Billy Wilder retrospectief in Cinematek Brussel tot 28 februari 2012
Tien jaar na zijn dood, blijft het oeuvre van Billy Wilder (1906-2002) springlevend. Om dat te bewijzen, brengt Cinematek een volledige retrospectieve van de 26 speelfilms die hij geregisseerd heeft, aangevuld met een selectie uit de films waarvan hij alleen maar scenarist was. Nou ja, alleen maar? Zelfs die films dragen een overduidelijke Wilder-stempel, zelfs als ze geregisseerd zijn door meesters als Ernst Lubitsch en Howard Hawks.De scenario’s van Billy Wilder, die hij in de regel met een partner schreef, zoals Charles Brackett en I.A.L. Diamond, vormen het stevige fundament voor zijn films. Meer zelfs, de belangrijkste reden waarom Wilder een carrière als regisseur nastreefde was om zijn scenario’s te beschermen tegen regisseurs. Maar hij begon dus als scenarist, een aspect dat in deze retrospectieve ook uitgebreid aan bod komt. Tussen 1929 en „33 had hij de hand in bijna twintig scenario’s. Hij werkte toen nog in Berlijn, waar hij, afkomstig uit Oostenrijk-Hongarije, enkele jaren eerder beland was. Der Teufelsreporter was zijn eerste scenario, maar zijn bekendste film uit zijn Duitse periode was Menschen am Sonntag. Maar laat deze retrospectieve het moment zijn om onterecht vergeten titels als Ein blonder Traum of Emil und die Detektive te herontdekken.
Der Teufelsreporter was zijn eerste scenario, maar zijn bekendste film uit zijn Duitse periode was Menschen am Sonntag.
Via een ommetje langs Frankrijk, waar hij zijn eerste, vaak onderschatte film Mauvais graine regisseerde, belandde hij in Hollywood. Daar tekende hij voor enkele van de heerlijkste komische scenario’s van het moment, zoals Bluebeard’s eighth wife en Ninotchka, beide geregisseerd door Ernst Lubitsch, of het Howard Hawks-pareltje Ball of fire. Het speelse The major and the minor betekende de definitieve start van zijn regisseurscarrière en met de cruciale film noir Double indemnity zette hij zichzelf voorgoed op de kaart.
Bron: cinematek.be
Bron: cinematek.be
Dennis van Dessel over Billy Wilder [ 22 januari 2012 op digg.be ]
In één klap negen films noir uit de jaren veertig rijker geworden: This Gun for Hire (1942), The Glass Key (1942), Double Indemnity (1944), Murder My Sweet (1944), The Blue Dahlia (1946), 
Fijne film noir met het debuut van Burt Lancaster (32) en Ava Gardner (23). The Killers is gebaseerd op het gelijknamige korte verhaal van Ernest Hemmingway uit 1927. In een reeks flash backs die door elkaar gehusseld zijn, wordt het verhaal van “Swede” Anderson verteld die in het begin van de film door huurmoordenaars uit de weg wordt geruimd. Het is duidelijk te zien dat de van oorsprong Duitse regisseur Robert Siodmak uit de Duitse expressionistische school komt. De cinematografie van Woody Bredell is oogstrelend, met veel licht-donker contrasten en diagonalen. Overal zijn er schaduwen, ook in de buitenopnamen die in de filmstudio zijn opgenomen. De ene keer zijn de schaduwen messcherp, de andere keer fluweelzacht, zoals de subtiele slagschaduw op het gezicht van Ava Gardner die haar mysterieuze kant versterkt. Als een roofdier lijkt ze zich gedeeltelijk verborgen te houden in het donker om op het juiste moment toe te kunnen slaan.
