Leben in Ost-Berlin van Elsengold Verlag
Bildergalerie Leben in Ost-Berlin [ cicero.de ]
Leben in Ost-Berlin [ elsengold.de ]
Bildergalerie Leben in Ost-Berlin [ cicero.de ]
Leben in Ost-Berlin [ elsengold.de ]
Xanten am Niederrhein is het meest bekend vanwege haar vermelding in het Nibelungenlied. Om toeristen te trekken is er niet alleen een Siegfriedmuseum, maar ook een Archeologisch Park. In de Romeinse tijd was hier namelijk een Romeinse nederzetting die deel uitmaakte van de limes langs de Rijn. Maar wij bezochten twee kerken. Allereerst de Dom van Xanten die dit jaar 750 jaar bestaat en gewijd is aan de heilige Victor.

De heilige Victor van Xanten is een zogenaamde soldaat-martelaar die leefde in de derde eeuw. Volgens de legende was hij de praefectus cohortis van het Thebaans Legioen dat naar Galliëwas gestuurd om een opstand neer te slaan. Maar omdat hij een Christen was, weigerde hij en zijn legioen in Agaunum (Zwitserland) offers te brengen aan de goden en aan de keizer. Daar stond de doodstraf op en Victor moest met zijn mannen vluchten. Ze gingen noordwaarts langs de Rijn, maar even voorbij Keulen, ter hoogte van Xanten werden ze gevangengenomen. Viktor werd samen met 360 soldaten gemarteld en in het Amfitheater van Birten (bij Xanten) ter dood gebracht. Zo werd hij de patroonheilige van Xanten. De naam van de stad is overigens een verbastering van Ad Sanctos ( ‘Naar de Heiligen’) dat aangeeft dat de stad in de Middeleeuwen al een bedevaartsoord moet zijn geweest. De legende van de heilige Victor en het Thebaanse Legioen werd overgeleverd door bisschop Eucherius van Lyon rond het jaar 450.
Na de 750-jarige Dom bezochten we de Evangelische Kirche van Xanten, met haar karakteristieke witte toren duidelijk in het centrum aanwezig. Het kerkje werd vlak na de Vrede van Münster (1648) gesticht. Het is van binnen mooi kaal. De enige versieringen liggen uitgestald in een vitrinekast naast de ingang. Een zilveren beker uit 1850 die tijdens het avondmaal gebruikt werd en een Bijbel die in 1899 door keizerin Augusta Victoria aan de kerk geschonken werd ter gelegenheid van haar 250-jarige bestaan.
Het eerste dat mij in Menschen Untereinander van Gerhard Lamprecht opviel, was de acteur in de rol van Helmuth Köhler. Waar kende ik zijn profiel ook alweer van? Inderdaad, Alfred Abel speelde de vader van de uitverkorene in Metropolis (1927) van Fritz Lang. In Menschen Untereinander speelt hij een van de personages die in een Miethaus in Berlijn wonen. In het wel en wee in deze woonkazerne weerspiegelt zich de kapitalistische samenleving. De film geeft een rauw realistisch beeld van het leven in de Weimar Republik. Na Die Verrufenen en Die Unehelichen vormt Menschen Untereinander het sluitstuk van een drieluik. De Berlijnse tekenaar Heinrich Zille werkte mee aan het decorontwerp. Gerhard Lamprecht portretteerde net als de fotograaf August Sander de maatschappij van de jaren twintig waarbij sociaal realisme en nieuwe zakelijkheid in elkaar overlopen.
In de voetsporen van Heidegger
Voetnoten bij de 19e eeuw
Amerikaanse Burgeroorlog
Napoleon en zijn schilders
Landschapsschilders uit de Goethezeit
Schilders in Italië
De schilder en zijn broodheer
De waakzaamheid van het hart
Ovidius’ Metamorphosen
Dantes Divina Commedia
Wolkenkrabbers
Op zoek naar de atoomstijl
Een avontuur van luitenant Blueberry
My favourite things