrol) en Celeste Holm en Thelma Ritter (beste vrouwelijke bijrol). Zoiets was nog nooit vertoond. In All about Eve worden dan ook de sterren van de hemel gespeeld.

Minor awards are for such as the writer and director since their function is merely to construct a tower so that the world can applaud a light which flashes on top of it. And no brighter light has ever dazzled the eye than Eve Harrington. Eve. But more of Eve later, all about Eve, in fact.

voice over van Addison De Witt

Sarah SiddonsAll about Eve begint dus met een voice over die ons keurig inleidt in het heilige der heiligen van de Amerikaanse theaterwereld, de zaal van de Sarah Siddons Society, waar onze gids zich aan ons voorstelt: de cynische theatercriticus Addison De Witt (George Sanders). We zijn aanwezig bij de jaarlijkse uitreiking van de Sarah Siddons Award, een potsierlijk beeldje waarvoor het beroemde portret van Sarah Siddons (1755-1831) als tragische muze geschilderd door Joshua Reynolds, model heeft gestaan. We worden voorgesteld aan de hoofdrolspelers: Karen (Celeste Holm), de echtgenote van de toneelschrijver Lloyd Richards (Hugh Marlowe), regisseur Bill Simpson (Gary Merrill), producent Max Fabian (Gregory Ratoff), de ster Margo Channing (Bette Davis) en het meisje waarom alles draait: Eve Harrington (Anne Baxter).

This is the dining hall of the Sarah Siddons Society. The occasion is its annual banquet and presentation of the highest honor our theater knows – the Sarah Siddons Award for Distinguished Achievement…The minor awards, as you can see, have already been presented. Minor awards are for such as the writer and director [playwright Lloyd Richards and director Bill Sampson are briefly viewed] since their function is merely to construct a tower so that the world can applaud a light which flashes on top of it. And no brighter light has ever dazzled the eye than Eve Harrington. Eve. But more of Eve later, all about Eve, in fact.
 
( inleidende voice over van Addison De Witt )

Dan neemt de voice over van Karen het over en vertelt in een flash back wat er voorafgegaan is. Deze perspectiefwisseling tussen de voice over van Karen en Addison De Witt herhaalt zich daarna nog een paar keer. Zo kijken we afwisselend vanuit mannelijk en vrouwelijk perspectief. Het verhaal over het gouden meisje Eve dat in de cynische theaterwereld terecht komt, zit vol verrassende wendingen, die echter niet gekunsteld aandoen, maar het verhaal nog meer reliëf geven.

All about Eve gaat niet alleen over de New Yorkse theaterwereld in de late jaren veertig, maar pakt een aantal grote thema’s tegelijk bij de kop. Het gaat over list en bedrog, over ambitie, over roem, over ouder worden, over jaloezie en over vriendschap en verraad. Ondanks de reikwijdte aan grote onderwerpen doet het verhaal nergens geconstrueerd aan. Het script zit vol levendige en vermakelijke dialogen. Vooral Bette Davis in haar rol van cynische actrice op haar retour, deelt vlijmscherpe uitsmijters uit. Ze doet mij hier denken aan die andere grote Amerikaanse actrice Mary Dressler, die in Dinner at Eight (1933) een vergelijkbare rol speelde.

All about Eve
All About Eve is een echte acteerfilm die het moet hebben van de rake dialogen en het ijzersterke spel. Maar er zijn ook een paar fraaie cinematografische vondsten. Zo is de laatste opname een van de mooiste en meest veelzeggende eindshots die ik ken.
Calling All about Eve “the best film ever made about the American theater,” which it certainly is, may be putting this delicious, loving, bitter film into too tiny a frame. For Joseph Mankiewicz’s literate screenplay and fluid direction of one of the most hectic stories in cinema is also something more: the best analysis of the American success mania since his brother Herman’s script for Orson Welles’s Citizen Kane, ten years previous. Mankiewicz’s scalpel cuts a thin, precise incision, but it slices deep into the American psyche.
 
Bron: albany.edu

All about Eve [ filmsite.org ] | All about Eve [ en.wikipedia.org ]