Categorie archief: film

oog om oog

gekeken naar de documentaire Ein tag in September (1999)
en de speelfilm Munich (2005)

Ein Tag in SeptemberIs vergeving mogelijk? is de titel van een bundel filosofische teksten uit 2000 onder redactie van Paul van Tongeren. De hoogleraar wijsgerige ethiek in Nijmegen en Leuven meent zelf van niet. “Mijn antwoord op die vraag is nee. Vergeving is niet mogelijk. En toch gebeurt het.” (Bron: wapenveldonline.nl) . In deze bundel wordt in tien filosofische teksten de mogelijkheid en moeilijkheid van vergeving onderzocht, met name in verband met oorlogsmisdaden. We weten dat er zonder vergeving altijd wrok is en dat er altijd vergelding zal zijn. In zekere zin is dat ook een keuze, misschien de meest onvrije keuze die er is. Als we niet door het wonder van de vergeving worden aangeraakt, blijven we in het ergste geval gevangen in een geweldsspiraal. Dat is wat de film Munich (2005) ons opnieuw en indringend wil laten zien.

MunichWoensdag was het precies veertig jaar geleden dat het bloedbad van München plaatsvond. De ARD zond gisterenavond laat de speelfilm Munich (2005) van Steven Spielberg uit. De ZDF volgde daarna met de documentaire Ein tag in September (1999), waarin een interview is opgenomen met Jamal Al-Gashey, de enige Palestijnse terrorist die nog in leven is en zich nog steeds schuil houdt. Munich gaat vooral over het vervolg van het gijzelingsdrama: Operation Wrath of God. De Israëlische geheime dienst Mossad heeft de opdracht gekregen om degenen die voor de terroristische actie verantwoordelijk zijn te liquideren. De hoofdpersoon worstelt niet met de vraag of vergeving mogelijk is, maar met de vraag of wraak zin heeft. Het is een indrukwekkende film waarin de gebeurtenissen van 5 en 6 september 1972 verweven zijn, met de tragische afloop op vliegveld Fürstenfeldbruck.

We can forgive you for killing our sons. But we will never forgive you for making us kill yours.

Golda Meir

Ein Tag in September [ de.wikipedia.org ] | Munich [ en.wikipedia.org ]

mantel- & degenfilm [ 1 ]

zondag gezien op Een: The Sea Hawk (1940)

The Sea HawkHet Belgische televisienet Een vertoonde zondagmiddag een ingekleurde versie van The Sea Hawk, een avonturenfilm met Errol Flynn. Deze stond in 1940 op het toppunt van zijn roem. Het moet destijds een indrukwekkende film zijn geweest, maar inmiddels is het belegen oude koek. De gepolijste Hollywood-stijl van The Sea Hawk komt 72 jaar later gekunsteld over. Alles is keurig binnen de lijntjes van de Hays Code (1930-1968) gefilmd. In de spectaculaire openingsscène waarin een Spaans schip geënterd wordt, zien we bijvoorbeeld geen spatje bloed. Sinds de realistische gevechten uit Master and Commander (2003), zijn dit houterige schijngevechten: de piraat en de kapitein die op het dek de degens kruisen en schertsende opmerkingen maken, te midden van hun bemanningen in een choreografie die een massagevecht moet uitbeelden. Overigens is het goed te merken dat The Sea Hawk gefilmd is op het moment dat Engeland al wel maar de Verenigde Staten nog niet in oorlog is met nazi-Duitsland. Aan het einde van de film wanneer een oorlog met Philips II van Spanje onafwendbaar lijkt, verklaart Queen Elisabeth I het Angelsaksische standpunt:

And now, my loyal subjects, a grave duty confronts us all: To prepare our nation for a war that none of us wants, least of all your queen. We have tried by all means in our power to avert this war. We have no quarrel with the people of Spain or of any other country; but when the ruthless ambition of a man threatens to engulf the world, it becomes the solemn obligation of all free men to affirm that the earth belongs not to any one man, but to all men.

Queen Elisabeth

soundtrack voor The Sea Hawk (1940)
van Erich Wolfgang Korngold

The Sea Hawk [ imdb.com ]

Gangs of New York

vrijdagnacht gezien op RTL 5: Gangs of New York (2002)

Gangs of New YorkHistorische films na 2000 maken vrijwel allemaal gebruik van CGI. Met computer generated imagery wordt het verleden weer tot leven gewekt. Zo herrijst in Agora het Alexandriëuit de vierde eeuw en in The Borgias het Rome omstreeks 1500. Toch blijven filmsets noodzakelijk voor scenes die zich in een bebouwde omgeving maar niet op locatie afspelen. CGI wordt vooral gebruikt voor panorama’s en voor naadloze integratie van trucages, acteurs en decor. Maar reusachtige filmsets waar alles één op één is nagebouwd, zoals de filmsets voor spektakelfilms van D.W.Griffith en Cecil B. DeMille, lijken niet meer van de eenentwintigste eeuw. Toch liet Martin Scorcese voor Gangs of New York (2002) een van de grootste filmsets uit de geschiedenis bouwen. Niet in Hollywood maar in de Cinecittà  Studio in Rome.

Cinecittà Studio
deel van de reusachtige filmset
in de Cinecittà  Studio in Rome

Dat Scorcese in historische films hoge eisen stelt aan geloofwaardige en gedetailleerde reconstructie hebben we bijvoorbeeld in The Age of Innocence (1993) en Aviator (2004) al kunnen zien. In de eerstgenoemde film waant de kijker zich aan de Fifth Avenue van de Gilded Age. Gangs of New York speelt zich twee decennia eerder af en in dezelfde stad. Toch is het decor niet te vergelijken met dat uit The Age of Innocence. Van de brede schatrijke Fifth Avenue kruipt de camera van Gangs of New York in de nauwe, smerige steegjes van de arme wijk van Five Points een beruchte wijk in New York halverwege de negentiende eeuw. Hier woonden de Ierse immigranten en de andere bevolkingsgroepen dicht op elkaar in grote armoede.

Five Points
Five Points geschilderd door George Catlin

Five Points was een melting pot waaruit het kosmopolitische New York is ontstaan. Scorcese is als zoon van Italiaanse immigranten in Lower Manhattan geboren. Met Gangs of New York is hij afgedaald naar de oorsprong van het multiculturele en gewelddadige New York uit zijn eerdere films. Zoals New York de natuurlijke omgeving is in de films van Woody Allen, zo is de New Yorkse onderwereld de biotoop in Mean Streets, Taxi Driver en Good Fellas, films die Scorcese een grote naam hebben bezorgd.

De Italiaanse production designer Dante Ferretti liet in de Cinecittà Studio onder andere een immense replica van vijf blokken van Five Points nabouwen. Daarbij werd gebruik gemaakt van schilderijen die George Catlin rond het midden van de negentiende eeuw in lower Manhattan maakte. Ook de prenten naar schilderijen van Nicholas Calyo vormden een bron van inspiratie. In 1835 teisterde een felle brand een deel van Lower Manhattan. Calyo heeft die brand vastgelegd en op zijn schilderijen is goed te zien dat het New York uit de eerste helft van de negentiende eeuw meer leek op een middeleeuwse stad met veel houten huizen dan op het wolkenkrabberwoud van de twintigste eeuw.

Brand van 1835
de brand van 1835 in Manhattan gravure naar een schilderij van Nicholas Calyo

Ook al zijn de kostuums en set decoration tot in de puntjes verzorgd, Gangs of New York is toch geen historische film geworden. Net als bij Moulin Rouge (2001) of The Prestige (2006) heb je het gevoel naar een circusvoorstelling te kijken. Het beeld is net als bij Batman bewust grotesk. Visueel om je vingers bij af te likken, maar historisch onverantwoord. Om de couleur locale nog wat te versterken, zijn berichten uit New Yorkse kranten en tijdschriften in de film verwerkt. Door historische gebeurtenissen als de New York City Draft Riots van 1863 en historische figuren als William “Bill the Butcher” Poole wordt het verhaal zo historisch gefundeerd.

Herbert AshburyIn 1970, Scorsese came across Herbert Asbury’s The Gangs of New York: An Informal History of the Underworld (1928), about the city’s nineteenth-century criminal underworld, and found it to be a revelation. Scorsese saw the potential for an American epic about the battle for the modern American democracy.
 
In 1979, he acquired screen rights to Asbury‘s book, but it took twenty years to get the production moving forward. Difficulties arose with reproducing the monumental city scape of 19th-century New York with the style and detail Scorsese wanted; almost nothing in New York City looked as it did in that time, and filming elsewhere was not an option. Eventually, in 1999, Scorsese was able to find a partnership with Harvey Weinstein, noted producer and co-chairman of Miramax Films. The production was filmed at the large Cinecittà Studio in Rome, Italy, where sets were produced to create 19th-century New York. Production designer Dante Ferretti recreated over a mile of mid-nineteenth century buildings, consisting of a five-block area of Lower Manhattan, including the Five Points slum, a section of the East River waterfront and two full-sized sailing ships, a thirty-building stretch of lower Broadway, a patrician mansion, and replicas of Tammany Hall, a church, a saloon, a Chinese theater, and a gambling casino. For the Five Points, Ferretti recreated George Catlin‘s painting of the area.
 
Bron: en.wikipedia.org

Gangs of New York [ imdb.com ] | The Killing of Bill the Butcher