Categorie archief: film

lift naar het schavot [ 1 ]

zaterdagnacht gezien op canvas: ascenseur pour l’échafaud (1958)
met de score van Miles Davis

Prachtige late film noir die in plaats van spruitjeslucht het rauwe gezicht van jaren vijftig toont. Met de legendarische score van Miles Davis die de nachtelijke zoektocht van de hoofdpersoon door de straten van Parijs boven de tijd doet uitstijgen, als een existentialistische metafoor van het bestaan zelf.

Ascenseur pour l’échafaud van Louis Malle stond aan het begin van la nouvelle vague terwijl de muziek van Miles Davis het begin van the cool inluidde. En het betekende ook de grote doorbraak van Jeanne Moreau.

noiroftheweek.com

Miles Davis zat in Parijs voor optredens. Miles hield van de stad. En via zijn liefje Juliette Greco werd hij aan Louis Malle voorgesteld. Louis bleek groot fan van Miles te zijn en dus vroeg hij Miles de muziek voor Ascenseur pour l„échafaud te schrijven.

ascenseur pour l'échafaud

Miles ontving vervolgens van Louis de rushes (tijdelijke gemonteerde beelden) en begon te componeren. Dit resulteerde in een aantal inmiddels beroemde thema’s. ( Bron: .marcoraaphorst.nl )

The connections are in the form as well as in specific events of the film and the score. The black and white film is a simple and dramatic mode that relies on the stark contrast to create the scenes. This can be said in some respect of Davis’s instrumentation, as the trumpet is a simple only three valves capable of making a variety of sounds. The greatest connection is that Davis uses the lack of sound as much as the presence of his notes to create emphasis on the notes that he selects, which is quite similar to the black and white nature of the film technology in the fifties. The direct relationships between musical events and the film events are more obvious to the viewer by the choices that Davis makes as to where he should play and when he should leave the film silent. The notes Davis plays are often indicative of the feelings of the characters especially during moments of tension and exuberance. The music also has common presence as music would in most settings, such as in the bars or as the car stereo when the very first music is introduced to the film.
 
Bron: instruct1.cit.cornell.edu

ascenseur pour l’échafaud [ en.wikipedia.org ] | ascenseur pour l’échafaud [ Johannes in Retroland ] | ascenseur pour l’échafaud [ filmsdefrance.com ]

onze man in Europa [3]

vanavond op Nederland 2 om 21.10 In Europa het jaar 1946
over de verwerking van de Tweede Wereldoorlog

In EuropaTwee weken geleden ging het in In Europa o.a. over de verkrachtingen van het Rode Leger in 1945. En afgelopen week ging in Duitsland de film Anonyma – ein Frau in Berlin in première over deze treurige kwestie die zowel in Rusland als in Duitsland jarenlang taboe is geweest. De schaamte overheerste. In 1959 publiceerde een Berlijnse vrouw anoniem een dagboek over wat ze in mei en juni 1946 allemaal moest meemaken. De tijd was nog niet rijp en het publiek wilde het niet weten. De schrijfster besloot daarna dat het dagboek pas na haar dood weer uitgegeven mocht worden, Dat was vijf jaar geleden en het boek werd in Duitsland een onmiddellijke bestseller. Na zestig jaar is Duitsland pas toe aan de verwerking van het eigen oorlogsleed. Geert Mak zal hier vanavond waarschijnlijk nog bij stilstaan als het om de verwerking gaat van de Tweede Wereldoorlog. De ‘winnaars’ waren automatisch vrijgepleit voor hun oorlogsmisdaden, de ‘verliezer’ moesten decennialang door het stof kruipen. De geschiedenis herstelt zich langzaam. Het duurde een halve eeuw voordat ‘Dresden’ officieel als oorlogsmisdaad werd bestempeld. Maar ‘bomber’ Harris en Churchill werden nog als helden begraven…

ineuropa.nl

de nieuwe wereld

gisterenavond gezien op Canvas: The New World (2005)

The New World DVDThe New World vertelt op trage en poëtische wijze het verhaal van Pocahontas, een indiaanse uit de kolonie Virginia die in het moederland een beroemdheid wordt en in 1616 zelfs door Jacobus I ontvangen wordt aan het Engelse hof. Nog voordat ze de Nieuwe Wereld terug kan zien, sterft ze, waarschijnlijk aan de pokken.

De geschiedenis van de engelse kroonkolonies in de zeventiende eeuwse is vooral een religieus verhaal. In tegenstelling tot de Spanjaarden die vooral voor het goud naar Amerika voeren, hadden de Engelse kolonisten godsdienstige motieven. In de late zestiende eeuw waren er overal in Europa godsdiensttwisten en religieuze vervolgingen, ook in Engeland. Voor de puriteinen betekende de oversteek naar Amerika een uittocht uit het gehate moederland waar zij vervolgd werden. Zij hadden hun hoop gevestigd op de Nieuwe Wereld die voor hen veel meer was dan een nieuw continent. Ze identificeerden zich met de joden uit de Exodus die door God Persoonlijk een nieuw land waren gewezen. Amerika was voor de puriteinen dus het Beloofde Land. In Amerika’s Visioenen schrijft Robert Hughes over deze episode in de Engelse geschiedenis:

Dankzij de puriteinen is geen andere beschaving in de wereld zo bezeten van radicale nieuwheid als de Amerikaanse. Nieuwheid werd voor de Amerikanen wat de Oudheid voor de Europeanen was – een teken van verbondenheid, het kenmerk van een speciale relatie met de geschiedenis. Het werd mythisch. Dat kon alleen gebeuren doordat de puriteinen het met zoveel kracht en overtuiging lanceerden, dat het rijmde met de Amerikaanse revolutie en tot aan de dag van vandaag in Amerika doorklinkt.
 
Bron: Robert Hughes, Amerika’s Visioenen, blz.22

PocahontasHet verhaal gaat dat Pocahontas verhinderde dat haar vader de kolonist John Smith doodde in het jaar 1607. Dit kan echter niet; ze was toen nog maar 13 jaar en kan Smith toen niet hebben gekend, aangezien hij dat jaar in Engeland was. Ook sprak hij de taal van Pocahontas niet.Wat wel gebeurde, was een vriendschap tussen John Smith en de rest van de kolonie van Jamestown, Virginia. Pocahontas is daar wel eens geweest om met de kinderen te spelen en bij het schenken van voedsel.

In 1612 was Pocahontas gegijzeld door enkele kolonisten uit Jamestown, in de hoop dat ze haar konden ruilen voor kolonisten die in haar stam gevangen zaten. In die tijd leerde ze Engels en werd ze gedoopt door Alexander Whitaker. Het is mogelijk dat ze in die tijd al 2 jaar getrouwd was met iemand van haar stam, genaamd Kocoum. Toch trouwde ze na haar doop met John Rolfe, een van de drijvende krachten achter de tabakplantage in Virginia. Ze trouwden op 5 april 1614. Ze veranderde haar naam in Rebecca Rolfe. Ze woonden samen op Rolfes plantage, op de Varina boerderijen. Hun huwelijk was onsuccesvol in het terugwinnen van hun gevangenen, maar het zorgde wel voor een vrediger klimaat tussen de kolonisten en de stam van Pocahontas voor een aantal jaren.

De kolonies van Virginia vonden het moeilijk om investeerders te vinden voor hun werk. In 1616 werd Pocahontas naar Engeland gebracht, om daar koning James I en zijn hof te ontmoeten. Daar werd ze gepromoot als de “Indiaanse Prinses” en werd een fenomeen in Engeland. Ze was de eerste ster van de Nieuwe Wereld. Hierdoor werd geld vergaard voor de kolonies in Virginia. Rolfe kon toen terugkeren naar Virginia, maar tijdens de reis werd Pocahontas ziek en stierf. De oorzaak is niet helemaal zeker; tuberculose, longontsteking of pokken. Haar enige kind was Thomas Rolfe, geboren op de Varina boerderijen. Via hem zijn er nog afstammelingen, zoals Edith Wilson, waar geen afstammelingen meer van zijn.

Bron: nl.wikipedia.org

The New World [ official website ]