gisteren gezien op Canvas: Kraftwerk – Popart (2013)
Mijn eerste herinnering aan Kraftwerk gaat veertig jaar terug met Autobahn. Het nummer roept een eentonige ervaring op die ik in 1975 maar al te goed kende. Jaarlijks reden wij van Emmerich naar Basel een dag lang over de Deutsche Autobahn en twee weken later weer een hele dag terug.
Rond 1980 moet ik voor het eerst naar Man Machine geluisterd hebben, waarin het concept Kraftwerk zich ten volle ontwikkeld heeft. Alleen de LP-hoes was al heel bijzonder: de bandleden stonden en profil afgebeeld, alles was rood en zwart, met diagonalen, scherpe hoeken en blokletters. Ik wist toen nog niet dat deze stijl bekend staat onder de naam constructivisme. Nu zou het retro zijn, maar 35 jaar geleden vond Kraftwerk de avant garde opnieuw uit.
Kraftwerk – Popart (2013)
This is the amazing story of how a group of reclusive Rhineland experimentalists became one of the most influential pop groups of all time – a celebration of the band featuring exclusive live tracks filmed at their Tate Modern shows in London (Feb 2013), interwoven with expert analysis, archive footage of the group, newsreel of the era and newly-shot cinematic evocations of their obsessions. With contributions from Derrick May, Holger Czukay, Francois Kevorkian, Neville Brody, Paul Morley, Peter Boettcher, Caroline Wood and more.
Bron: imdb.com
Bron: imdb.com
Toen ik Rubber Soul eind jaren tachtig kocht, was deze plaat al bijna 25 jaar een klassieker. Ik ben blij dat ik ‘m op vinyl heb, want dat verbindt mij meer met het origineel uit 1965. Ik kan de hoes vasthouden, de tekst op de achterkant lezen zoals op 3 december 1965, de dag waarop Rubber Soul verscheen. Voor The Beatles, maar ook voor de popmuziek zou er een nieuw hoofdstuk beginnen. De vloeibare letters van het logo en de foto op de voorzijde (genomen met een fisheye lens) wijzen vooruit naar het psychedelische jaar 1966. 
